Uzasadnienie
Działający z upoważnienia Prezydenta Miasta P. kierownik Filii [...] Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P., decyzją z [...] 2018 r. o nr [...], umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie wniosku A. K. z dnia 28 lutego 2018 r. w części dot. przyznania pomocy pieniężnej na opłatę zaległych rachunków za energię elektryczną w łącznej wys. [...] zł.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wyjaśniono, że pismem z 28 lutego 2018 r. A. K. wniósł o przyznanie pomocy pieniężnej m.in. na zapłatę zaległych rachunków za energię elektryczną. Podczas wywiadu środowiskowego przeprowadzonego w dniu 20 marca 2018 r. wnioskodawca przedłożył fakturę za energię elektryczną nr [...], zawierającą informację o wysokości zadłużenia na kwotę [...]zł. Organ ustalił, że należność za energię elektryczną, za lipiec 2017 w wys. [...] zł. z terminem płatności do 11 lipca 2017 r. została rozpatrzona odmownie decyzją z dnia [...] 17 r. Nr [...], należność w wys. [...] zł. z terminem płatności do 08 listopada 2017 r. została rozpatrzona decyzją odmowną z dnia [...] 2017 r. Nr [...], natomiast należność w wys. [...] zł. z terminem płatności do 12 stycznia 2017 r. została rozpatrzona decyzją odmowną z dnia [...] 2018 r. Nr MOPR- [...]
Dalej organ I instancji zauważył, że według art. 110 kodeksu postępowania administracyjnego, organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile przepisy nie mówią inaczej. Zgodnie z art. 105 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.
Zdaniem organu w tym przypadku umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego jest uzasadnione ponieważ zachodzi tożsamość sprawy (występuje ta sama strona, przedmiotem sprawy są te same potrzeby, nie zmienił się stan prawny i faktyczny) w zakresie przyznania zasiłku na opłatę energii elektrycznej w wys. [...] zł.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł A. K. wskazując na swoją złą sytuację bytową i zdrowotną, która pogarsza się w skutek celowych działań organu I instancji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej w skrócie: "Kolegium", "SKO"), decyzją z 30 maja 2018 r. o nr [...], utrzymało zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy.
Zdaniem Kolegium w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów ustawy o pomocy społecznej. Kolegium wyjaśniło, że w dniu 28 lutego 2018 r. A. K. zwrócił się z wnioskiem o przyznanie pomocy pieniężnej na opłatę zaległych rachunków za gaz i energię elektryczną w łącznej wysokości [...] zł. Natomiast podczas wywiadu środowiskowego przeprowadzonego w dniu 20 marca 2018 r. przedłożył fakturę za energię elektryczną nr [...], zawierającą informację o zadłużeniu w łącznej wysokości [...] zł. Analizując akta sprawy organ ustalił, że należność za lipiec 2017 r. w kwocie [...]zł została rozpatrzona odmownie decyzją organu z dnia [...] 2017 r. Nr MOPR- [...], należność w wysokości [...] zł została rozpatrzona decyzją odmowną z dnia [...] 2017 r. Nr [...], natomiast należność w wysokości [...] zł została juz rozpatrzona decyzją z dnia [...] 2018 r. nr [...]
Kolegium uznało, iż umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego jest uzasadnione, ponieważ zachodzi tożsamość sprawy. Z wnioskiem występuje ta sama strona, przedmiotem sprawy są te same potrzeby, nie zmieniły się stan prawny i faktyczny, potrzeby strony są te same - kwota [...]zł. Wniosek z dnia 28 lutego 2018 r. jest zatem tożsamy z wnioskiem wcześniejszym, który został już rozpatrzony przez organ w cytowanych wyżej decyzjach.
Pismem z dnia 23 lipca 2018 r. A. K. złożył m.in. skargę na wyżej opisaną decyzję SKO w P. z [...] 2018 r. o nr [...] Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w celu ponownego rozpoznania sprawy zgodnie z przepisami o pomocy społecznej. Wskazał, iż nie jest zadowolony z jej treści.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Pismem procesowym z 31 stycznia 2019 r. pełnomocnik skarżącego ustanowiony z urzędu wskazał, iż podtrzymuje wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Obecny na rozprawie w tym samym dniu pełnomocnik skarżącego oświadczył, iż podtrzymuje skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.
W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.
Mając na względzie powyższe unormowanie Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o obowiązujące przepisy.
Zgodzić się należy z organami obu instancji, iż wniosek A. K. z dnia 28 lutego 2018r. w części odnoszącej się do zaległości w opłaceniu rachunków za energię elektryczną, dotyczył spraw w których zapadło już rozstrzygniecie. Organy obu instancji wykazały, iż żądanie skarżącego o przyznanie pomocy finansowej na uregulowanie zaległych należności za energię eklektyczną, widniejących na przedłożonej przez skarżącego fakturze VAT nr [...] z 19 lutego 2018 r. w łącznej wysokości [...] zł, dotyczyło spraw uprzednio rozpoznanych decyzjami Prezydenta Miasta P. z dnia [...] 17 r. Nr [...] z dnia [...] 2017 r. Nr [...], oraz z dnia [...] 2018 r. Nr MOPR- [...] Ze znajdujących się w aktach sprawy kopiach ww. decyzji wynika, iż dotyczyły one wniosków o pomocy finansową na opłacenie rachunków za energię elektryczną za okresy i kwoty tożsame z okresami i kwotami widniejącymi na opisanej wyżej fakturze VAT z 19 lutego 2018 r.
Z akt sprawy wnika, iż sytuacja skarżącego nie uległa istotnej zmianie, nadal przewlekle choruje, utrzymuje się z zasiłku stałego, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Uległa natomiast poprawie jego sytuacja dochodowa (uzyskanie prawa do emerytury). W takiej sytuacji obowiązkiem organu pierwszej instancji było umorzenie postępowania administracyjnego po ustaleniu, że sprawa została załatwiona decyzją merytoryczną przez organ pierwszej instancji. Zgodnie bowiem z art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2018 r. nr 2096 – dalej: "K.p.a."), gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.
Należy przy tym podkreślić, iż rozstrzygnięcie sprawy decyzją merytoryczną, pomimo istnienia w obrocie prawnym ostatecznej decyzji wydanych w tożsamym przedmiocie, prowadziłoby do nieważności tak wydanej decyzji – art. 156 § 1 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Nawet nieostateczna decyzja administracyjna wyklucza możliwość wydania w rozstrzygniętym nią przedmiocie decyzji kolejnej. Jak bowiem zauważył organ I instancji zgodnie z art. 110 § 1K.p.a. organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej. Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, może uchylić lub zmienić ją tylko wówczas, gdy zezwalają mu na to przepisy Kodeksu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 maja 2018 r. o sygn. akt I OSK 456/18 – dostępny w Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżone rozstrzygnięcie nie naruszało przepisów obowiązującego prawa, Sąd na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.
Uzupełniają zauważyć należy, iż skarga A. K. na decyzję SKO w P. z 30 maja 2018 r. o nr [...] została wniesiona w terminie, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. P. z 23 lipca 2018 r. obejmujące tę skargę zawierało także skargi na cztery inne decyzje, a zawarty w tym piśmie wniosek o przywrócenia terminu do wniesienia skargi dotyczył skarg na decyzje SKO w P. z dnia [...] 2018 r. o nr [...], nr [...], nr [...], które zostały zarejestrowane pod innymi sygnaturami, i które nie były przedmiotem rozpoznawania przez Sąd w niniejszej sprawie. Stąd też pismo pełnomocnika skarżącego z 31 stycznia 2019 r. nie miało jakiegokolwiek znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy.