Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 5

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniuz 3 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Po 15/08

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Skład
Sędzia WSA Barbara Drzazga przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 3 kwietnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Sprawa
w sprawie ze skargi K. P. na czynność Starosty Poznańskiego z dnia [...] października 2006r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu opłaty za kartę pojazdu postanawia przywrócić skarżącemu termin do wniesienia skargi /-/ B. Drzazga

Uzasadnienie

W skardze wniesionej, za pośrednictwem Starosty w dniu [...], skarżący K. P. domagał się wydania orzeczenia nakazującego Staroście zwrot na jego rzecz kwoty [...]zł, nieprawnie pobranej przez organ za wydanie karty pojazdu. Starosta w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2007r. postępowanie przed sądem zostało zawieszone do czasu rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny pytania prawnego w trybie art. 187 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.): " Czy w sprawie o zwrot części opłaty za kartę pojazdu pobranej na podstawie §1ust.1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003r. w sprawie wysokości opat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz.1310 ze zm.) dopuszczalna jest droga administracyjna, a w konsekwencji skarga do sądu administracyjnego?"

W dniu 4 lutego 2008r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 sędziów podjął uchwałę, iż skierowane do organu żądanie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, uiszczonej na podstawie § 1 ust.1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Z uwagi, iż ustała przyczyna zawieszenia, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 4 p.p.s.a. podjął postępowanie. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli ustawa, tak jak w niniejszej sprawie, nie przewiduje środków zaskarżenia, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

Art. 53 § 2 p.p.s.a. stanowi, iż w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 tej ustawy skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o zwrot opłaty w części bezprawnie, jego zdaniem, zawyżonej w dniu 11 października 2006r. Starosta pismem z dnia [...] odmówił uwzględnienia wniosku skarżącego, nie pouczając go o możliwości wniesienia przez skarżącego wezwania do usunięcia naruszenia prawa na podstawie art. 52 § 3 p.p.s.a. Pismo organu doręczone zostało skarżącemu w dniu 20 listopada 2006r.

Skarżący w dniu 27 listopada 2006r. złożył w Starostwie pismo zatytułowane "odwołanie", w którym kwestionował stanowisko Starosty Poznańskiego zawarte w piśmie z dnia [...] Starosta Poznański, rozpatrując powyższe pismo skarżącego, błędnie zdaniem Sądu ocenił, że pismo to stanowi odwołanie w rozumieniu art. 127 k.p.a., a nie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i przesłał je do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które ostatecznym postanowieniem z dnia [...] uznało odwołanie za niedopuszczalne, skoro zostało "wniesione od stanowiska organu administracji nie będącego decyzją administracyjną."

Przyjmując zatem, że pismo skarżącego z dnia 27 listopada 2006r. stanowiło w istocie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przewidziane w art. 52 § 3 p.p.s.a., na które organ (Starosta) nie udzielił odpowiedzi, termin do wniesienia skargi na czynność organu polegającą na odmowie zwrotu części opłaty od karty pojazdu, upływał zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a., po 60 dniach od złożenia pisma tj. z dniem 26 stycznia 2007r.

Skarżący tymczasem złożył skargę w dniu 5 lutego 2007r. a więc po upływie ustawowego terminu i stąd Sąd postanowieniem z dnia 21 lutego 2008r. odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z ustalonym orzecznictwem błędne pouczenie przez organ czy też nawet brak pouczenia o przysługujących stronie środkach zaskarżenia nie przedłuża ustawowych terminów do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Po otrzymaniu odpisu postanowienia z dnia 21 lutego 2008r., skarżący wniósł w dniu 6 marca 2008r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wskazując, że przyczyną spóźnienia skargi było nieprawidłowe działanie organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 86 i 87 p.p.s.a. sąd może, na wniosek strony, przywrócić uchybiony termin do wniesienia skargi, jeżeli wniosek ten zostanie złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, a strona we wniosku uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Podniesione we wniosku okoliczności i ustalenia dokonane wyżej na podstawie akt administracyjnych wskazują, zdaniem Sądu, na zasadność wniosku, bowiem wynika z nich, że skarżący nie dokonał w terminie wniesienia skargi bez swojej winy i stąd Sąd orzekł jak w sentencji.

/-/ B. Drzazga

MP

Pod tą sygnaturą także: dokument z 24 kwietnia 2008 r., dokument z 21 lutego 2008 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.