Uzasadnienie
Skarżąca M. K. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w całości.
Oświadczyła, że jest osobą starszą i schorowaną. Samodzielnie prowadzi swoje gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z renty w wysokości [...] zł netto miesięcznie. Kwota ta z ledwością wystarcza na pokrycie podstawowych wydatków związanych z utrzymaniem domu, zakupem żywności i potrzebnych leków. Ostatnio doznała urazu i ma problemy z poruszaniem się. W związku z tym ponosi dodatkowe koszty związane z dojazdami i wizytami u lekarzy, a także zakupem dodatkowych leków. Skarżąca oświadczyła, że nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania ani też pokryć kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru.
Nadto skarżąca oświadczyła, że posiada dom mieszkalny o powierzchni [...] m² o wartości [...] zł. oraz budynek gospodarczy o powierzchni [...] m² o wartości [...] zł. Wskazała, że nie posiada żadnych oszczędności, czy wartościowych ruchomości. Skarżąca wyszczególniła miesięczne koszty utrzymania: leki [...] zł, prąd [...] zł, woda [...] zł, żywność [...] zł, pożyczka [...] zł oraz opał [...] zł na sezon.
W świetle przepisu art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej "P.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić najmniejszej nawet należności sądowej (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci).
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja wnioskodawczyni pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie w całości. Wnioskodawczyni prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i utrzymuje się jedynie ze świadczenia z ubezpieczenia społecznego w wysokości, która z trudem pozwala na pokrycie koniecznych kosztów bieżącego utrzymania. Stan zdrowia skarżącej powoduje, że z tego tytułu ponosi zwiększone koszty utrzymania na leki i leczenie. Wnioskodawczyni nie ma żadnego majątku, z którego mógłby czerpać dodatkowe dochody. Przyjąć należy, że wnioskodawczyni nie ma możliwości poczynienia oszczędności celem ich przeznaczenia na pokrycie kosztów sądowych niniejszego postępowania, chociażby w części.
Przedstawiona sytuacja finansowa wskazuje, że tym bardziej skarżąca nie ma możliwości wygospodarowania środków na pokrycie wolnorynkowego wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Należało, zatem uwzględnić wniosek o prawo pomocy i w tym zakresie i ustanowić adwokata.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K.Witkowicz-Grochowska