Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 września 2018 roku starszy referendarz sądowy umorzył postępowanie w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych A. K. i ustanowił dla niego adwokata.
Pismem z dnia 23 października 2018 roku Okręgowa Rada Adwokacka w P. wyznaczyła adwokata A. T. jako pełnomocnika skarżącego z urzędu.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 28 lutego 2019 roku przyznano adwokatowi A. T. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu przed sądem pierwszej instancji opłatę w wysokości [...] zł podwyższoną o kwotę podatku VAT.
Pismem dnia 22 marca 2018 roku adwokat A. T. złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 31 stycznia 2019 roku oddalającego przedmiotową skargę oraz wniósł o przyznanie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej stronie skarżącej z urzędu w drugiej instancji.
Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy m. in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu (...) za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z art. 250 § 1 P.p.s.a. wyznaczony adwokat lub radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności adwokatów lub radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2019 roku, poz. 18), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 roku.
Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia z 2016 roku opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Mając na uwadze powyższe regulacje oraz podjęte przez pełnomocnika czynności procesowe (złożenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej), przy uwzględnieniu rodzaju, stopnia zawiłości sprawy oraz poniesionego przez pełnomocnika nakładu pracy należało uznać, że nie zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie wynagrodzenia w wysokości 150 % stawki minimalnej zgodnie z § 4 ust. 2 rozporządzenia z dnia 3 października 2016 roku. W konsekwencji należało ustalić opłatę za czynności adwokata w wysokości wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia 2016 roku i przyznać adwokatowi, za udzieloną stronie skarżącej nieopłaconą pomoc prawną, wynagrodzenie w wysokości [...] zł (50% z [...] zł). Opłatę za udzielenie pomocy prawnej skarżącej podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania o niej, w kwocie [...] zł (§ 4 ust. 3 rozporządzenia z dnia 3 października 2016 roku). W efekcie pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu należało przyznać tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu opłatę w łącznej wysokości [...] zł.
Z tych względów, na podstawie art. 250 § 1 P.p.s.a. i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit c), § 21 ust. 1 pkt 2 lit b) oraz § 4 ust. 1-3 rozporządzenia z 2016 roku, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.
/-/ R. Talaga