Uzasadnienie
W dniu (...) Miasto P. reprezentowane przez Prezydenta Miasta P. wniosło skargę na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia (...) grudnia 2008r. w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości – działek (...), (...), (...) zapisanych w księdze wieczystej nr (...), prowadzonej przez Sąd Rejonowy w P. Skarga została podpisana przez J. C. - głównego specjalistę ds. ochrony praw właścicielskich w Wydziale Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miasta P., który dołączył do niej również pełnomocnictwo udzielone mu przez Prezydenta Miasta P. Pismem z dnia (...) lutego 2009 r. Sąd wezwał J. C. - pełnomocnika skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi w kwocie 200 zł, pod rygorem jej odrzucenia. Pismo zostało odebrane przez osobę upoważnioną do odbioru przesyłki w dniu 6 lutego 2009 r. (k. 14 akt sądowych) i we wskazanym terminie nie uiszczono wpisu.
W dniu 2 marca 2009 r. J. C. wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Uzasadniając swój wniosek J. C. wskazał, że przyczyną uchybienia terminu był fakt, że w okresie pomiędzy 9 a 20 lutego 2009 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim z powodu choroby. Podał, iż wiedzę o wezwaniu do uiszczenia wpisu powziął dopiero w dniu 23 lutego 2009 r. Do wniosku dołączył dowód uiszczenia wpisu we właściwej kwocie.
Postanowieniem z dnia 12 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek J. C. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu wskazując, że nie uprawdopodobnił on okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu, bowiem ograniczył się jedynie do wskazania, że w czasie kiedy winien był uiścić wpis przebywał na zwolnieniu lekarskim, nie przedkładając jednocześnie żadnych dokumentów to potwierdzających ani nie wskazując, aby choroba miała charakter nagły.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł w dniu 24 marca 2009 r., w imieniu Prezydenta Miasta P., J. C. Uzasadniając swój wniosek skarżący wskazał, że posiada stan chorobowy charakteryzujący się nagłymi i trudnymi do przewidzenia silnymi bólami stawów kończyn, drętwienia kończyn oraz sztywności stawów. W okresie zwolnienia lekarskiego wystąpił nagły stan chorobowy objawiający się silnymi bólami kręgosłupa oraz innych organów, który zmusił J. C. do zrezygnowania z realizacji wielu spraw i ograniczenia się jedynie do poruszania wyłącznie w miejscu zamieszkania. Obecnie poddany jest on stałemu leczeniu ortopedycznego.
Odnosząc się do zarzutu nie przedstawienia zwolnienia lekarskiego wskazał on, że działał w oparciu o zaufanie do art. 48 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), który stwierdza, że strona powołująca się w piśmie na dokument obowiązana jest na żądanie sądu złożyć oryginał dokumentu w sądzie jeszcze przed rozprawą.
W dniu 15 kwietnia 2009 r. J. C. załączył do akt sądowych poświadczony za zgodność z oryginałem dokument zwolnienia lekarskiego na okres od 09 lutego 2009 r. do 20 lutego 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. W literaturze przedmiotu zauważa się przy tym, że zażalenie jest "oczywiście uzasadnione" jeżeli sąd podziela zarzuty i żądania w nim zawarte, uznając swą pomyłkę w tym zakresie (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 2006, s. 433).
W niniejszej sprawie ziściły się przesłanki wskazane w art. 195 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ocenie Sądu przedstawione przez J. C. fakty istotnie wskazują, iż uchybienie do wniesienia wpisu od skargi wynikło z nagłej choroby, na którą zapadł, a która uniemożliwiła mu normalne funkcjonowanie i wypełnianie obowiązków służbowych. Niewątpliwie stan, w którym się znajdował nie pozwolił na terminowe wywiązanie się z obowiązku nałożonego przez Sąd, co skutkowało oddaleniem wniosku o przywrócenie terminu. Tym samym czynność powyższa nie została wykonana nie z winy J. C. Sąd podkreśla, że niezwłocznie po powrocie do pracy w dniu 23 lutego 2009 r. J. C. podjął czynności zmierzające do uzupełnienia braków skargi.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 195 § 2 Ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji. O przywróceniu terminu do wniesienia terminu do wniesienia wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 86 § 2 powyższej ustawy.
/-/ B. Kamieńska
BR