Uzasadnienie
Burmistrz Miasta D. decyzją z dnia [...] nr [...], na podstawie art. 96 ust. 1, art. 98 ust. 1, art. 97 i 99 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (t.jedn. Dz.U. z 2000r. nr 46 poz. 543), zatwierdził projekt podziału nieruchomości położonej w obrębie: C., Gm. D. o numerze ewidencyjnym [...], stanowiącej własność Skarbu Państwa w administracji Agencji Nieruchomości Rolnych w G.. Na decyzji umieszczono adnotację, że decyzja stała się ostateczna.
W dniu [...] maja 2003r. K. D. sporządził wniosek o zmianę w/w decyzji i skierował go do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z, poprzez Urząd Miejski w D..
W swym piśmie podał, że uzyskał informację pochodzącą z Terenowej Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa w G. o decyzji z [...] r. o podziale działki [...], na działkę [...] o pow. 0,0664 ha i pozostała część o nr [...] o pow. 501,07 ha. Z decyzją ta nie godzi się, bowiem w jej wyniku pozostanie parcela o nr [...] o kuriozalnym kształcie, przylegająca dłuższym bokiem w części do jego nieruchomości nr [...], a tym samym narusza jego prawa, bowiem:
- - utworzona w wyniku nowego podziału parcela nr [...] degraduje wartość i walory rekreacyjne oraz użytkowe jego nieruchomości, między innymi pozbawiając działkę dostępu do jeziora;
- - nie został powiadomiony o postępowaniu administracyjnym w sprawie podziału nieruchomości, a przysługiwało mu prawo zgłoszenia zastrzeżeń do takiego podziału;
- - nowy podział tworzy linię graniczną nowej parceli, przylegająca do jego działki na całej długości od strony jeziora o dł. 30 m, o nieforemnym kształcie;
- - ustalony podział spowoduje sytuację konfliktogenną z ewentualnym sąsiadem i nie jest powodowany żadna potrzebą społeczno-gospodarczą;
- - wymusza na odwołującym się wykupienie tej działki.
Dodał ponadto, iż w planie zagospodarowania przestrzennego działka ta przeznaczona jest na cele rekreacyjne, bowiem znajduje się w strefie ekologicznej jeziora O.. Wniósł zatem o zmianę decyzji, bowiem zawiera wady prawne.
Jednocześnie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 58 i 59 kpa.
Decyzję Nr [...] z dnia [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. na podstawie art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.jedn. Dz.U. z 2001r. nr 79 poz. 856) i art. 138 § 1 pkt 3 kpa - umorzyło postępowanie odwoławcze.
W uzasadnieniu decyzji podano, że odwołujący się K. D. nie jest strona postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie.
Utarte orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego jednoznacznie stanowi, że właściciele nieruchomości przylegającej bezpośrednio do innej nieruchomości, w odniesieniu do której na wniosek właściciela wszczęte zostało postępowanie administracyjne o podział na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami nie są stronami tego postępowania.
Tym bardziej, że odwołujący się nie ma interesu prawnego w postępowaniu o podział nieruchomości.
W skardze do sądu K. D. zarzucił decyzji naruszenie prawa materialnego i formalnego. Wysuwając te zarzuty domagał się jej uchylenia.
Zarzucił w szczególności, iż organ orzekający mylnie nie przyjął, iż ma on interes prawny w żądaniu uchylenia decyzji o podziale nieruchomości.
Jego interesem jest:
- - obniżenie wartości materialnej i użytkowej jego działki, bowiem pozbawia go dostępu do jeziora;
- - zmusza do startowania w przetargu i licytowania ceny kupna nowej parceli;
- - nie zapewnia bezpośredniego dostępu do jeziora i nie zapewnia mu odszkodowania związanego z tym brakiem;
- - wywołuje sytuację konfliktogenną między nim a ewentualnym sąsiadem;
- - nie ma możliwości ugodowego załatwienia tej sprawy z właścicielem;
- - nie pouczono go o sposobie odwołania.
Nadto dodał, że skierowywał odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z., a rozpoznało je Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G., które mieści się w tym samym budynku co Agencja Nieruchomości Rolnych.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym sprawy zważył, co następuje
Skarga okazała się zasadna, choć z innych powodów niż w niej wyłuszczono.
Sprawa o zatwierdzenie projektu podziału nieruchomości o numerze ewidencyjnym [...] została zakończona decyzją nr [...] Burmistrza D. z dnia [...]. Wobec braku wniesienia w terminie odwołania stała się decyzją ostateczną (art. 16 kpa).Błędnie zatem pismo K. D. organ II instancji traktował jako odwołanie od decyzji, skoro nie miał on przymiotu strony, bowiem decyzja nie została mu doręczona
Decyzja ostateczna może być wzruszona tylko w trybie nadzwyczajnym uregulowanym w rozdziale 12 i 13 działu II kpa.
Organ nie powinien kierować się zatem nazwą pisma złożonego przez K. D., lecz jego treścią. A z tej wynikała okoliczność, iż nie brał udziału w sprawie bez swojej winy i wyłuszczał racje dla których winien być strona tego postępowania.
W WYROKU Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 grudnia 1997r. (I SA 1329/95, ONSA 1998/3 poz. 103) stwierdził, że "strona która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu i dowiedziała się o wydaniu decyzji, gdy była ona już ostateczna, przysługuje wniosek na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa".
Zagadnieniem dla rozstrzygnięcia organu pozostanie problem, czy w postępowaniu o zatwierdzenie projektu podziału działki właściciel nieruchomości przylegającej bezpośrednio do innej nieruchomości w odniesieniu do której na wniosek jej właściciela jest prowadzone postępowanie administracyjne o podział - jest strona tego postępowania.
Rozstrzygnięcie musi nastąpić w oparciu o przepisy rozdziału 12 kpa - wznowienie postępowania.
"Rozpoznanie odwołania od decyzji z uchybienie terminu do jego wniesienia i bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia stanowi rażące naruszenie przepisów art. 156 § 1 pkt 2 kpa" i jest podstawą dla zastosowania Aret. 145 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) (patrz; uchwała NSA z 12 grudnia 1998r., OSP 11/98, OSNA 1999/1 poz. 4).
Powyższe zatem okoliczności zadecydowały, iż Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji.
/-/ M.Bohdanowicz /-/ A.Łaskarzewska /-/ B.Kamieńska
MarK