Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości [...] zł A. C. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu. W konsekwencji A.C. została wezwana do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu dla osób fizycznych. Wnioskodawczyni przesłała jednak wniosek o przyznanie prawa pomocy wypełniony na urzędowym formularzu dla osób prawnych, który został jej odesłany. Natomiast wnioskodawczyni została ponownie wezwana do przedłożenia swojego żądania na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej (PPF), który tym razem przedłożyła w prawidłowy sposób w zakreślonym terminie.
Postanowieniem z dnia 25 października 2018 roku Sąd odrzucił jednak przedmiotową skargę z powodu nie uzupełnienia braków formalnych skargi to jest nie przesłania odpisów i załączników do skargi.
Z informacji zawartych w przełożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że A.C. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, które jest utrzymywane ze świadczenia emerytalnego w wysokości [...] zł. Wnioskodawczyni posiada mieszkanie o powierzchni [...] m² oraz udział w gruncie o powierzchni [...]-[...] m², na którym uprawia warzywa i kwiaty oraz owoce na własne potrzeby. Wnioskodawczyni nie posiada żadnych oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych i w gotówce, papierów wartościowych i innych praw majątkowych (udziałów, polis inwestycyjnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych), a także żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000,00 zł. Jednocześnie zaznaczyła, że zaciągnęła kredyt konsumencki (na prace remontowe), który będzie spłacać w ratach po [...] zł do dnia 25 maja 2019 roku.
Ponadto wnioskodawczyni zadeklarowała następujące wydatki: podatek gruntowy – ok. [...] zł oraz ubezpieczenie mieszkania – [...] zł rocznie, a także koszty leczenia – [...] zł, opłaty za gaz, prąd, wodę, telefon stacjonarny i komórkowy z Internetem – ok. [...] zł, środki czystości i kosmetyki – ok. [...] zł oraz ubrania kupowane na wagę w cenie [...]-[...] zł, a pozostałe środki przeznacza na żywność.
Zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest obowiązek ponoszenia przez stronę kosztów postępowania, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej w myśl art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm.) dalej jako "P.p.s.a.". Przyznanie prawa pomocy w całości następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Ciężar wykazania zasadności wniosku spoczywa, zatem na wnioskodawcy ubiegającym się o prawo pomocy. Owo wykazanie polega w rzeczywistości na przedstawieniu w sposób przekonujący, że strona nie dysponuje środkami, które mogłaby przeznaczyć na uiszczenie kosztów postępowania chociażby w części.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że aktualna sytuacja A. C. nie pozwala na poniesienie kosztów postępowania w niniejszej sprawie chociażby częściowo. Istotna w tym zakresie jest aktualna sytuacja majątkowa i finansowa rodziny oraz możliwości płatnicze wnioskodawczyni oceniane przez pryzmat osiąganych dochodów. Wnioskodawczyni utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w wysokości [...] zł netto miesięcznie. Biorąc pod uwagę wysokość uzyskiwanych dochodów doświadczenie życiowe wskazuje, że dochody te są w całości przeznaczane na zaspokojenie koniecznych kosztów bieżącego utrzymania wnioskodawczyni. Wynika z tego, że po zaspokojeniu koniecznych i podstawowych kosztów swojego utrzymania nie dysponuje ona już wolnymi środkami, które mogłaby przeznaczyć na poniesienie kosztów sądowych chociażby w części oraz wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. W takim przypadku należy uznać, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowo-administracyjnego. Tym samym uzasadniony jest jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ R. Talaga