Uzasadnienie
Skarga na postanowienie organu nadzoru budowlanego bliżej opisane w rubrum niniejszego postanowienia nie została opłacona przy jej wniesieniu należnym wpisem.
Wobec powyższego pełnomocnik skarżącego został w dniu 5 sierpnia 2016 r. (data doręczenia wezwania – k.
- 12) wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł (k. 2, 11).
W wymaganym terminie brak fiskalny skargi nie został uzupełniony, natomiast w 10 sierpnia 2016 r. (data nadania pocztowego – k.
17) pełnomocnik skarżący wniósł pismo procesowe z dnia 8 sierpnia 2016 r., w którym oświadczył, że wycofuje skargę z uwagi na wydanie przez skarżony organ postanowienia z dnia 26 lipca 2016 r. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego (k. 13).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.– dalej: P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wiąże sąd chyba, że uzna je za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. wydaje postanowieniu o umorzeniu postępowania.
Trzeba jednakże zauważyć, że zgodnie z powszechnie wyrażanym w orzecznictwie poglądem, w pełni podzielanym przez Sąd orzekający w niniejszej sprawie, merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga jest niedopuszczalna lub zawiera tego rodzaju braki, sąd skargę odrzuca (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r. sygn. akt I OSK 1829/07, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a, może mieć zatem miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne.
W konsekwencji powyższego należy przyjąć, że skuteczne cofnięcie skargi może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu.
W niniejszej sprawie skarżący w wymaganym terminie nie uiścił wpisu sądowego. Pismo pełnomocnika z dnia 8 sierpnia 2016 r. zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi nie mogło zatem być uznane za skuteczne prawnie.
Wobec tego wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku nieuiszczenia opłaty sądowej przy wniesieniu pisma do sądu, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.).
Skoro w niniejszej sprawie pomimo doręczenia stronie skarżącej prawidłowego wezwania do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł, należna opłata sądowa nie została wniesiona, skarga podlegała odrzuceniu podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie powołanych przepisów orzekł, jak w pkt 1 sentencji.
W pkt. 2 postanowienia Sąd oddalił, zgłoszony w piśmie z 8.08.2016r. wniosek Skarżącego o zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Zgodnie bowiem z art. 199 ppsa strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Odrzucenie skargi z uwagi na brak uzupełnienia wymaganej opłaty nie jest wskazane w rozdziale 1 działu V ppsa ani innych przepisach jako wynik sprawy, który uzasadniałby zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów pełnomocnika od organu na rzecz Skarżącego.
/-/ Izabela Paluszyńska