Uzasadnienie
Skarżący I. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zawarł w niej także wniosek o zwolnienie od kosztów wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem referendarza sądowego z 27 grudnia 2016r. odmówiono skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Postanowienie to utrzymał w mocy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 25 stycznia 2017r.
Skarżący pomimo pouczenia o niezaskarżalności tego postanowienia wniósł na nie zażalenie, które zostało odrzucone postanowieniem WSA z 22 lutego 2017r. Skarżący wniósł na powyższe postanowienie zażalenie, które z uwagi na uchybienie terminu do jego wniesienia zostało odrzucone postanowieniem Sądu z 11 lipca 2017r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 27 stycznia 2017r., po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy odmawiającego zwolnienia od kosztów sądowych, skarżący został wezwany na podstawie art. 220 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualnie Dz. U. 2017r., poz. 1369), zwanej dalej: "P.p.s.a." w związku z treścią § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł., pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało osobiście odebrane przez skarżącego w dniu 07 lutego 2017r. (k. 56 akt sąd.). W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, które zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 4 kwietnia 2017r. (k. 73 akt sąd.).
W międzyczasie odmownie rozpoznano kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w części i ustanowienie pełnomocnika z urzędu (k. 115). Wezwano zatem skarżącego do wykonania w terminie 7 dni zarządzenia z 27 stycznia 2017r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie nie zostało wykonane i skarżący nie zapłacił wymaganego wpisu od skargi (k. 150 akt sąd.).
W międzyczasie po raz kolejny odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w części i ustanowienie pełnomocnika z urzędu (k. 128 akt sąd. i nast.).
I. K. wniósł zażalenie na wyżej opisane zarządzenie z 11 lipca 2017r. o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi (k. 144 akt sąd.). Domagał się uchylenia zaskarżonego zarządzenia w całości, sprostowania i uzupełnienia zarządzenia, ustanowienia pełnomocnika z urzędu i zwolnienia z opłaty od tego zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w tym przepisie.
Należy stwierdzić, że w aktualnym stanie prawnym obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. (czyli od chwili wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2015 r., poz. 658) żaden przepis prawa nie stanowi o dopuszczalności złożenia zażalenia na zarządzenie przewodniczącego wzywające do ponownego uiszczenia wpisu, po uprzednim prawomocnym oddaleniu zażalenia na zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu. Przyjmuje się, że oddalenie zażalenia na zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu oznacza, że obowiązki strony wskazane w zarządzeniu uznać należy za określone prawidłowo. Zarządzenie ponownie wzywające do uiszczenia wpisu nie jest więc zarządzeniem w przedmiocie kosztów sądowych, a w istocie jest zarządzeniem wzywającym do wykonania prawomocnego już zarządzenia, na które zażalenie zostało oddalone (tak NSA w postanowieniu z dnia 15.03.2012r. o sygn. II OZ 186/12, publ.
LEX nr 1123148). Wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia ma charakter czynności materialno – technicznej i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu (tak NSA w postanowieniu z dnia 11.01.2012r. o sygn. II OZ 545/11, publ. LEX nr 1104182 oraz z dnia 05.01.2011r. o sygn. 687/10, publ. LEX nr 742739).
Sąd orzekający podziela powyższe poglądy i stwierdza, że zażalenie I. K. z dnia 11 lipca 2017r. dotyczy właśnie zarządzenia wzywającego do wykonania prawomocnego już zarządzenia (na które zażalenie zostało przez NSA oddalone), które ma charakter czynności materialno – technicznej i w związku z tym nie podlega zaskarżeniu.
Skoro zażalenie skarżącego było niedopuszczalne, podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 Pp.p.s.a., o czym Sąd orzekł, jak w postanowieniu.
/-/ E. Brychcy