Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu p., decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...], nakazał właścicielowi - Pani M. K. (dalej: skarżącej), przywrócić poprzedni sposób użytkowania (tj. na mieszkalny) tylnej części parteru i całego piętra w budynku mieszkalnym jednorodzinnym dwulokalowym z częścią handlową (kategoria I) zlokalizowanym na działce nr ewidencyjny [...] u zbiegu ulic B. i J. w S. w gminie D. - obecnie użytkowanych na cele usługowe (kategoria XVII).
W uzasadnieniu wydanej decyzji organ wskazał, że w trakcie kontroli ustalono, że część mieszkalna budynku użytkowana jest w następujący sposób: parter - pomieszczenia biurowe Spółki A, piętro (całe) - gabinet odnowy biologicznej firmy B. Zgodnie z twierdzeniem skarżącej, zmiana sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego z częścią handlową na budynek handlowo-usługowy nastąpiła w grudniu 2018 r.
Organ stwierdził, że właściciel dokonał zmiany sposobu użytkowania budynku, bowiem projektowana część mieszkalna zlokalizowana w tylnej części parteru oraz na całym piętrze została przeznaczona przez inwestora na działalność usługową. W konsekwencji doszło do zmiany warunków bezpieczeństwa pożarowego (zaszła potrzeba dostosowania zmienionej funkcji do wymagań przepisów przeciwpożarowych) oraz higieniczno-sanitarnych (zaszła potrzeba dostosowania instalacji i dostaw mediów technicznych do potrzeb zmienionej funkcji obiektu). Takie działania, zgodnie z art. 71 ust. 2 Prawa budowlanego, wymagają dokonania zgłoszenia do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej.
Natomiast brak takiego zgłoszenia kwalifikuje działanie właściciela obiektu jako samowolną zmianę sposobu użytkowania i w celu jej legalizacji wymaga przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego na podstawie art. 71a Prawa budowlanego, a więc również nałożenia opłaty legalizacyjnej za samowolną zmianę sposobu użytkowania.
Organ ustalił, że właściciel nie dokonał odpowiedniego zgłoszenia zamiaru zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego z częścią handlową na budynek handlowo-usługowy w organie administracji architektoniczno-budowlanego, co stanowi przesłankę do stosowania art. 71a Prawa budowlanego.
Organ wskazał, że jednym z wymaganych dokumentów, o którym mowa w art. 71 ust. 2 Prawa budowlanego, jest zaświadczenie wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jak ustalono, przedmiotowa nieruchomość objęta jest ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego Uchwałą Nr XXXIV/290/01 Rady Gminy Dopiewo z dnia 26 lutego 2001 roku (protokół z dnia 14 marca 2019 roku). Zgodnie z brzmieniem § 6 ust. 2 pkt h) ww. planu "budynki mieszkalne obok funkcji podstawowej, mogą mieścić w parterze również pomieszczenia usługowe, np. małe lokale handlu detalicznego, małą gastronomię, biura, różnego typu agencje, punkty usługowe, rzemiosło usługowe (fryzjer, szewc, itp.) i inne, nieuciążliwe dla otoczenia, związane bezpośredni z obsługą mieszkańców, z zakazem produkcji", natomiast w świetle § 6 ust. 2 pkt i) tegoż planu "pomieszczenia usługowe w budynkach mieszkalnych należy lokalizować od strony ulicy i nie mogą być one większe niż 1/3 ogólnej powierzchni budynku".
Organ ustalił, że z projektowanego zestawienia pomieszczeń parteru i piętra przedmiotowego budynku wynika, że powierzchnia budynku wynosi ok [...]m2 ([...]m2 powierzchni sklepu + ok [...]m2 powierzchni części mieszkalnej). Oznacza to, że przy wynikającej z planu miejscowego dopuszczalnej powierzchni pomieszczeń usługowych nie większej niż [...] ogólnej powierzchni budynku, nie ma możliwości zalegalizowania zmiany sposobu użytkowania części mieszkalnej budynku na część usługową.
Jednakże mimo braku przesłanek do zalegalizowania wprowadzonej zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego budynku, organ, postanowieniem z dnia [...] marca 2019 r., nakazał właścicielowi wstrzymać użytkowanie części tylnej parteru (użytkowanej przez Spółkę A) i całego piętra budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego z częścią handlową (kategoria I) zlokalizowanego na działce nr ewidencyjny [...] u zbiegu ulic B. i J. w S. w gminie D. obecnie użytkowanego jako budynek handlowo-usługowy (kategoria XVII) oraz w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia przedłożyć stosowne dokumenty.
Organ wskazał, że stosownie do art. 71 a ust. 4 Prawa budowlanego, w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1, organ nadzoru budowlanego, w drodze decyzji, nakazuje przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Ustawodawca nie pozostawił organowi żadnej swobody w doborze ww. sankcji, zatem decyzja o nakazaniu przywrócenia poprzedniego, legalnego sposobu użytkowania obiektu, nie ma charakteru uznaniowego. Jako, że właściciel z uwagi na zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie może wywiązać się z obowiązku przedstawienia zaświadczenia, o którym mowa w art. 71 ust. 2 pkt 4 Prawa budowlanego, organ zobowiązany jest nakazać przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania (tj. na mieszkalny) tylnej części parteru i całego piętra w budynku mieszkalnym jednorodzinnym dwulokalowym z częścią handlową (kategoria I) zlokalizowanym na działce nr ewidencyjny [...] u zbiegu ulic B. i J. w S. w gminie D. - obecnie użytkowanych na cele usługowe (kategoria XVII).
Odnosząc się do pisma skarżącej z dnia [...] kwietnia 2019 r., organ wskazał, że przekształcenie części mieszkalnej budynku na działalność usługową jak gabinet odnowy biologicznej czy biuro firmy powoduje zmianę warunków bezpieczeństwa pożarowego bez konieczności zasięgania w tej kwestii opinii rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych czy przeprowadzenia dodatkowej kontroli, a ponadto zmienia warunki higieniczno-sanitarne. W tym stanie faktycznym nie ma możliwości uchylenia postanowienia z dnia [...] marca 2019 r. w części nakazującej wstrzymanie użytkowania części obiektu.
Nadto, z uwagi na przywołane w uzasadnieniu decyzji zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (a w konsekwencji brak możliwości uzyskania zaświadczenia o zgodności zmienionego sposobu użytkowania części obiektu z ustaleniami planu), wydłużenie terminu na dostarczenie dokumentów jest pozbawione racjonalnego uzasadnienia i zmierzałoby do bezcelowego przedłużania postępowania.
Skarżąca, pismem z dnia [...] maja 2019 r., wniosła odwołanie od decyzji organu I instancji, domagając się uchylenia wydanej decyzji, przeprowadzenia rozprawy, wyznaczenia 3-miesięcznego terminu na przedłożenie opinii/ekspertyzy rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych dla ww. budynku, przeprowadzenia ponownej kontroli budynku, przedłużenia terminu na wykonanie zobowiązania organu z dnia [...] marca 2019 r. do przedłożenia wskazanych w nim dokumentów w terminie 30 dni. Nadto, skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego celem ustalenia, czy korzystanie w obecny sposób, ustalony w toku postępowania, z części budynku spełnia warunki wskazane w art. 71 ust. 1 pkt 2) Prawa budowlanego, tj. czy podjęto bądź zaniechano w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń oraz o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania pracowników administracji przeprowadzających kontrolę budynku celem ustalenia, jakie czynności zostały podjęte w celu ustalenia, iż zmiana sposobu użytkowania budynku spowodowała zmiany warunków: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń.
Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że zmiana przeznaczenia części budynku z funkcji mieszkalnej na cele biurowe zmienia co najmniej warunki bezpieczeństwa pożarowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne bądź wielkość lub układ obciążeń, co wynika z treści rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1065). Budynek użyteczności publicznej, a za taki uważany jest również budynek biurowy (§ 3 pkt 6 Rozporządzenia) musi spełniać określone dla tego typu obiektów warunki techniczne. Z akt sprawy wynika, że przedmiotowy budynek został zrealizowany na podstawie zgłoszenia Staroście P. budowy nr [...] dokonanego dnia [...] marca 2016 r. Przedmiotem zgłoszenia objęty został zamiar budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego z częścią handlową.
Z protokołów z przeprowadzonych czynności kontrolnych przez PINB dnia [...] lutego 2019 r. oraz [...] marca 2019 r. wynika, że na części parteru budynku od ul. B. mieści się sklep "[...]" (lokal handlowy w tym miejscu został uwzględniony w projekcie budowlanym); w pozostałej części przewidzianej w projekcie jako część mieszkalna znajduje się: na parterze - biuro Spółki A, natomiast na piętrze - gabinet odnowy biologicznej. Wobec powyższego, zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji prawidłowo zakwalifikował dokonane zmiany jako zmianę sposobu użytkowania części obiektu budowlanego.
WWINB nie zgodził się twierdzeniami skarżącej, że "trzeba ustalić czy i w jakim stopniu podjęcie lub zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności związanej z jego użytkowaniem wpływa na zmianę wymagań stawianych obiektowi, związanych głównie z bezpieczeństwem jego dalszego, zmienionego sposobu użytkowania.". Zmianą sposobu użytkowania jest samo podjęcie działalności zmieniającej warunki i sprowadza się głównie do potrzeby ustalenia, czy i w jakim stopniu podjęcie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności związanej z jego użytkowaniem wpływa na zmianę wymagań stawianych obiektowi, związanych głównie z bezpieczeństwem jego dalszego, zmienionego sposobu użytkowania.
Skarżąca, pismem z dnia [...] września 2019 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, skargę na decyzję organu odwoławczego, zarzucając jej:
- 1) błędne rozstrzygnięcie przez organ, albowiem organ oparł decyzję na błędnie ustalonym stanie faktycznym,
- 2) błędne przyjęcie przez organ, że zmianą sposobu użytkowania jest samo podjęcie działalności zmieniającej warunki bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń, podczas gdy organ nie wskazał jakie zmiany faktycznie nastąpiły w stanie faktycznym niniejszej sprawy,
- 3) brak wszechstronnego rozważenia przez organ materiału dowodowego i wyprowadzenia z niego błędnych wniosków, a ponadto sprzecznych z zasadami logicznego rozumowania i doświadczeniem życiowym,
- 4) brak wyznaczenia przez organ odpowiednio długiego terminu do przedłożenia żądanych przez organ dokumentów,
- 5) bezczynność organu poprzez brak rozpoznania wniosku skarżącej z dnia [...] kwietnia 2019 r. oraz z dnia [...] kwietnia 2019 r.
Inspektor Nadzoru Budowlanego, pismem z dnia [...] października 2019 r., złożonym w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega oddaleniu.
W rozpoznawanej sprawie, przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja organu nadzoru budowlanego nakazująca skarżącej przywrócić poprzedni sposób użytkowania (tj. na mieszkalny) tylnej części parteru i całego piętra w budynku mieszkalnym jednorodzinnym dwulokalowym z częścią handlową (kategoria I) zlokalizowanym na działce nr ewidencyjny [...] u zbiegu ulic B. i J. w S. w gminie D. - obecnie użytkowanych na cele usługowe (kategoria XVII).
Podstawą materialną wydanego rozstrzygnięcia jest przepis art. 71 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1186 z późn. zm., dalej: P.b.). Zgodnie z art. 71a ust. 1 P.b., w razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego zgłoszenia, organ nadzoru budowlanego, w drodze postanowienia:
- 1) wstrzymuje użytkowanie obiektu budowlanego lub jego części;
- 2) nakłada obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w art. 71 ust. 2.
Zgodnie natomiast z art. 71a ust. 4 P.b., w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1, albo dalszego użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo jego wstrzymania, albo zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 71 ust. 3-5, organ nadzoru budowlanego, w drodze decyzji, nakazuje przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części.
Zgodnie z treścią art. 71 ust. 1 P.b., przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się w szczególności:
- 1) (uchylony);
- 2) podjęcie bądź zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń.
Przepis art. 71 ust. 2 P.b. wskazuje, że zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej. W zgłoszeniu należy określić dotychczasowy i zamierzony sposób użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Przepis ten wymienia również dokumenty, które należy dołączyć do zgłoszenia. Zgodnie z art. 71 ust. 4 P.b., zgłoszenia, o którym mowa w ust. 2, należy dokonać przed dokonaniem zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Zmiana sposobu użytkowania może nastąpić, jeżeli w terminie 30 dni, od dnia doręczenia zgłoszenia, organ administracji architektoniczno-budowlanej, nie wniesie sprzeciwu w drodze decyzji i nie później niż po upływie 2 lat od doręczenia zgłoszenia.
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie, organy zasadnie zastosowały powyższe przepisy.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że w ocenie Sądu, organy słusznie ustaliły, że w sprawie doszło do zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Organ ustalił bowiem, że projektowana część mieszkalna zlokalizowana w tylnej części parteru oraz na całym piętrze została przeznaczona przez inwestora na działalność usługową. Zgodnie z twierdzeniem skarżącej, zmiana sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego z częścią handlową na budynek handlowo-usługowy nastąpiła w grudniu 2018 r.
Powyższa zmiana, bez wątpienia stanowiła zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego w rozumieniu art. 71 ust. 1 pkt 2 P.b. W obiekcie budowlanym doszło bowiem do podjęcia działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń.
Zmiana sposobu użytkowania obiektu polega na tym, że zmiana obiektu budowlanego mieszkalnego na obiekt biurowy wiąże się ze zmianą warunków użytkowania obiektu budowlanego w zakresie określonym art. 71 ust. 2 P.b. tj. bezpieczeństwa pożarowego (wymusza potrzebę zmienionej funkcji pomieszczeń do wymagań przepisów przeciwpożarowych), bezpieczeństwa pracy (wymaga zastosowania odpowiednich przepisów kodeksu pracy w odniesieniu do warunków stworzonych nowych miejsc pracy w obiekcie), w zakresie warunków sanitarnohigienicznych (wymaga dostosowania instalacji i dostaw mediów technicznych do potrzeb zmienionej funkcji obiektu lub jego części) a także wpływu na wielkość lub układu obciążeń (nowa funkcja obiektu lub jego części wywołuje inne, niż dotychczasowe obciążenia na konstrukcje obiektu.
Zmiana przeznaczenia budynku z funkcji mieszkalnej na cele biurowe zmienia co najmniej warunki bezpieczeństwa pożarowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne bądź wielkość lub układ obciążeń, co wynika z treści rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Budynek użyteczności publicznej, a za taki uważany jest również budynek biurowy (§ 3 pkt 6 powyższego rozporządzenia) musi spełniać określone dla tego typu obiektów warunki techniczne. Dlatego też zmiana sposobu użytkowania budynku musi zostać zgłoszona właściwemu organowi (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2010 r., sygn. akt: II OSK 1918/09, LEX nr 746848).
Z uwagi na powyższe, podnoszone przez skarżącą zarzuty uznać należy za nietrafne. Ustalony stan faktyczny sprawy wyczerpywał przesłanki uznania, że w sprawie doszło do zamiany sposobu użytkowania budynku w rozumieniu art. 71 ust. 1 pkt 2 P.b. Organ, w wydanej decyzji, zwrócił uwagę na zamianę charakteru budynku z mieszkalnego na biurowy, będący budynkiem użyteczności publicznej w rozumieniu rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1065). Już więc na podstawie powyższego rozporządzenia wskazać należy na szereg wymogów szczególnych, jakim muszą odpowiadać tego typu budynki (np. § 55 ust. 2 – przystosowanie dla osób niepełnosprawnych, § 69 ust. 5 – szerokość stopni, § 75 ust. 2 – szerokość drzwi, § 116 ust. 1 – umieszczenie wodomierza, § 157 ust. 1 – warunki techniczne instalacji gazowej, § 186 ust. 2 – prowadzenie instalacji elektrycznej, § 209 ust. 1 pkt 1 – odrębne zasady bezpieczeństwa pożarowego).
W ocenie Sądu, nie ulega więc wątpliwości, że skarżąca zmieniła sposób użytkowania obiektu budowlanego. Nie są więc zasadne zastrzeżenia skarżącej, ze w sprawie nie dokonano ustaleń co do zakresu w jakim wymagane jest dostosowanie obiektu do wymagań przepisów przeciwpożarowych oraz dostosowania instalacji i dostaw mediów technicznych do potrzeb zmienionej funkcji obiektu. Warunki techniczne jakim powinien odpowiadać budynek mieszkalny i budynek użyteczności publicznej różnią się od siebie. Badaniu w sprawie nie podlega natomiast okoliczność, czy budynek skarżącej spełnia wymagania dla budynku użyteczności publicznej a jedynie fakt zmiany rygorów w zakresie wymienionym w art. 71 ust. 1 pkt 2 P.b. dla danego obiektu. Ocena, czy doszło do zmiany nie wymagała więc wiadomości specjalnych i powołania biegłego. Zarzuty skarżącej co do niewyznaczenia jej 3-miesięcznego terminu na przedłożenie opinii/ekspertyzy rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, która miałaby potwierdzić, że nie zachodzą przesłanki z art. 71 ust. 1 pkt 2 P.b., są niezasadne.
Odrębne warunki, w szczególności przeciwpożarowe, dla budynków mieszkalnych i budynków użyteczności publicznej, wynikają bowiem z przepisów prawa. Przedłożenie takiej ekspertyzy nie wpłynęłoby na wynik sprawy. Odnośnie natomiast zarzutu skarżącej, że organ nie rozpoznał złożonego przez nią wniosku dowodowego wydając w tym zakresie postanowienie o odmowie przeprowadzenia dowodu, stwierdzić należy, że powyższe naruszenie nie miało wpływu na wynik sprawy.
Stwierdzić również należy, że dokonana przez skarżąca zmiana miała charakter samowolny. Zgodnie bowiem z niekwestionowanymi w sprawie okolicznościami, skarżąca nie zgłosiła Staroście P. zamiaru zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego obiektu.
Wobec powyższego, organ, postanowieniem z dnia [...] marca 2019 r. nałożył na skarżącą obowiązek przedłożenia dokumentów w postaci:
- 1) opisu i rysunku określającego usytuowanie obiektu budowlanego w stosunku do granic nieruchomości i innych obiektów budowlanych istniejących lub budowanych na tej i sąsiednich nieruchomościach, z oznaczeniem części obiektu budowlanego, w której dokonano zmiany sposobu użytkowania,
- 2) zwięzłego opisu technicznego, określającego rodzaj i charakterystykę obiektu budowlanego oraz jego konstrukcję, wraz z danymi techniczno-użytkowymi, w tym wielkościami i rozkładem obciążeń, a w razie potrzeby, również danymi technologicznymi,
- 3) oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane,
- 4) zaświadczenia Wójta Gminy D. o zgodności zmienionego sposobu użytkowania przedmiotowego budynku z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
- 5) ekspertyzy technicznej, wykonanej przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej.
Bezspornym w sprawie jest, że skarżąca nie przedłożyła wymaganych dokumentów. Organ słusznie uzasadnił także wyznaczenie skarżącej krótkiego terminu na przedłożenie ww. dokumentów, wskazując, że aktualny sposób użytkowania budynku na dz. nr [...] jest niezgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Stąd tez termin w postanowieniu został wyznaczony na tak krótki, aby nie narażać strony na koszty związane np. z ekspertyzą techniczną.
Wobec więc braku przedłożenia przez skarżącą dokumentów umożliwiających legalizację samowolnej zamiany sposobu użytkowania budynku, organ zasadnie zastosował art. 71a ust. 4 P.b., nakazując skarżącej przywrócić poprzedni sposób użytkowania budynku mieszkalnego.
Z uwag na powyższe, wobec niestwierdzenia w sprawie naruszenia przez organ przepisów prawa, wniesiona skarga podlega oddaleniu, zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.).