Uzasadnienie
Sąd wezwał skarżącego, reprezentowanego przez zawodowego pełnomocnika procesowego, w dniu 3 czerwca 2013 r. (data doręczenia) do uiszczenia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia z dnia 21 maja 2013 r. w przedmiocie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej od wyroku tutejszego Sądu z dnia 18 grudnia 2012 r. i pod rygorem odrzucenia tej skargi – wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 750 zł (k. 165, 169). W terminie do wniesienia wymaganej opłaty skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów. Postanowieniem z dnia 17 lipca 2013 r. referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Odpis orzeczenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 24 lipca 2013 r. (k. 197), sprzeciw od tego orzeczenia nie został wniesiony, wobec czego jest ono prawomocne.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 sierpnia 2013 r. skarżący został wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 21 maja 2013 r., tj. do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 750 zł w terminie 7 dni, pod rygorem dorzucenia skargi kasacyjnej (k. 198). Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 26 sierpnia 2013 r. (k. 200).
W dniu 2 września 2013 r. (data stempla pocztowego – k. 202) skarżący (samodzielnie) wniósł o zwolnienie go od uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, argumentując, że zmarła jego [...] w dniu [...] lipca 2013 r., a zatem zmieniły się okoliczności faktyczne; ponadto wyjaśnił, że nie zmieniły się pozostałe okoliczności dotyczące dochodów i wydatków skarżącego i jego rodziny – udokumentowane załącznikami do pisma z dnia 8 lipca 2013 r. (k. 201). Do dnia 4 września 2013 r. wymagana opłata od skargi kasacyjnej nie została wniesiona (k. 203).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Wezwanie do uiszczenia wymaganej opłaty sądowej, zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a) doręcza się stronie, która w terminie siedmiu dni obowiązana jest uiścić stosowną opłatę. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. konsekwencją nieuiszczenia wymaganego wpisu sądowego m.in. od skargi kasacyjnej jest jej odrzucenie.
Podkreślenia wymaga w tym miejscu, że ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie zakreślonym w wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego uprzednio rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy i pozostaje bez wpływu na bieg terminu przewidzianego w ustawie. Ze skutku prawnego, jakim jest prawomocność postanowienia z dnia 17 lipca 2013 r. odmawiającego stronie zwolnienia z kosztów sądowych wynika obowiązek zapłaty przez stronę wymaganego wpisu od skargi kasacyjnej oraz obowiązek sądu do ponownego wezwania do jego uiszczenia (por. postanowienie NSA z dnia 4 marca 2005 r., II FZ 58/05, ONSAiWSA). Ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie wskazanym w kolejnym wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy. Ponieważ wniosek o przyznanie prawa pomocy został w całości rozpoznany prawomocnym postanowieniem, a termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg w czasie określonym w wezwaniu z dnia 21 sierpnia 2013 r., kolejny wniosek w sprawie zwolnienia od kosztów nie ma wpływu na bieg terminu określonego w zarządzeniu Sądu wzywającego do wykonania pierwotnego zarządzenia w przedmiocie wpisu.
Wobec tego na stronie ciążył – wynikający z prawomocnego postanowienia oddalającego wniosek o przyznanie prawa pomocy – obowiązek uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Zauważyć należy, że po upływie wyznaczonego terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Takiej konsekwencji nieuiszczenia wpisu nie niweczą dalsze czynności skarżącego w postaci kolejnego lub dalszych wniosków o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie SN z dnia 9 grudnia 2002 r., III RN 144/02, Wokanda 2003/11/29 i postanowienie NSA z dnia 16 grudnia 2011 r., I OZ 1047/11 – dostępne w Internecie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z uwagi na powyższe skargę kasacyjną jako nieopłaconą należało odrzucić na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.
Co się tyczy ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy należy wyjaśnić, że zostanie on rozpoznany po uzupełnieniu braków formalnych podania (brak formularza PPF) i ewentualnym wyjaśnieniu wątpliwości dotyczących stanu rodzinnego, majątkowego i sytuacji materialnej oraz osobistej wnioskodawcy.
W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji.
/-/ Wiesława Batorowicz