Uzasadnienie
Na rozprawie w dniu 8 listopada 2017 r. skarżący R. K. złożył do protokołu rozprawy wniosek o wyłączenie od rozpoznania sprawy przewodniczącej składu Sędziego Barbary Drzazgi, gdyż w jego ocenie sędzia ten niewłaściwie kieruje sporządzaniem protokołu w zakresie wypowiedzi skarżącego. Skarżący podniósł przy tym, iż jego zdaniem kobiety powinny siedzieć w domu i wychowywać dzieci i wnuki i nie udawać mężczyzn.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 18 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej: P.p.s.a.), sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki (art. 18 § 1 pkt 1); swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia (art. 18 § 1 pkt 2); osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli (art. 18 § 1 pkt 3); w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron (art. 18 § 1 pkt 4); w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą (art. 18 § 1 pkt 5); w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznawanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator (art. 18 § 1 pkt 6); dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie (art. 18 § 1 pkt 6a); w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej (art. 18 § 1 pkt 7). Również sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (§ 3).
Jednocześnie, zgodnie z treścią art. 19 P.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie.
Postanowienie w przedmiocie wyłączenia sędziego, zgodnie z treścią art. 22 § 2 p.p.s.a., poprzedza złożenie wyjaśnień przez tego sędziego, którego wniosek dotyczy.
Zauważyć należy, iż przyczyny wyłączenia sędziego na wniosek strony zostały przez ustawodawcę jedynie ogólnie określone. W konsekwencji zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania przez sędziego. Zaznaczyć przy tym trzeba, iż zgodnie z art. 20 p.p.s.a., strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać i jednocześnie uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Na stronie spoczywa zatem obowiązek wskazania przyczyny wyłączenia oraz powołania okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie tej przyczyny.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 18 P.p.s.a., uzasadniające wyłączenie sędziego z mocy ustawy. Również sam wnioskodawca na rozprawie nie wykazał, aby istniała jakaś szczególna okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności Sędziego Barbary Drzazgi w danej sprawie.
Podkreślić należy, że o wyłączeniu sędziego nie może decydować subiektywne przekonanie strony, co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie czy też stronniczo, bez jednoczesnego wykazania istnienia uprzedzeń sędziego względem strony (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz z dnia 1 października 2014 r. o sygn. akt II OZ 1008/14 oraz z 15 marca 2016 r. o sygn. I OZ 203/16 – dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zarzuty dotyczące niewłaściwego, zdaniem skarżącego, sposobu kierowania sporządzaniem protokołu z rozprawy mogą być podnoszone w ramach przysługujących mu środków, takich jak żądanie sprostowania lub uzupełnienia protokołu (art. 103 P.p.s.a.), złożenia zastrzeżenia co do uchybienia przepisom postępowania (art. 105 P.p.s.a) oraz środków zaskarżenia od orzeczenia kończącego postępowanie przed sądem I instancji.
Brak bezstronności sędziego może wynikać z istnienia osobistych związków tego sędziego ze stronami sporu sądowego (w tym wypadku ze skarżącym), które wpływają na jego obiektywizm w sprawie. Skarżący nie powołał się na istnienie takich związków. Również Sędzia Barbara Drzazga nie wskazała na istnie takich okoliczności w złożonym, na podstawie art. 22 § 2 P.p.s.a. oświadczeniu. Natomiast o braku bezstronności sędziego nie może w żaden sposób świadczyć jego płeć.
W tym miejscu należy zwrócić uwagę skarżącemu, iż zgodnie z art. 33 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 199 7 r. (DZ.U. z 1997 r., nr 78, poz. 483 ze zm.) kobieta i mężczyzna w Rzeczypospolitej Polskiej mają równe prawa w życiu rodzinnym, politycznym, społecznym i gospodarczym (ust. 1). Kobieta i mężczyzna mają w szczególności równe prawo do kształcenia, zatrudnienia i awansów, do jednakowego wynagradzania za pracę jednakowej wartości, do zabezpieczenia społecznego oraz do zajmowania stanowisk, pełnienia funkcji oraz uzyskiwania godności publicznych i odznaczeń (ust. 2).
W ocenie Sądu, skoro strona wnioskująca o wyłączenie sędziego nie wskazała przyczyn, które uzasadniałyby zastosowanie określonych w ustawie środków prawnych, wniosek nie mógł zostać uwzględniony.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu działając na podstawie art. 22 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.