Uzasadnienie
Prawomocną decyzją z dnia [...] o nr [...]Naczelnik Miasta i Gminy, na podstawie art. 40 i art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 38, poz. 229) nakazał Cz.Sz.: "zamurowanie wszystkich otworów okiennych w budynku mieszkalnym i gospodarczym od strony zachodniej", położonym w miejscowości B. nr [...] w terminie do dnia [...] maja 1984 r. W uzasadnieniu decyzji Naczelnik wskazał, iż Cz.Sz otrzymał pozwolenie na budowę (decyzja nr [...] z dnia [...] 1976 r.),budynku mieszkalnego w granicy według projektu indywidualnego sporządzonego przez Terenowy Zespół Usług Projektowych. Inwestor w trakcie budowy odstąpił od warunków technicznych, umieszczając od strony zachodniej, czyli od granicy sąsiada J. Cz. otwory okienne na parterze i piętrze bez zgody organu nadzoru budowlanego.
Prowadzone w oparciu o tytuł wykonawczy Nr [...] z [...] postępowanie egzekucyjne nie doprowadziło do wykonania obowiązku, wynikającego z decyzji Naczelnika Miasta i Gminy.
Postanowieniem z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, iż "obowiązek objęty tytułem wykonawczym Nr [...] zostanie w trybie postępowania egzekucyjnego wykonany zastępczo przez inną osobę lub jednostkę organizacyjną za zobowiązanego na jego koszt i niebezpieczeństwo". Jednocześnie inwestor został wezwany do wpłacenia w terminie do [...] zaliczki na koszty wykonania zastępczego w kwocie [...] zł.
Wobec niewpłacenia ustalonej zaliczki wierzyciel (powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego) wystawił [...] tytuł wykonawczy w celu realizacji należności w kwocie [...] zł "na poczet wykonania zastępczego".
Dłużnik (Cz.Sz) wniósł zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Jako podstawę zarzutów wskazał przepis art. 33 pkt 3 i 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] uznał wniesione zarzuty za bezpodstawne.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżonym postanowieniem na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora i na podstawie art. 123 kpa oraz art. 34 § 1 w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r. Nr 220 poz. 1954 ze zm.) orzekł o odrzuceniu zarzutu określenia egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią wynikającą z orzeczenia (art. 33 pkt 3) oraz o uznaniu zarzutu co do braku uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia (art. 33 pkt 7).
Organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z § 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2001 r. Nr 137, poz. 1541 z późn.zm.) istnieje obowiązek przesłania zobowiązanemu upomnienia zawierającego wezwanie do uregulowania należności z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Należność została bowiem ustalona w orzeczeniu. Brak upomnienia stanowi istotne uchybienie procesowe i zarzut w tym zakresie należy uznać za zasadny.
Nadto, spośród zarzutów wymienionych w katalogu art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym podnoszony jest zarzut określenia egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia.
Wobec powyższego organ odwoławczy stwierdził, iż postanowienie o wykonaniu zastępczym, z wezwaniem do wpłacenia zaliczki na poczet wykonania zastępczego z dnia [...] 2003 r. zostało utrzymane w mocy przez organ II instancji, a skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego została oddalona prawomocnym wyrokiem z dnia 15 lutego 2005 r. (sygn. akt II SA/Po 1317/03).
W uzasadnieniu wskazanego wyroku stwierdzono: "Jakkolwiek faktycznie treść obowiązku nie została sformułowana identycznie, to jednak nie można na tej podstawie zasadnie twierdzić, że określenie egzekwowanego obowiązku w trybie wykonawczym nastąpiło niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...]. I w jednym i drugim przypadku chodzi o zamurowanie wybudowanych niezgodnie z przepisami Prawa budowlanego otworów okiennych, położonych od strony granicy nieruchomości skarżącego z nieruchomością J. Cz. Zdaniem Sądu brak jest podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji". Powyższe - zdaniem organu odwoławczego - wskazuje, iż zarzut określenia obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia jest bezzasadny.
Cz.Sz. wniósł skargę. Skarżący, podtrzymując zarzut określony w przepisie art. 33 pkt 3 powołanej ustawy wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego w sprawie zamurowania otworów okiennych, na podstawie art. 59 § 1 pkt 3.
Stwierdził też, że [...] i [...] wydane zostały postanowienia, a nie orzeczenia jak błędnie przyjmuje wierzyciel.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna. Stosownie do przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269) sądy sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy szczególne nie stanowią inaczej. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się zatem do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy również stwierdzić, iż podstawą oceny sądu jest stan prawny i faktyczny istniejący w dacie wydania zaskarżonego aktu.
Zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.
Organ egzekucyjny wszczyna egzekucję administracyjną na wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego (art. 26 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - Dz.U. z 2005 r. Nr 220 poz. 1954 ze zm.).
Obowiązek, którego dotyczy postępowanie egzekucyjne powstał w następstwie prawomocnej decyzji Naczelnika Miasta i Gminy z [...] według której skarżący został obowiązany do zamurowania w określonym terminie wszystkich otworów okiennych w ścianie szczytowej, od strony zachodniej budynku mieszkalnego i gospodarczego.
Wobec niewykonania powyższego obowiązku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego prawomocnym postanowieniem z [...] postanowił, iż obowiązek ten zostanie wykonany zastępczo przez inną osobę lub jednostkę organizacyjną, wzywając jednocześnie skarżącego do wpłacenia w terminie do [...] maja 2003 r. zaliczki na poczet wykonania zastępczego w kwocie [...] zł.
Powiatowy Inspektor wystawił [...] tytuł wykonawczy Nr [...] w celu wyegzekwowania obowiązku zapłacenia powyższej zaliczki.
Zgodnie z przepisem art. 33 pkt 3 powołanej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być - określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4. Przepis art. 3 stanowi, iż egzekucję administracyjną stosuje się do obowiązków określonych w art. 2, gdy wynikają one z decyzji lub postanowień właściwych organów.
Niniejszy obowiązek (uiszczenie kwoty [...] zł) wynika z postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] ([...]).
Wystawiony przez wierzyciela (Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego) tytuł wykonawczy Nr [...] z [...] określa egzekwowany obowiązek (zaliczka na poczet wykonania zastępczego w kwocie [...] zł) zgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, to jest powołanego wyżej postanowienia z [...].
Organ odwoławczy słusznie więc odrzucił powyższy zarzut, stwierdzając iż jest on bezzasadny. Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie egzekwowany obowiązek nie wynika z decyzji Naczelnika Miasta i Gminy z [...] (tytuł wykonawczy [...]) tylko z postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...]. Podniesiony zresztą w odniesieniu do tytułu wykonawczego nr [...] identyczny zarzut został, jak słusznie stwierdził organ odwoławczy, prawomocnie odrzucony.
Jeżeli chodzi o wywody skarżącego odnoszące się do realizacji "orzeczenie - decyzja (postanowienie)", to stwierdzić należy, iż są one bezpodstawne. Jak już wyżej bowiem wskazano przepis art. 2 ustawy jednoznacznie stanowi, że egzekucję administracyjną stosuje się do obowiązków określonych w art. 2, gdy wynikają one z decyzji lub postanowień właściwych organów. W niniejszym przypadku obowiązek ten określony został w powołanym postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
W świetle powyższych okoliczności brak wiec było podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego (art. 59 § 1 pkt 3 ustawy) w sprawie zamurowania okien.
Uznając, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.
/-/ E.Podrazik /-/ W.Batorowicz /-/ St.Małek
MK