Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...].04.2004 r., po rozpoznaniu odwołania C.K., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...].01.2004 r., w której, na podstawie art. 48 ust. 1 i 4, art. 52 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane, nakazano inwestorom J. i C. K. rozbiórkę samowolnie wybudowanej wiaty-zadaszenia o konstrukcji stalowej na nieruchomości położonej w M..
W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, iż postanowieniem z dnia [...].10.2003 r. PINB w K. wstrzymał budowę przedmiotowego zadaszenia i nakazał inwestorom przedłożenie w terminie do dnia [...].12.2003 r. określonych dokumentów i opracowań w celu zezwolenia na kontynuacje robót. Przedłożone dokumenty okazały się niekompletne i postanowieniem z dnia [...].11.2003 r. wezwano inwestorów do ich uzupełnienia o projekt zagospodarowania działki sporządzony na aktualnej kopii mapy zasadniczej. Dokumenty te nie zostały uzupełnione, w związku z czym na podstawie art. 48 ust. 4 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane nakazano rozbiórkę zadaszenia. Wbrew twierdzeniom inwestora wykonana konstrukcja stalowa nie jest pergolą. W projekcie budowlanym złożonym przez inwestora określono ją jako zadaszenie nad wejściem do budynku mieszkalnego. Przedłożona przez inwestora kopia mapy zasadniczej nie jest aktualna, bowiem dorysowano na niej obrys budynku wozowni.
Od powyższej decyzji skargę złożyli inwestorzy J. i C. K..
Skarżący podnieśli, iż organ odwoławczy oparł się wyłącznie na niezgodnych z prawdą argumentach PINB w K., nie wziął pod uwagę wyjaśnień skarżących i stanu faktycznego, pomimo skierowania przez organ I instancji zawiadomienia do prokuratury o samowoli budowlanej, Prokuratura w K. umorzyła postępowanie uznając, iż wykonana konstrukcja nie jest wiatą-zadaszeniem, organy nadzoru budowlanego błędnie uznały, że konstrukcja jest wiatą-zadaszeniem, przedłożona kopia mapy zasadniczej w ocenie skarżących jest aktualna, bowiem odzwierciedla stan faktyczny.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się zasadna.
Organy nadzoru budowlanego obu instancji dokonały błędnych ustaleń co do istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych uznając, że inwestorzy rozpoczęli budowę obiektu budowlanego wiaty-zadaszenia, co w konsekwencji skutkowało nieprawidłowym zastosowaniem trybu postępowania z art. 48 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane. Ustalenie, że realizowanym zamierzeniem budowlanym jest wiata-zadaszenie nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym przez organy materiale dowodowym.
Z akt sprawy, w szczególności dokumentacji fotograficznej, konsekwentnych twierdzeń inwestorów składanych w toku postępowania oraz z przedłożonego przez nich projektu budowlanego wynika, że rozpoczęte w pierwszej dekadzie lipca 2003 r. prace polegały na zainstalowaniu na budynku mieszkalnym stalowej konstrukcji nośnej dla zadaszenia nad małą werandą przy wejściu do budynku.
Konstrukcja powyższa składała się ze stalowych kątowników, ceowników i kotew przytwierdzonych do krawędzi dachu i ściany budynku mieszkalnego oraz wolnostojącej stalowej rury podpierającej.
Oprócz funkcji zadaszenia konstrukcja ta stanowić miała pergolę dla roślin pnących, jak określono to jednoznacznie w złożonym przez skarżących projekcie budowlanym.
Tego typu roboty budowlane nie mogą być zasadnie uznane za budowę wiaty, ani za rozbudowę budynku mieszkalnego.
Realizowane zadaszenie jest natomiast urządzeniem budowlanym w rozumieniu art. 3 ust. 9 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane, zainstalowanym na budynku mieszkalnym i zapewniającym możliwość użytkowania tego budynku zgodnie z jego przeznaczeniem.
Zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 9 ustawy Prawo budowlane (w brzmieniu obowiązującym w dacie stwierdzenia przez organ I instancji rozpoczęcia robót) roboty budowlane polegające na instalowaniu urządzeń na obiektach budowlanych nie wymagają pozwolenia na budowę. W świetle art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane roboty takie nie wymagały również zgłoszenia, za wyjątkiem sytuacji wymienionej w art. 30 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy. Zasadniczo są to więc roboty budowlane nie wymagające ani pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia. Ingerencja organów nadzoru budowlanego w stosunku do tych robót mogła mieć miejsce tylko w przypadku stwierdzenia przez organ okoliczności z art. 50 ust. 1 pkt 2 lub pkt 3 ustawy Prawo budowlane (art. 50 ust. 1 pkt 2 lub pkt 4 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym od dnia 11.07.2003 r.), tj. wykonywania robót w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska lub w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w przepisach.
W tej sytuacji nie było uzasadnionych podstaw do stosowania przepisu art. 48 ustawy Prawo budowlane.
Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja, jak i decyzja organu I instancji, wydane zostały z naruszeniem prawa materialnego i przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 80 kpa oraz art. 48 ustawy Prawo budowlane, co miało wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz wcześniejszą decyzję organu I instancji należało uchylić. Ponownie rozpoznając przedmiotową sprawę należy uwzględnić poczynione wyżej ustalenia i rozważania. Ponadto wyjaśnienia wymaga czy ewentualnie instalowanie zadaszenia wymagało zgłoszenia w oparciu o art. 30 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy Prawo budowlane oraz czy nie zachodzą okoliczności z art. 50 ustawy Prawo budowlane.
Jednocześnie organ winien mieć na względzie treść art. 7 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane i zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 80 poz. 718 z 2003 r.) z uwagi na date wszczęcia postępowania administracyjnego, co miało miejsce w dniu [...]a.07.2003 r.
Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) i art. 135 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) należało uwzględnić skargę i uchylić decyzje organów obu instancji. O kosztach postępowania nie orzeczono, bowiem skarżący byli zwolnieni od kosztów sądowych. Rozstrzygnięcie w zakresie wykonalności zaskarżonej decyzji oparto o treść art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/ E. Podrazik /-/ St. Małek /-/ B. Drzazga