Uzasadnienie
Skarżący domagała się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w wyniku której na skarżącą Fundację nałożono obowiązki wykonania robót budowlanych związanych z zabezpieczeniem budynku przy ul. G w P i jego użytkowaniem, w tym obowiązek wzmocnienia posadowienia ściany północnej, likwidacji spękań ścian i stropów, scalenia ścian podłużnych z poprzecznymi, scalenia ścian zewnętrznych z belkami stropowymi, ustalając terminy wykonania poszczególnych obowiązków na okresy od miesiąca do 18 miesięcy.
Skarżąca zakwestionowała część nałożonych na nią obowiązków (wymienionych w pkt 2 decyzji organu odwoławczego) oraz ustalone terminy wykonania nakazów decyzji. Podniosła, iż termin wykonania robót winien uwzględniać zarówno ilość i charakter nakazanych prac jak i sytuację, jaka obecnie panuje na polskim rynku usług budowlanych. Wskazała, iż podjęła szereg czynności zmierzających do znalezienia wykonawcy robót, jednak do tej pory bez pozytywnego skutku. W tej sytuacji ewentualne niewykonanie nałożonych obowiązków wynikać będzie z przyczyn niezależnych od skarżącej. Skarżący może więc zostać zmuszony do ponoszenia rażąco wygórowanych kosztów wykonania robót lub zaangażowania podmiotu, który nie daje pełnej rękojmi wykonania prac budowlanych zgodnie ze sztuką budowlaną.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W przedmiotowej sprawie – w ocenie Sądu – skarżąca Fundacja nie wykazała, aby istniała realna obawa wystąpienia wymienionych przesłanek. W istocie argumentacja skarżącej sprowadza się do obawy, że w toku ewentualnego postępowania egzekucyjnego, w ramach wykonania zastępczego wykonanie prac może zostać zlecone podmiotowi o niewystarczającym stopniu profesjonalizmu, a koszty tego wykonania będą wygórowane. Tego typu obawy nie mieszczą się w pojęciu "niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków". Podkreślić należy, iż w toku ewentualnej egzekucji – gdyby do takiej sytuacji doszło – skarżącej przysługiwać będą środki przewidziane m.in. w art. 131 i 132 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
W tym stanie rzeczy na mocy art. 61 § 3 w/w ustawy z dnia 30.08.2002 r. orzeczono jak w sentencji.
(-) E. Podrazik