Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 sierpnia 2018 roku K.M. złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Ze złożonego wniosku wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i nie osiąga obecnie żadnych przychodów i pobiera świadczenie emerytalne w wysokości [...] zł. Wnioskodawca posiada grunty rolne o pow. [...] ha na których posadowiona jest hala w stanie surowym (zajęte przez komornika sądowego) oraz nieruchomość o powierzchni [...] ha (częściowo mieszalna, częściowo zalesiona). Wnioskodawca oświadczył, że posiadane prowizoryczne pomieszczenia mieszkalne nie mogły być remontowane z uwagi na włamania i dewastacje. Wnioskodawca nie posiada żadnych oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych i w gotówce, papierów wartościowych i innych praw majątkowych (udziałów, polis inwestycyjnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych), a także żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000,00 zł. Zobowiązania i stałe wydatki oszacował w następujący sposób: prąd – [...] zł, woda – [...] zł, telefon – [...] zł, przejazdy – [...] zł, środki czystości – [...] zł, odzież – [...] zł, butla za gaz do gotowania – [...] zł, wyżywienie +leki – [...] zł. Jednocześnie wnioskodawca zaznaczył, że zmuszony się do zapożyczania się u rodziny i znajomych aby pokryć niezbędne koszty bieżącego utrzymania.
Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w myśl art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2018 r., poz. 1302), dalej jako P.p.s.a.
Z oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym zawartego we wniosku o prawo pomocy wynika, że wnioskodawca jest osobą ubogą. Wnioskodawca utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego oraz środków finansowych pochodzących od osób trzecich, które pozwalają jedynie na ponoszenie kosztów bieżącego utrzymania na granicy minimum socjalnego. Taka sytuacja wnioskodawcy uniemożliwia wygospodarowanie jakichkolwiek środków finansowych na pokrycie kosztów postępowania sądowego oraz uiszczenie honorarium profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. W konsekwencji oznacza to, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Tym samym uzasadniony jest jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §2, art. 246 §1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ R. Talaga