Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 lutego 2010 r. Gmina K. wniósła skargę na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty P. z dnia [...] r. znak [...] w przedmiocie ustalenia i wypłaty odszkodowania na rzecz M. S. w wysokości [...],- zł za nieruchomość wydzieloną pod drogę położoną w K. Jednocześnie w skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek nie zawierał uzasadnienia.
Zarządzeniem z dna 15 lipca 2010 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do wykazania przesłanek o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 z zm. dalej: P.p.s.a.) tj. do uprawdopodobnienia, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki.
W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia 28 lipca 2010 r. skarżąca wyjaśniła, iż Starosta P. ustalając odszkodowanie oparł się na niewłaściwie sporządzonym operacie szacunkowym co spowodowało znaczne zawyżenie kwoty odszkodowania, której wypłacenie wyrządzi znaczną szkodę w budżecie gminy i spowoduje trudne do odwrócenia skutki.
Stosownie do treści art. 61 § 1 P.p.s.a wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Jednakże na podstawie art. 61 § 3. Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zgodnie z ogólną zasadą na stronie występującej z wnioskiem spoczywa obowiązek wykazania okoliczności faktycznych, na które się powołuje i z których wywodzi korzystne dla siebie skutki prawne. Strona powinna, zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji przedstawić wiarygodne okoliczności wskazujące, iż przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a faktycznie zaistnieją oraz skonkretyzować przyczyny uzasadniające możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z tych przesłanek. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, iż nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego samo powołanie się na niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona powinna wskazać we wniosku konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie (por. postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku z dnia 5 września 2008r. II SA/Gd 652/08, LEX nr 477258).
W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca oprócz powołania się na zawyżenie kwoty odszkodowania spowodowaną niewłaściwym sporządzeniem operatu szacunkowego, co nie podległo ocenie Sądu na tym etapie postępowania, nie przedstawiła żadnych okoliczności umożliwiających dokonanie oceny czy wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Konieczność wypłacenia przez stronę skarżącą odszkodowania sama w sobie nie przesądza o wystąpieniu przesłanek określonych w art. 61 § 3. W sytuacji, gdy chodzi o decyzję rodzącą obowiązek wypłaty konkretnej sumy pieniężnej, a zatem rozporządzenia majątkiem Gminy, koniecznym jest wykazanie konkretnych przesłanek wskazujących na okoliczność, iż wypłata odszkodowania w określonej wysokości spowoduje uszczuplenie majątku w takim stopniu, iż w konsekwencji dojdzie do wystąpienie nieodwracalnych skutków lub powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody.
Jednocześnie należy podkreślić, że egzekucja powyższej kwoty odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną na podstawie zaskarżonej decyzji posiada zdecydowanie charakter pieniężny i ze swej natury tworzy stan rzeczy, który jest odwracalny. W konsekwencji fakt ewentualnego wcześniejszego uregulowania tego zobowiązania nie tworzy sytuacji, w której strona na skutek jej wykonania poniosłaby niepowetowaną szkodę.
Ponieważ z akt sprawy nie wynikają żadne dodatkowe okoliczności, które uzasadniałyby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przez zaskarżoną decyzję, brak jest podstaw do stwierdzenia, że zachodzą przesłanki wymienione w przytoczonym wyżej przepisie, a tym samym brak podstaw do uwzględnienia wniosku.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/ J. Zieliński