Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. Burmistrz S., powołując podstawę prawną z art. 93 ust. 1 - 5, art. 96 ust. 1, art. 97 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2000 r. Nr 46 poz. 543 ze zm.) zatwierdził załączony do decyzji projekt podziału nieruchomości położonej w Z. i oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], o powierzchni [...] ha, na 7 działek o numerach kolejnych od [...] do [...].
W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że art. 93 ust. 1 i 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami dopuszcza dokonanie podziału nieruchomości, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego oraz przepisami szczególnymi.
Zgodnie z zapisami planu zagospodarowania przestrzennego obwodnicy miasta S. i wsi Z. z dnia [...] grudnia 2001 r. i miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w gminie S. dla obszaru położonego na gruntach wsi Z. i M. z dnia [...] grudnia 2002 r. na obszarze obowiązywania, których położona jest przedmiotowa nieruchomość - działka nr [...] swymi granicami obejmuje: teren działalności gospodarczej z prawem zabudowy mieszkaniowej, teren gospodarki leśnej, teren działalności gospodarczej oraz pas terenu pod budowę drogi wojewódzkiej klasy G, w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...].
Zapisy powołanych planów dopuszczają przeprowadzenie wtórnych podziałów i wydzielenie działek gruntu przeznaczonych do zagospodarowania zgodnie z przeznaczeniem oraz przypisaną planem funkcją.
Dla realizacji celu publicznego, jakim jest budowa obwodnicy miasta S. i wsi Z. posłużą działki oznaczone numerami ewidencyjnymi [...],[...] i [...]. Pozostałe wydzielone z nieruchomości działki - o numerach ewidencyjnych [...],[...],[...] i [...] - będą spełniać dotychczasowe, przewidziane planem funkcje.
W odwołaniu od tej decyzji C. J. podał, że nie wyraża zgody na przedstawiony w decyzji podział, gdyż spowoduje on, że skarżący pozostanie właścicielem czterech niewielkich działek, znajdujących się po dwóch stronach planowanej drogi - i przez to uciążliwych i kosztownych do uprawy.
Decyzją z dnia [...] marca 2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W motywach rozstrzygnięcia stwierdzono, że art. 93 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami zezwala na podział gruntu, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na danym terenie. Natomiast przepis art. 97 cytowanej ustawy, zezwala na dokonanie podziału z urzędu, jeżeli zachodzą określone przepisami przesłanki. Ponieważ w przedmiotowej sprawie dokonanie podziału jest niezbędne dla realizacji celów publicznych, jakim jest wydzielenie gruntów pod drogę publiczną - zaskarżona decyzja wydana została z poszanowaniem przytoczonych przepisów. Dokonany podział jest zgodny z powoływanymi przez organ I instancji planami zagospodarowania przestrzennego, które określają przebieg planowanej obwodnicy.
Odnosząc się do zawartych w odwołaniu zarzutów podniesiono, że kwestie możliwości racjonalnego gospodarowania gruntem po podziale i jego ewentualne wywłaszczenie nie są przedmiotem niniejszego postępowania.
C. J. wniósł skargę do Sądu, domagając się zmiany decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego i decyzji Burmistrza S., tak aby podział nieruchomości nie tworzył takiej ilości działek, względnie aby Urząd Miejski przejął całą nieruchomość skarżącego, za odpowiednim odszkodowaniem.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2000 r. Nr 46 poz. 543 ze zm.) podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego oraz przepisami szczególnymi.
Natomiast zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego oraz przepisami szczególnymi opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta, w formie postanowienia (art. 93 ust. 4 i 5 cytowanej ustawy).
Jak wynika z akt administracyjnych kwestia zgodności proponowanego podziału nieruchomości skarżącego z ustaleniami planu miejscowego oraz przepisami szczególnymi była badana w toku postępowania w przedmiocie zaopiniowania zgodności podziału z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Zapadłe w toku tego postępowania postanowienia były przedmiotem kontroli sądowej i wyrokiem z dnia 23 września 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu w sprawie sygn. II SA/Po 2440/02 oddalił skargę ówczesnej właścicielki nieruchomości - H. J. stwierdzając, że zaskarżone postanowienie, stwierdzające zgodność wstępnego podziału nieruchomości z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jest zgodne z prawem.
Pomimo tego jednakże, również w toku przedmiotowego postępowania administracyjnego, orzekające w sprawie organy wykazały, iż uchwała Rady Miejskiej w S. z dnia [...] grudnia 2001 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obwodnicy Miasta S. i wsi Z. oraz uchwała Rady Miejskiej w S. z dnia [...] lutego 2002 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w gminie S. dla obszaru położonego na gruntach wsi Z. i M. - jednoznacznie określają przebieg drogi wojewódzkiej klasy G, w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] i tym samym przesądzają o zgodności zatwierdzonego projektu podziału nieruchomości z ustaleniami planów.
Również cel, dla którego dokonano podziału z urzędu, a więc wydzielenie działek gruntu pod budowę obwodnicy - jest zgodny z przepisem art. 6 pkt 1 i art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Odnośnie zarzutów skarżącego, dotyczących niemożności racjonalnego wykorzystania i zagospodarowania gruntów - stwierdzić należy, iż nie mają one znaczenia dla przedmiotowego postępowania, albowiem jedyną okolicznością podlegającą ocenie z punktu widzenia dopuszczalności podziału nieruchomości - jest jego zgodność z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Ponadto stwierdzić należy, iż Sąd administracyjny dokonuje kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i nie jest uprawniony do nakazywania organom administracyjnym działań pozostających poza zakresem rozpoznawanej sprawy.
Mając na względzie powyższe należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270).
/-/ L.Drewniak-Żaba /-/ St.Małek /-/ A.Łaskarzewska
MK