Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po rozpoznaniu sprzeciwu I. K. na postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2016 r. odmawiające przyznania prawa pomocy, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 9 stycznia 2017 r. z błędnym pouczeniem o zażaleniu. Następnie pismem doręczonym skarżącemu tego samego dnia poinformowano, że od postanowienia z dnia 20 grudnia 2016 r. nie przysługuje zażalenie i wyjaśniono, że pouczenie dołączone do doręczonego postanowienia było błędne.
Mimo powyższego I. K. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny Poznaniu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. tj. z 2016 r., poz. 718), dalej P.p.s.a., Sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzenia czy postanowienia referendarza utrzymuje je w mocy lub zmienia. Sąd orzeka przy tym jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 P.p.s.a.). Z przepisów ustawy nie wynika przy tym, że orzeczenie Sądu działającego jako sąd drugiej instancji podlega zaskarżeniu w ramach zażalenia.
Skarżący pomimo, że wyjaśniono mu, że od postanowienia z dnia 20 grudnia 2016 r. nie przysługuje środek zaskarżenia wniósł zażalenie.
Wobec powyższego, na podstawie art. 260 § 2 w związku z art. 197 § 2 i w zw. z art. 178 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji postanowienia.
/-/ T. Świstak