Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Naczelnik Wydziału Działalności Gospodarczej i Społecznej, działając z upoważnienia Prezydenta Miasta [...] odmówiła przyznania Panu J. B. prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad matką zaliczoną do osób o znacznym stopniu niepełnosprawności.
Z uzasadnienia decyzji wynika, że przyczyną odmowy wnioskowanego świadczenia było niespełnienie przez skarżącego przesłanki ustawowej w postaci rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, o jakiej mowa w przepisie art. 16 a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych.
Od decyzji tej odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego złożył Pan J. B. wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie wnioskowanego świadczenia. W uzasadnieniu odwołania podnosi, że decyzja organu I instancji jest haniebna, nietrafna i krzywdząca. Podnosi, że jest jedynym opiekunem 73 letniej matki, którą opiekuje się całodobowo. Uważa, że skoro dochód rodziny nie przekracza kwoty kryterium dochodowego (623 zł), to spełniony jest zasadniczy warunek do otrzymania wnioskowanego świadczenia. Podnosi, że zrezygnował z pracy w USA aby opiekować się matką, nie ma jednak żadnego dokumentu, który potwierdzałby ten fakt albowiem pracował tam nielegalnie. Przez 15 lat pobytu w USA nie mógł uzyskać obywatelstwa amerykańskiego. Tragiczna sytuacja finansowa matki i jego samego stanowi realne zagrożenie dla ich życia.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, podzielając argumentację organu I instancji o braku spełnienia przesłanki rezygnacji z zatrudnienia przez odwołującego się do uzyskania specjalnego zasiłku pielęgnacyjnego. J. B. do 30 czerwca 2013 r. pobierał świadczenie pielęgnacyjne z tytułu opieki nad matką.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2013 r. wniósł o jej uchylenie i przyznanie mu specjalnego zasiłku opiekuńczego.
SKO w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Sąd po zapoznaniu się z okolicznościami prawnymi i faktycznymi niniejszej sprawy doszedł do przekonania, że istnieją obiektywne przyczyny uniemożliwiające rozpoznanie skargi.
Z ustaleń Sądu wynika, że wnioskiem z 24 czerwca 2013 r. Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności art. 11 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012 r., poz. 1548) z zasadą zaufania do państwa i prawa oraz zasadą ochrony praw nabytych wynikającymi z art. 2 Konstytucji RP. Postępowanie zainicjowane tym wnioskiem toczy się przed Trybunałem pod sygnaturą K 27/13.
Nadto przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się postępowanie zarejestrowane pod sygnaturą K 38/13, zainicjowane wnioskiem z dnia 26 lipca 2013 r., złożonym przez Grupę Posłów na Sejm, o zbadanie zgodności:
- - przepisu art. 17 ust. 1 b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 69 Konstytucji RP, w zakresie nieuzasadnionego pozbawienia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, podmiotów sprawujących opiekę nad osobami, których niepełnosprawność powstała po ukończeniu przez nie osiemnastego roku życia bądź w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej po ukończeniu 25 roku życia, czym naruszone zostały zasady demokratycznego państwa prawa, w szczególności zasada sprawiedliwości społecznej oraz zasada równości wobec prawa i obowiązek zapewnienia osobom niepełnosprawnym pomocy w zabezpieczeniu egzystencji,
- - przepisów art. 16 a ust. 2, 3, 4 i 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym jej ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw, z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 69 Konstytucji RP.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że wnioskodawca J. B. miał prawo do świadczenia pielęgnacyjnego. Jednocześnie jedną z negatywnych przesłanek przyznania specjalnego zasiłku pielęgnacyjnego jest w myśl art. 16a ust. 8 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139 poz. 992 ze zm.), brak u osoby opiekującej się, prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. Stosownie do treści art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012 r. poz. 1548), osoby uprawnione do świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie przepisów dotychczasowych zachowują prawo do tego świadczenia w dotychczasowej wysokości do dnia 30 czerwca 2013 r., jeżeli spełniają warunki określone w przepisach dotychczasowych.
Mając na uwadze zakres złożonych do Trybunału Konstytucyjnego wniosków, Sąd stwierdza, że w przedmiotowej sprawie zachodzą okoliczności, o jakich mowa w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy bowiem od toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowania mającego na celu zbadanie zgodności z normami wyższego rzędu art. 11 ust. 1 i 3 ustawy zmieniającej. Jeżeli na skutek działań kontrolnych TK, art. 11 ust. 1 i 3 ustawy zmieniającej zostanie uznany za niezgodny z przepisami Konstytucji RP, to tym samym przestanie istnieć zasadnicza podstawa prawna zaskarżonej decyzji, czyli brak prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.
Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.