Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 sierpnia 2010 r., M. K., P. K., Ł. S., L.S., G. H., K.H., A.Z., T. Z. oraz R. B. – M. złożyli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 18 czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy.
Stosownie do § 23 ust 1 i 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 września 2003 r. w sprawie regulaminu wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 169, poz. 1646) zarządzeniem z dnia 13 września 2010 r. Przewodniczący Wydziału wyznaczył Sędziego WSA Barbarę Drzazgę jako sędziego sprawozdawcę w przedmiotowej sprawie.
Przed rozpoznaniem sprawy, w dniu 22 października 2010 r. sędzia sprawozdawca, złożyła oświadczenie zawierające wniosek o wyłączenie jej od rozpoznawania sprawy zarejestrowanej pod sygnatura II SA/Po 622/10, z uwagi na osobistą znajomość z skarżącą M. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje.
Instytucja wyłączenia sędziego jest istotną gwarancją procesową, która ma na celu zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniejszych związków z rozpoznawaną sprawą.
Wyłączenie sędziego od rozpatrywania sprawy następuje z mocy ustawy w sytuacjach przewidzianych w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.), jak również na podstawie art. 19 tejże ustawy, stanowiącym, że sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do jego bezstronności w danej sprawie.
W ocenienie Sądu, osobista znajomość Sędziego Barbary Drzazgi z stroną postępowania wskazuje, iż w sprawie zachodzi okoliczności, która mogłyby wywołać wątpliwości co do ewentualnego braku obiektywizmu ze strony tego Sędziego. Celem uniknięcia jakichkolwiek wątpliwości, a w przyszłości także zarzutów w tym zakresie uwzględnienie wniosku Sędziego WSA w Poznaniu jest zasadne.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 19 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji
/-/ J. Zieliński /-/ T. Świstak /-/ J. Szaniecka