Uzasadnienie
Skarżący M. C., A. C. wnieśli do tut. Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 28 sierpnia 2008r. mocą której utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy S. [...] z dnia [...] 2008r. w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący zakwestionowali prawidłowość operatu szacunkowego będącego podstawą do wymierzenia spornej opłaty. W ich ocenie wątpliwości budzą określone w nim wartości nieruchomości, stanowiące podstawę wyliczenia wzrostu wartości w związku z uchwalonym planem.
Ze zgromadzonego przed organami administracji materiału dowodowego wynika, że Uchwałą Rady Gminy Suchy Las z dnia 18 sierpnia 2005 r. Nr XLI/352/2005 nieruchomość skarżących przeznaczona została pod [...]. Bezpośrednio przed uchwaleniem wymienionego planu na terenie nim objętym nie obowiązywał żaden inny plan zagospodarowania przestrzennego, ani decyzja o warunkach zabudowy terenu. W ostatnio obowiązującym miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego Gminy Suchy Las (uchwała Rady Gminy Suchy Las nr XV/84/94 z dnia 9 grudnia 1994r.), który wygasł na podstawie art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dniem 31 grudnia 2003 r., nieruchomość skarżących przeznaczona była pod [...]. W operacie szacunkowym będącym podstawą ustalenia spornej opłaty przyjęto, iż działka skarżących jest nieruchomością [...], stanowiącą [...]. Powyższe ustalenia poczyniono między innymi w oparciu o informacje z rejestru gruntów, protokółu lustracji nieruchomości i protokół badania księgi wieczystej.;
Rzeczoznawca ustalając wartość nieruchomości przed uchwaleniem planu do porównania przyjął transakcje dotyczące nieruchomości o charakterze [...]. Wzrost wartości nieruchomości odniósł w zakresie przeznaczenia terenu przed uchwaleniem planu do faktycznego sposobu jego wykorzystania w tym czasie.
Podobny problem pojawił się w sprawie o sygn. II SA/Kr 778/07 rozpoznawanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, co spowodowało zadanie pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu zarejestrowanego pod sygn. P 58/08, które zostało sformułowane w następujący sposób: czy przepis art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz.717 z późn. zm.) w zakresie w jakim wzrost wartości nieruchomości odnosi do kryterium faktycznego jej wykorzystywania w sytuacjach, kiedy przeznaczenie nieruchomości było określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przed dniem 1 stycznia 1995 r., który utracił moc z uwagi na upływ terminu określonego przepisem art. 87 ust. 3 tej ustawy - jest zgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Zdaniem tut. Sądu rozstrzygnięcie sprawy niniejszej zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W istocie bowiem orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją skutkuje utratą jego mocy obowiązującej.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał za celowe zawieszenie postępowania w trybie art. 125 §1 pkt.1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stąd orzeczono jak w sentencji.
/-/ E.Podrazik /-/ A.Łaskarzewska /-/ W.Batorowicz
MK