Uzasadnienie
D. D. i S. D. wnieśli skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie nałożenia na skarżących opłaty adiacenckiej w wysokości łącznej 19.764 zł na skutek podziału działki nr [...], obręb R., na działki od nr [...] do nr [...]. Jednocześnie skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji - Dyrektora Zarządu Geodezji i Katastru Miejskiego z dnia [...] 2011 r. Nr [...], wskazując, że istnieje uzasadniona podstawa do przyjęcia, że decyzja ta została wydana bez podstawy prawnej, a więc dotknięta jest kwalifikowana wadą prawną, a jej wykonanie doprowadziłoby do wyrządzenia skarżącym znacznej szkody. Ponadto zdaniem skarżących wstrzymanie wykonania tej decyzji nie będzie miało negatywnego wpływu i nie będzie naruszało interesu publicznego.
Sąd postanowieniem wydanym w dniu dzisiejszym połączył sprawy z przedstawionych wyżej skarg do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygn. II SA/Po 925/11.
Zważyć należy, iż stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 15, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd może wydać na wniosek skarżącego postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Na wnioskodawcy ciąży obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżanego aktu (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 189). Twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (postanowienie NSA z 30 listopada 2004r., GZ 120/04, niepubl.).
Skarżący w żaden sposób nie wykazali, aby wykonanie decyzji Dyrektora Zarządu Geodezji i Katastru Miejskiego z dnia 24 marca 2011 r. ustalającej opłatę adiacencką w kwocie 19.764 zł rodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia im znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W szczególności skarżący nie ujawnili swej aktualnej sytuacji materialnej. Sąd nie ma zatem podstaw, by przyjąć, że uiszczenie przez każdego ze skarżących opłaty adiacenckiej w kwotach po 9882 zł może narazić ich na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wobec powyższego na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.
/-/ J. Zieliński