Uzasadnienie
Decyzją z [...] marca 2019 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławczego utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z [...] grudnia 2018 r. nr [...] o odmowie przyznania R. K. świadczenia w formie zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami. Rozstrzygnięcie to zostało doręczone R. K. w dniu [...] marca 2019 r.
W dniu [...] kwietnia 2019 r. R. K. złożyła w siedzibie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata.
Postanowieniem z dnia [...] maja 2020 r. (sygn. akt II SPP/Po [...]), Starszy referendarz sądowy WSA w Poznaniu umorzył postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i jednocześnie ustanowił na rzecz wnioskodawczyni radcę prawnego.
W dniu [...] stycznia 2020 r., Wicedziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w P., wyznaczył r.pr. P. D. pełnomocnikiem skarżącej, o czym poinformowano pełnomocnika w dniu [...] lutego 2020 r. (k. 28).
Pismem z dnia [...] lutego 2020 r. (nadanym w dniu [...] lutego 2020 r.), pełnomocnik z urzędu złożył w imieniu R. K. skargę na ww. decyzję Kolegium z dnia [...] marca 2019 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
We wniosku wskazano, iż w dniu [...] lutego 2020 r., pełnomocnik uzyskał informację o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem skarżącej. Wskazano, iż z uwagi niekompletność akt administracyjnych w siedzibie organu II instancji (akta zostały częściowo zwrócone do Urzędu Miast K.) oraz chorobę pełnomocnika skutkującą niezdolnością do pracy w dniach od 20 do [...] lutego 2020 r. (potwierdzoną kopią zaświadczenia lekarskiego) dopiero w dniu [...] lutego 2020 r. nastąpiła realna możliwość sporządzenia skargi. Zaznaczono, iż trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, licząc od dnia zawiadomienia o wyznaczeniu pełnomocnikiem, został zachowany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu - art. 87 § 1 p.p.s.a. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie, decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została doręczona skarżącej w dniu [...] marca 2019 r. W terminie otwartym do wniesienia skargi, czyli w dniu [...] kwietnia 2019 r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym m.in. wyznaczenia pełnomocnika z urzędu, zaś skargi nie złożyła. Skargę wniósł dopiero wyznaczony z urzędu pełnomocnik składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Zauważyć należy, iż w orzecznictwie przyjmuje się, że w przypadku gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi jest dzień, w którym ten pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2009 r. sygn. akt II FZ 125/09; z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt II FZ 570/11, z dnia 17 października 2018 r., sygn. akt II OZ 1011/18 i z dnia 25 sierpnia 2017 r., sygn. akt I OZ 1248/17 publ. na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Natomiast dla obliczenia tego terminu bez znaczenia jest data, w której sama strona dowiedziała się o tym i mogła tej czynności dokonać (por. postanowienie NSA z dnia 17 marca 2020 r., sygn. akt II OZ 260/20, publ. na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Jak wynika z akt sprawy oraz oświadczenia pełnomocnika strony skarżącej, radca prawny P. D. o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem została poinformowana w dniu [...] lutego 2020 r., zatem trzydziestodniowy termin do złożenia skargi wraz z wnioskiem o jego przywrócenie upływał w dniu [...] marca 2020 r. Z uprawdopodobnionych wyjaśnień pełnomocnika skarżącego (niekompletność akt administracyjnych w siedzibie organu II instancji, choroba pełnomocnika) wynika, iż dopiero w dniu [...] lutego 2020 r. miała możliwość wniesienia skargi. W tej sytuacji przyjąć należało, że nadany w tym dniu [...] lutego 2020 r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (wraz ze skargą) został złożony w terminie.
Sąd po dokonaniu analizy argumentów pełnomocnika i okoliczności sprawy doszedł do przekonania, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi zasługuje na uwzględnienie, bowiem wystąpienie w terminie otwartym do wniesienia skargi o przyznanie prawa pomocy, w tym o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, świadczy o dołożeniu przez skarżącą należytej staranności, jakiej można wymagać od osób dbających o własne interesy (por. postanowienie NSA z dnia 13 lipca 2016 r., sygn. akt I OZ 752/16, publ. na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając powyższe na uwadze należało orzec stosownie do art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a., jak w postanowieniu.
/-/ W. Batorowicz