Uzasadnienie
Wójt Gminy decyzją Nr [...] z dnia [...]. ustalił opłat w wysokości [...]zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów numerem [...] oraz opłatę w wysokości [...]zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] – obie w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
J. i A. małżonkowie K. pismem z dnia [...] skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wnieśli o stwierdzenie nieważności na podstawie art. 156 §1 pkt 7 kpa decyzji wójta Gminy K. z dnia [...]. w części dotyczącej ustalenia opłaty dla działki [...].
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]. Nr [...], na podstawie art. 156 § 1 pkt 7 kpa oraz art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, stwierdziło nieważność decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...]. ustalającej wysokość opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości oznaczonej numerem geodezyjnym [...].
Gmina K. złożyła dnia [...] marca 2003r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy.
Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...]. Nr [...], na podstawie art. 28 kpa i 29 kpa, stwierdziło niedopuszczalność powyższego wniosku Gminy K. argumentując, iż ni należy ona do kręgu osób wymienionych w przepisie art. 28 kpa korzystających z przymiotu strony postępowania administracyjnego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją Nr [...] i Nr [...] z dnia [...]., na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa oraz art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, po ponownym rozpoznaniu sprawy utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...].
Na skutek skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem dnia 09 maja 2006r. sygn. II SA/Po 565/05 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. i poprzedzającą ją decyzję z dnia [...].
Po ponownym rozpoznaniu sprawy decyzją z dnia [...]. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...]. nr [...].
Uzasadniając organ wyjaśnił, że po ponownej ocenie treści wniosku skarżących ustalono, że brak jest podstawy prawnej do stwierdzenia nieważności zaskarżonego rozstrzygnięcia i powołał się na treść stanowiska wyrażonego przez WSA w uzasadnieniu wyroku z dnia 9 maja 2006r.
W decyzji błędnie pouczono strony, iż decyzja jest ostateczna i stronom przysługuje prawo do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni.
Decyzję doręczono pełnomocnikowi skarżących 5 października 2006r. – więc termin do wniesienia o ponowne rozpoznanie sprawy upływał z dniem 19 października 2006r.
Skarżący złożyli w określonym w pouczeniu terminie skargę do WSA w Poznaniu. Prawomocnym postanowieniem dnia 14 grudnia 2006r. WSA w Poznaniu w sprawie II SA/Po 705/06 odrzuciło skargę tą na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się zasadna, bowiem zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została wydana z rażącym naruszeniem prawa.
Należy podkreślić, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej – p.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach sprawy i nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, a także powołana podstawą prawną.
Zgodnie z art. 127 § 3 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie służy odwołanie, jednak strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.
Warunkiem skuteczności czynności procesowej – wniesienia odwołania – jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Organ odwoławczy obowiązany jest zatem w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie.
Rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 kpa), oznacza bowiem weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej, a zatem decyzji która korzysta z ochrony trwałości (art. 16 § 1 kpa) – patrz: wyrok NSA z dnia 18.11.1999r., I SA 330/99, Lex nr 48749; wyrok NSA z dnia 6.12.1999r., IV SA 2028/97, Lex nr 48735; wyrok NSA z dnia 10.11.1999r., IV SA 2273/98, Lex nr 48734.
W niniejszej sprawie, skarżący składając wniosek z dnia 21 grudnia 2006r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., wnieśli również o przywrócenie terminu do złożenia tego wniosku, powołując się na błędne pouczenie o środkach zaskarżenia zawarte w decyzji z dnia [...].
Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie rozpoznało wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, rozpoznając sprawę merytorycznie. Zatem działając jako organ odwoławczy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze dokonało weryfikacji decyzji ostatecznej, co musiało skutkować zastosowaniem przez Sąd art. 156 § 2 p.p.s.a.
Orzeczenie w pkt. II i III wyroku znajduje podstawę poprzez art. 152 i 200 p.p.s.a.
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, rzeczą organu będzie rozpoznanie w pierwszej kolejności wniosku o przywrócenie terminu o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...]. i dopiero po jego ewentualnym uwzględnieniu, rozpoznanie sprawy merytorycznie.
/-/ E.Podrazik /-/ B.Drzazga /-/ B.Kamieńska
Brak podpisu sędziego spowodowany jest jego nieobecnością
/-/ B.Drzazga
MarK