Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 sierpnia 2016 roku C. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wskazaną w sentencji decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia lipca 2016 roku.
Skarżąca wniosła w skardze o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Powyższe uzasadniła koniecznością poniesienia znacznych kosztów rozbiórki przedmiotowego budynku, a także powstaniem trudnych do oszacowania szkód w majątku skarżącej, które miałyby powstać na skutek wykonania decyzji. Ponadto, odwrócenie skutków wykonania zaskarżonej decyzji byłoby prawdopodobnie niemożliwe z uwagi na fakt, że skarżąca jest osobą w podeszłym wieku i nie posiada znacznych środków pieniężnych pozwalających na zlecenie odbudowy budynku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z treści powołanego przepisu jednoznacznie wynika, iż zasadą jest, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, zatem wniosek strony skarżącej o wstrzymanie zmierza do zastosowania przez sąd wyjątkowej instytucji, jaką jest wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji lub postanowienia. Przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie są grożące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona powinna we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia w sposób przekonujący przedstawić okoliczności świadczące o tym, że przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., faktycznie zaistnieją oraz wskazać na konkretne przyczyny uzasadniające możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a.
W niniejszym postępowaniu skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji uchylającej rozstrzygnięcie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
W ocenie Sądu argumentacja skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Nie ulega wątpliwości, że rozbiórka budynku czy nawet jego części niesie za sobą duże szkody majątkowe. Wskazać należy, że rozpoznawany przez Sąd wniosek dotyczy decyzji wydanej w przedmiocie nakazu rozbiórki, który jest jedną z najdalej idących sankcji przewidzianych przepisami prawa budowlanego. Wykonanie takiej decyzji ze swej istoty rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie nakazu rozbiórki prowadzi bowiem zazwyczaj do zniszczenia co najmniej części użytych do budowy materiałów budowlanych oraz wiąże się z poniesieniem znacznych nakładów finansowych.
Nadto, ewentualny powrót do stanu poprzedniego po wykonaniu takiego obowiązku, o ile w ogóle jest możliwy, wymaga również poniesienia dodatkowych kosztów oraz dodatkowego nakładu pracy (por. np. wyrok NSA z dnia 20 marca 2013 roku, II OSK 779/12, oraz postanowienia NSA: z dnia 23 stycznia 2013 roku, II OSK 29/13; z dnia 22 listopada 2012 roku, II OSK 2755/12; z dnia 5 października 2012 roku, II OZ 863/12 i inne; wszystkie orzeczenia są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl).
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji
/-/ Wiesława Batorowicz