Uzasadnienie
Skarżący J. M. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata i radcy prawnego.
We wniosku o prawo pomocy skarżący podał, że prowadzi wspólnego gospodarstwo domowe z żoną, utrzymują się ze świadczeń z ZUS wysokości [...]zł i [...] zł netto miesięcznie. Nadto skarżący z wynajmu uzyskuje [...] zł miesięcznie. Skarżący podał, że stałe wydatki (media, opał) wynoszą około [...] zł miesięcznie, na żywność, odzież, leki wydają około [...] zł miesięcznie. Podał, że wraz z żoną opiekują się matką, która jest osobą w starszym wieku i w związku z tym ponoszą koszty dojazdów. Nadto skarżący świadczył, że oboje z żoną chorują na choroby przewlekłe. Posiadają majątek nieruchomy w postaci domu o powierzchni [...] m² w C. oraz udział w 1/3 w mieszkaniu o powierzchni [...]m² obciążony dożywociem na rzecz teściowej.
Skarżący oświadczył, że posiada samochód osobowy z 2010r. o wartości około [...] zł. Nie posiada innego majątku, oszczędności, czy innych wartościowych ruchomości. Oświadczył, że poniósł koszty prowadzonych spraw przed WSA w Poznaniu oraz przed sądem powszechnym.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić nawet najmniejszych należności postępowania sądowego.
Sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącego przedstawiona we wniosku o prawo pomocy uzasadnia ocenę, że nie jest on w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na najniższe nawet koszty postępowania sądowego. Miesięczny dochód rodziny, wedle zasad doświadczenia życiowego, pokrywa konieczne wydatki bieżącego utrzymania związane z uiszczeniem w szczególności opłat za mieszkanie, opał, leki i kosztów żywności. Wspomaga się dochodami uzyskiwanymi z wynajmu posiadanych pomieszczeń, czym skarżący uzupełnia domowy budżet. Pozostałą nieruchomość wykorzystuje celem zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych rodziny.
Doświadczenie życiowe wskazuje, że wysokość uzyskiwanych środków pozwala jedynie na pokrycie koniecznych kosztów bieżącego utrzymania rodziny. Skarżący nie ma zatem środków na pokrycie kosztów wolnorynkowego wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy należało przyznać prawo pomocy w całości.
Nadmienić należy, że w ramach prawa pomocy wystarczające jest ustanowienie jednego profesjonalnego pełnomocnika w sprawie, zatem ustanowiono adwokata i oddalono wniosek o ustanowienie radcy prawnego.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Z powyższych względów, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ Katarzyna Witkowicz-Grochowska