Uzasadnienie
W. F., reprezentowany przez r.pr. I. A., w skardze z dnia 6 marca 2015 r. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wielkopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] 2015 r., nr [...] w przedmiocie nakazu z zakresu nadzoru sanitarnego.
Strona skarżąca podniosła, iż wykonanie zaskarżonej decyzji tj. przekazanie Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu Krotoszynie pisemnej informacji w postaci listy dystrybucyjnej wskazującej nazwy przedsiębiorstw spożywczych oraz ich siedzib, którym skarżący dostarczył przyprawę chilli o nr partii [...], kraj pochodzenia C., z podaniem ilości, daty sprzedaży oraz numerów faktur dostarczonej do odbiorców przyprawy chilli z partii o nr [...] wynoszącej 17 ton, spowoduje naruszenie tajemnicy handlowej oraz naruszy dobre imię skarżącego w oczach kontrahentów i zbudzi podejrzenie, że skarżący dostarczył im towar zagrażający zdrowiu lub życiu ludzi. Odbudowa renomy i dobrego imienia przedsiębiorcy jest natomiast działaniem trudnym i długotrwałym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012, poz. 270, dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego.
Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza w istocie, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani tez nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.
Należy zaznaczyć, iż ciężar wykazania istnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na skarżącym składającym wniosek. Sąd nie bada z urzędu faktu, czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć. Uprawdopodobnienie tego faktu spoczywa na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne (patrz m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2011 r., sygn. akt II OSK 2115/11 oraz z dnia 23 września 2011 r., sygn. II OZ 836/11 - dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca nie przedłożyła jakichkolwiek konkretnych informacji i dowodów uprawdopodobniających, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować po jej stronie wystąpienie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Sądowi nie jest znana ilość kontrahentów, których dane winien udostępnić skarżący organom nadzoru sanitarnego, skala transakcji handlowych zawieranych przez skarżącego z tymi kontrahentami itp. W tej sytuacji twierdzenia dotyczące możliwości utraty dobrej renomy wiarygodności u kontrahentów bez jakiegokolwiek odzwierciedlenia w dokumentach popierających argumentację wniosku, pozostają twierdzeniami gołosłownymi uniemożliwiającymi Sądowi dokonanie oceny, czy w stosunku do strony rzeczywiście zaistnieją przesłanki, o których mowa w powołanym powyżej przepisie.
Jednocześnie należy nadmienić, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie przesądza o losie skargi, którą Sąd podda odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. W postępowaniu, którego celem jest udzielenie ochrony tymczasowej, nie ocenia się zgodności z prawem kwestionowanego aktu, a wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a, postanowił jak w sentencji
/-/ Tomasz Świstak