Uzasadnienie
- I. L. zwróciła się do Prezydenta Miasta P. o udzielenie pomocy mieszkaniowej z zasobu Miasta.
W odpowiedzi (pismo z dnia [...] 2008r.), doręczonej skarżącej w dniu 28 maja 2008 r., Prezydent Miasta P. odmówił wnioskodawczyni umieszczenia na liście osób i rodzin spełniających przesłanki do zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.
W dniu 19 kwietnia 2011 r. I. L. wniosła skargę na powyższy akt Prezydenta Miasta P. z dnia [...] 2008 r.
Pismem z dnia 4 maja 2012 r. Sąd wezwał skarżącą do wykazania, że przed wniesieniem wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 52 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.).
W odpowiedzi skarżąca wyjaśniła, iż w dniu 16 maja 2012 r. wezwała Prezydenta Miasta P. do usunięcia naruszenia prawa. Jednocześnie skarżąca przedłożyła na formularzu wniosek o prawo pomocy.
Zarządzeniem z dnia 6 czerwca 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu pozostawił wniosek skarżącej o prawo pomocy bez rozpoznania.
Na skutek sprzeciwu skarżącej postanowieniem z dnia 29 czerwca 2012 r. tutejszy Sąd zwolnił skarżącą od kosztów sądowych i ustanowił dla niej radcę prawnego, do którego wyznaczenia zobowiązał Okręgową Izbę Radców Prawnych w Poznaniu.
W dniu 16 sierpnia 2012 r. Sąd zawiadomił radcę prawnego B. G. o wyznaczeniu jej przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w Poznaniu pełnomocnikiem z urzędu I. L. w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wskazać należy, iż przedmiotem skargi I. L. jest akt Prezydenta Miasta P. z dnia [...] 2008 r., którym odmówiono jej zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu socjalnego. Akt ten w oparciu o przepis art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. podlega kognicji sądów administracyjnych (uchwała NSA z dnia 21 lipca 2008r., I OPS 4/08, LEX nr 400065, wyrok WSA w Krakowie z dnia 9 maja 2012 r., III SA/Kr 1001/11, dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4 a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni – do usunięcia naruszenia prawa.
Skarżąca nie wywiązała się z powołanego obowiązku. Po doręczeniu jej w dniu 28 maja 2008 r. aktu Prezydenta Miasta P. z dnia [...] 2008 r. nie wezwała, przed wniesieniem skargi do tutejszego Sądu, organu do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca w pierwszej kolejności w dniu 19 kwietnia 2012 r. wniosła skargę na wspomniany akt i dopiero na skutek wezwania Sądu w dniu 16 maja 2012 r wezwała Prezydenta Miasta P. do usunięcia naruszenia prawa. W związku z tym należy stwierdzić, że skarżąca nie wypełniła obowiązku skierowania wezwania do usunięcia naruszenia prawa w 14-dniowym terminie przewidzianym w art. 52 § 3 p.p.s.a. Rozpoznanie tak wniesionej skargi jest więc niedopuszczalne, zaś sama skarga powinna zostać odrzucona w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 58 § 1 6 w zw. z art. 52 § 1 i 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/ B. Drzazga