Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 16 października 2017r.referendarz sądowy tutejszego Sądu pozostawił bez rozpoznania wniosek K. K. o przyznanie prawa pomocy. W dniu 3 listopada 2017r. sprzeciw na powyższe postanowienie wniósł K. K. (bez uzasadnienia).
W myśl art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy.
Wyjaśnić należy, że Sąd zarządzeniem z dnia 7 sierpnia 2017r. pozostawił bez rozpoznania pismo skarżącego z 19 czerwca 2017 r., z uwagi na niewyjaśnienie przez skarżącego, pomimo wezwania, intencji jego pisma. K. K. wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie, a na wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Z racji tej, że wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych nie został złożony na formularzu urzędowym (zgodnie z art. 252 § 2 p.p.s.a.), skarżącego wezwano do złożenia wniosku w odpowiedniej formie, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Jednocześnie skarżącemu doręczono formularz urzędowy wniosku. Pomimo doręczenia wezwania w dniu 2 października 2017 r. K. K. w zakreślonym 7-dniowym terminie nie przedłożył wniosku na formularzu urzędowym, stosownie do treści art. 252 § 2 p.p.s.a. Przepis art. 257 p.p.s.a. określa zaś, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W takim stanie sprawy Sąd uznał, że referendarz sądowy pozostawiając wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych działał prawidłowo.
Dlatego Sąd na podstawie art.260 § 1 i 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
/-/ B. Drzazga