Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 maja 2014 r. Sąd odrzucił skargę R. K. na decyzję bliżej opisaną w rubrum niniejszego postanowienia - z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych (brak podpisania skargi oraz jej odpisu). Odpis postanowienia zastał doręczony skarżącemu w dniu 6 czerwca 2014 r. (k. 51). Następnie zarządzeniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 lipca 2014 r. pozostawiono wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Odpis zarządzenia wraz z pismem przewodnim z dnia 1 sierpnia 2014 r. został doręczony wnioskodawcy w dniu 8 sierpnia 2014 r. (k. 56, 57).
W dniu 12 sierpnia 2014 r. (data nadania pocztowego) skarżący wniósł skierowane do tutejszego Sądu pismo, w którym zakwestionował "zarządzenie z dn. 01.08.14 otrzymanego dn. 08.08.14", wnosząc sprzeciw na to zarządzenie z argumentacją, że Sąd nie rozpatrzył rzetelnie jego wyjaśnień przesłanych pocztą z dnia 19 marca, 3 kwietnia, 7 kwietnia 2014 r., 25 kwietnia i 16 czerwca 2014 r. "wraz z dokumentacja wystawioną przez Insp.". W piśmie tym skarżący podniósł szereg zarzutów przeciwko zasadności działania organów w przedmiotowej sprawie administracyjnej. Kwestionował również zasadność żądania od niego "potwierdzeń przesyłek i dokumentów" oraz pytaniem retorycznym przypisywał Sądowi motywację, że "chciał pod groźbą zwaną »rygorem« wpłacenia kosztów, aby wydać wyrok i oczyścić z zarzutów urzędników". Podniósł, że "wszelkie wyjaśnienia" już przesłał i prosi o rzetelne zapoznanie się z nimi, a ponadto, że wspiera się zawsze prawdą, która jest do sprawdzenia w miejscu jego zamieszkania (k. 58-59).
Na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 18 sierpnia 2014 r. skarżący został wezwany w dniu 26 sierpnia 2014 r. (data doręczenia wezwania z dnia 19 sierpnia 2014 r. - k. 61, 62) do sprecyzowania (w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania), czy jego pismo procesowe z dnia 11 sierpnia 2014 r. stanowi jedynie sprzeciw od zarządzenia z dnia 24 lipca 2014 r., czy również skargę kasacyjną na postanowienie o odrzuceniu skargi w niniejszej sprawie – pod rygorem przyjęcia, że stanowi również skargę kasacyjną. Ponadto pouczono stronę o tym, kto może sporządzić skargę kasacyjną.
W dniu 1 września 2014 r. (data nadania pocztowego - k.
68) skarżący skierował do tutejszego Sądu pismo datowane na 29 sierpnia 2014 r., w którym kwestionował merytorycznie postępowanie organów nadzoru budowanego oraz prawidłowość działania Sądu w niniejszej sprawie, stwierdzając, że Sąd wydanym orzeczeniem (mylnie nazwanym przez stronę wyrokiem) zatwierdza niedociągnięcia organów w przedmiotowej sprawie administracyjnej (k. 63-67).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w poznaniu zważył, co następuje.
Sąd, zgodnie z zastrzeżeniem poczynionym w wezwaniu z dnia 19 sierpnia 2014 r., uznał, że pismo skarżącego z dnia 11 sierpnia 2014 r., uzupełnione pismem z dnia 29 sierpnia 2014 r., jest nie tylko sprzeciwem od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 24 lipca 2014 r., ale i skargą kasacyjną od postanowienia z dnia 19 maja 2014 r. o odrzuceniu skargi w niniejszej sprawie. Do takiego wniosku prowadzi też analiza treści wniesionych przez stronę pism procesowych, w których kwestionowane są rozstrzygnięcia wydane przez Sąd w niniejszej sprawie, a także merytoryczna prawidłowość działania organów nadzoru budowalnego w sprawie administracyjnej, w której została wydana zaskarżona decyzja.
Pismo skarżącego z dnia 11 sierpnia 2014 r. (uzupełnione następnie pismem z dnia 29 sierpnia 2014 r.) jest skargą kasacyjną, która została sporządzona i podpisana przez R. K. osobiście, wobec czego podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.) skarga kasacyjna od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna być co do zasady sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Zastrzeżenia zwarte w § 2 i 3 wskazują na inne podmioty, które z uwagi na wykształcenie, stan wiedzy lub praktykę zawodową (określony poziom zaawansowania w nauce prawa lub stosowaniu prawa) zwolnione są z rygoru wniesienia skargi, która byłaby sporządzona przez pełnomocnika procesowego będącego adwokatem lub radcą prawnym.
Skarga kasacyjna wniesiona osobiście przez stronę, która nie jest adwokatem, radcą prawnym lub osobą wymienioną w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. jest niedopuszczalna, wobec czego podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. Sporządzenie przez stronę skargi kasacyjnej osobiście nie jest też brakiem, który może zostać usunięty, w szczególności poprzez jej późniejsze podpisanie przez osobę uprawnioną do złożenia skargi kasacyjnej.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie powołanych przepisów orzekł, jak w sentencji.
/-/ W.Batorowicz