Uzasadnienie
A. C. wniosła skargę na wyżej opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie warunków zabudowy.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 03 września 2018 r., pismami z dnia 05 września 2018 r. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: nadesłanie pięciu odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz dziesięciu egzemplarzy załączników do skargi. Wezwania te zostały prawidłowo doręczone pod adresem wskazanym w skardze w dniu 10 września 2018 r. Skarżąca została jednocześnie pouczona, że nienadesłanie odpisów skargi w terminie siedmiu dni będzie skutkować jej odrzuceniem.
W zakreślonym terminie, to jest w dniu 17 września 2018 r. skarżąca zwróciła się do sądu i przesłanie "kopii pisma z oryginału mojej skargi w której wyszczególniłam załączniki, bowiem nie posiadam kopii". Sąd w odpowiedzi doręczył skarżącej w dniu 1 października 2018 r. kopię karty z jej skargi zawierającej wykaz złączników skargi.
W dniu 15 października 2018 r. skarżąca przesłała do Sądu 5 kserokopii skargi oraz kopie załączników do skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 – dalej w skrócie: "P.p.s.a") do skargi należy dołączyć właściwą liczbę jej odpisów celem doręczenia uczestnikom postępowania. Brak odpisów skargi dla pozostałych stron – uczestników postępowania stanowi brak formalny skargi, o którym mowa w art. 47 § 1 P.p.s.a w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a. i powoduje, że pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 listopada 2010 r., sygn. II OSK 2269/10 oraz z dnia 29 lipca 2011 r. o sygn. I OSK 1291/11 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W myśl art. 49 §1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Mimo prawidłowo doręczonego skarżącej wezwania, w wyznaczonym terminie nie został uzupełniony brak formalny skargi poprzez nadesłanie wymaganej ilości jej odpisów celem doręczenia wszystkim uczestnikom postępowania, których w sprawie jest dziecięciu.
Podkreślić należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl) uznał, iż niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów pisma i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a, uniemożliwiającym nadanie prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów przez sąd. Oznacza to, iż Sąd nie może samodzielnie sporządzać odpisów skargi.
Uzupełniająco wyjaśnić należy, iż w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest definicji legalnej odpisu pisma procesowego. W orzecznictwie podkreśla się, że odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, fotokopia, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy (por. wyrok NSA z dnia 5 marca 2008 r. sygn. akt II OSK 774/06, postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2009 r. sygn. akt II OSK 927/09, CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Istotnym elementem odpisu pisma jest także poświadczenia jego zgodności z oryginałem.
Zatem bez względu na to, czy jest to egzemplarz pisma zgodny układem treści z oryginałem (fotokopia, wydruk komputerowy), czy też osobno sporządzony dokument, zawsze niezbędne jest jednak poświadczenie jego zgodności z oryginałem. Osoba poświadczająca przyjmuje odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. Za takim poglądem przemawia także treść art. 47 § 2 p.p.s.a., który, mówiąc o przykładowych odpisach (fotokopiach i wydrukach poczty elektronicznej), wymaga ich uwierzytelnienia. Z powyższego przepisu wynika także to, że odpisy sporządzane w innej formie również muszą być uwierzytelnione (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex 2013).
Zatem prawidłowe rozumienie pojęcia "odpis" zakłada konieczność jego poświadczenia za zgodność z oryginałem. Dopiero przedstawienie uwierzytelnionego odpisu pisma odzwierciedlającego treść oryginału warunkuje spełnienie wymogów określonych przepisem art. 47 § 1 i 2 p.p.s.a.
Ponieważ nadesłane przez skarżącą kserokopie skargi nie zawierają, mimo stosownego pouczenia, poświadczenie ich zgodności z oryginałem, uznać należy, iż brak formalny w tym zakresie nie został uzupełniony zgodnie z wezwaniem.
Tym samym skarga podlegała odrzuceniu z wyżej wskazanej przyczyny.
Na marginesie zauważyć należy, iż skarżąca zareagowała na wezwanie Sądu o uzupełnienie braków formalnych po upływie zakreślonego, siedmiodniowego terminu. Sąd przychylił się do prośby skarżącej o nadesłanie jej kopii ostatniej strony skargi, której skarżąca nie posiadała (jak twierdziła w piśmie z dnia 16 września 2018 r.), a mimo to A. C. odpowiedziała na wezwanie dopiero w dniu 15 października 2018 r., a więc 14 dni po doręczeniu jej kopi brakującej strony skargi. Niemniej, jak wskazano wyżej, ta spóźniona odpowiedź skarżącej i tak nie była zgodna z treścią wezwania Sądu z 5 września 2018 r.
W tym stanie rzeczy Sąd orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 § 3 P.p.s.a.
/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak