Uzasadnienie
W dniu (...) stycznia 2009r. Miasto P. reprezentowane przez Prezydenta Miasta P. wniosło skargę na decyzję Wojewody z dnia (...) grudnia 2008r. w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości - działek (...), (...), (...) zapisanych w księdze wieczystej nr (...), prowadzonej przez Sąd Rejonowy w P. Skarga została podpisana przez J. C. - głównego specjalistę ds. ochrony praw właścicielskich w Wydziale Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miasta P., który dołączył do niej również pełnomocnictwo udzielone mu przez Prezydenta Miasta P. Pismem z dnia 4 lutego 2009r. Sąd wezwał J. C. - pełnomocnika skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi w kwocie 200 zł, pod rygorem jej odrzucenia. Pismo zostało odebrane przez osobę upoważnioną do odbioru przesyłki w dniu 6 lutego 2009r. (k. 14 akt sądowych) i we wskazanym terminie nie uiszczono wpisu.
W dniu 2 marca 2009r. J. C. wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że przyczyną uchybienia terminu był fakt, że w okresie pomiędzy 9 a 20 lutego 2009r. przebywał na zwolnieniu lekarskim z powodu choroby. Podał, iż wiedzę o wezwaniu do uiszczenia wpisu powziął dopiero w dniu 23 lutego 2009r. Do wniosku dołączył dowód uiszczenia wpisu we właściwej kwocie.
W myśl art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).
W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu w wymaganym 7-dniowym terminie. O obowiązku uiszczenia wpisu dowiedział się bowiem w dniu 23 lutego 2009r., a wniosek złożył 2 marca 2009r.
Nie można jednak uznać, by pełnomocnik skarżącego uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu. Ograniczył się jedynie do wskazania, że w czasie kiedy winien był uiścić wpis przebywał na zwolnieniu lekarskim z powodu choroby. Na poparcie tego twierdzenia nie przedłożył żadnych dokumentów, np. zwolnienia lekarskiego lub kopii książki obecności w pracy, z której wynikałaby jego absencja w podanych dniach.
Dodatkowo wskazać należy, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że sama choroba osoby zobowiązanej do dokonania czynności nie jest okolicznością uprawdopodobniającą braku jej winy w uchybieniu terminu. Wymagane jest, by choroba ta miała charakter nagły i nie pozwalała na wyręczenie się inną osobą (por. postanowienie NSA z 3 sierpnia 2001r., I SA/Wr 676/99 – za B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 209).
Wobec powyższych okoliczności Sąd na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/B. Kamieńska