Uzasadnienie
Uchwałą z dnia [...] Nr [...] Rada Miejska, działając na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz.U. Nr 175, poz. 1459) w związku z art. 68 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.jedn. Dz.U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) wyraziła zgodę na udzielenie 90 % bonifikaty od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, będących własnością gminy W., zabudowanych na cele mieszkaniowe. Wykonanie uchwały powierzono Burmistrzowi Miasta i Gminy.
Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] Wojewoda, działając na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.jedn. Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) orzekł nieważność uchwały Rady Miejskiej z dnia [...], ze względu na istotne naruszenie prawa.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Wojewoda stwierdził, że zgodnie z brzmieniem przepisu art. 68 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, właściwy organ, za zgodą wojewody albo rady lub sejmiku, może udzielić bonifikaty wg zasad zawartych w art. 67 ust. 3 tejże ustawy, jeżeli zostaną spełnione przesłanki enumeratywnie wymienione w tym przepisie. Niemożliwym jest zatem zastosowanie przepisu art. 68 wobec ogólnie określonego kręgu podmiotów, niesprecyzowanych nieruchomości, przed ustaleniem ich ceny w sposób określony w ustawie. Organ udzielający zgody musi mieć bowiem zapewnioną każdorazowo możliwość oceny, czy nieruchomość przeznaczona do sprzedaży została wyceniona zgodnie z przepisami, czy jej sprzedaż następuje na wskazany w ustawie cel oraz na rzecz wskazanych osób.
Ponieważ art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości odsyła do odpowiedniego stosowania przepisu art. 68 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, to również w powyższy sposób możliwe jest ustalenie opłat z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.
Zdaniem organu nadzoru brak było również podstaw prawnych do publikacji uchwały w dzienniku urzędowym województwa, bowiem uchwała będąca przedmiotem rozstrzygnięcia nie jest aktem prawa miejscowego.
Na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze Gmina W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając organowi nadzoru błędną interpretację art. 68 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Zdaniem skarżącego zapisy uchwały, że bonifikaty udziela się w określonej wysokości, określonym rodzajowo nabywcom, spełniają wymogi określone w wyżej wskazanym przepisie. Zdaniem skarżącej przedmiotowa uchwała jest aktem prawa miejscowego, bo zawiera normy generalne i abstrakcyjne.
W odpowiedzi na skargę, Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) stanowi, że do właściwości rady gminy należą wszystkie sprawy pozostające w zakresie działania gminy, o ile ustawy nie stanowią inaczej, a ust. 2 pkt 9 lit. a tegoż przepisu, że do wyłącznej właściwości rady gminy należy podejmowanie uchwał w sprawach majątkowych gminy, przekraczających zakres zwykłego zarządu, dotyczących określenia zasad nabycia, zbycia i obciążenia nieruchomości gruntowych oraz ich wydzierżawienia lub najmu na okres dłuższy niż 3 lata, o ile ustawy szczególne nie stanowią inaczej.
Konkretyzację powyższej zasady stanowi niewątpliwie art. 68 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.jedn. Dz.U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.), który upoważnia właściwy organ, za zgodą wojewody albo rady lub sejmiku, do udzielania bonifikaty od ceny ustalonej w art. 67 ust. 3 tej ustawy, jeżeli nieruchomość jest sprzedawana na cele określone w tym przepisie.
Mając na względzie literalne brzmienie tych przepisów należy zgodzić się ze stanowiskiem organu nadzoru, że art. 68 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie daje podstaw do wydawania aktu o charakterze generalnym, odnoszącym się do ogólnie określonego kręgu podmiotów, niesprecyzowanych nieruchomości, przed ustaleniem ich ceny w sposób określony w ustawie. Uzyskanie zgody na zastosowanie bonifikaty możliwe jest wyłącznie w przypadku ziszczenia się przesłanek enumeratywnie wymienionych w przepisie art. 68 ustawy, a nadto po ustaleniu ceny w sposób określony w art. 67 ust. 3.
Organ nadzoru trafnie wskazał, że organ udzielający zgody na zastosowanie bonifikaty musi mieć zapewnioną każdorazowo możliwość oceny, czy nieruchomość przeznaczona do sprzedaży, została wyceniona zgodnie z przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami, czy jej sprzedaż następuje na wskazany w ustawie cel oraz na rzecz wskazanych osób (porównaj wyrok NSA z 27.05.2002 r., I SA 413/02, lex nr 82659).
Skoro przepisy art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz.U. Nr 175, poz. 1459) stanowią, iż do opłat z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności stosuje się odpowiednio przepisy art. 68 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, to rozważania powyższe mają zastosowanie również w niniejszej sprawie.
Skargę zatem jako nieuzasadnioną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
/-/ M.Górecka /-/ B.Drzazga W.Batorowicz
Brak podpisu sędziego spowodowany jest jego nieobecnością
/-/ B.Drzazga
MK