Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 wrzesnia 2023 r., sprecyzowanym pismem z dnia 20 grudnia 2023 r., N. K. wniósł w imieniu własnym oraz w imieniu grupy mieszkanców nazwanej Mieszkańcy G. skargę na wyżej opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga wniesiona przez Mieszkańców G. podlega odrzuceniu z uwagi na brak legitymacji skargowej.
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: P.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 P.p.s.a.).
Powyższe oznacza, że skarżący musi mieć w złożeniu skargi interes prawny pojmowany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem, czynnością lub bezczynnością organu. W orzecznictwie przyjmuje się, że interes prawny wywodzony jest z przepisu prawa uprawniającego dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej. Wykazanie związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej uzależnia uprawnienie do złożenia skargi. Podmiot, który nie ma interesu prawnego, nie ma również legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie.
Taka właśnie sytuacja procesowa zaistniała na gruncie niniejszej sprawy, w zakresie w jakim skargę złożyła grupa mieszkańców miejscowości G., nazwana Mieszkańcy G..
Strona skarżąca, jak wynika z akt sprawy, jest nieformalną grupą osób utworzoną przez mieszkańców G. w celu zaskarżenia decyzji SKO [...] z dnia 24 sierpnia 2023 r. Grupę tę można określić jako nieformalny ruch społeczny – nie posiada on osobowości prawnej. Z powyższego wynika, że nie posiada on także zdolności prawnej i nie jest uprawniony do wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Jedynie w sprawach, w których przedmiotem skargi jest uchwała lub zarządzenie organów gminy dopuszczalne jest wniesienie skargi w imieniu grupy mieszkańców gminy, którzy wyrażą na to pisemna zgodę (art. 101 ust. 2a ustawy o samorządzie gminnym). Taka sytuacja nie zachodzi jednak w niniejszej sprawie – przedmiotem zaskarżenia jest bowiem decyzja administracyjna, a nie akt organów samorządu gminnego.
Grupa mieszkanców Mieszkańcy G. w swojej strukturze najbliższa jest stowarzyszeniu zwykłemu, które tworzą wszyscy jego członkowie, zorganizowani w celu prowadzenia oznaczonej działalności. Stowarzyszenie zwykłe – jako nieposiadające osobowości prawnej – nie może mieć organów. W związku z tym w postępowaniu sądowoadministracyjnym legitymację procesową posiadają jedynie członkowie tej grupy, jako osoby fizyczne. W konsekwencji, wszyscy członkowie powinni podpisać skargę lub wszyscy członkowie powinni udzielić pełnomocnictwa profesjonalnemu pełnomocnikowi bądź swojemu przedstawicielowi do dokonania tej czynności procesowej (por. postanowienia NSA: z dnia 10 lipca 2014 r., II OSK 310/14; z dnia 1 czerwca 2016 r., II OZ 499/16).
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
/-/ E. Podrazik