Uzasadnienie
We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skardze na opisaną powyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza S. w przedmiocie uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jak wyjaśnił skarżący, brak wstrzymania decyzji doprowadzi do pozbawienia go prawy jazdy, a w konsekwencji do utraty źródła dochodu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Na wstępie należy podkreślić, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony (por. postanowienie NSA z dnia 9 maja 2012 r. sygn. akt II OZ 358/12, Baza NSA). Poza tym użyte w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie - gdy okaże się to konieczne - zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (por. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FSK 921/12, Baza NSA).
Natomiast instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu w trybie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie może służyć tamowaniu biegu postępowań w innych sprawach i opóźnianiu wydania rozstrzygnięć merytorycznych w tych sprawach.
W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza w sprawie uznania skarżącego za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. W ocenie Sądu twierdzenie skarżącego, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadny dlatego, że wykonanie decyzji spowoduje wyrządzenie skarżącemu znacznej szkody i wywoła trudne do odwrócenia skutki związane z faktem, iż na podstawie zaskarżonej decyzji organ pierwszej instancji skieruje wniosek o zatrzymanie prawa jazdy, a to w konsekwencji znacznie utrudni lub wręcz uniemożliwi skarżącemu zarobkowanie przez co jeszcze bardziej pogorszy się jego sytuacja materialno – bytowa jest niewystarczające do uznania, iż została spełniona przesłanka z art. 61 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Postępowanie w sprawie zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu ma charakter odrębny od postępowania w przedmiocie uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. Tak więc wydanie zaskarżonej decyzji, a nawet skierowanie w oparciu o nią wniosku o zatrzymanie prawa jazdy, nie może jeszcze spowodować takich ujemnych dla skarżącego konsekwencji, jakimi uzasadnia wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
/-/ W. Batorowicz