Uzasadnienie
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II z dnia 8 stycznia 2016 r. skarżący D.B.i S.B. (solidarnie), H.U., K.U. i A.S. (solidarnie) oraz R.Ż. zostali wezwani do usunięcia braków fiskalnych skargi na opisaną w sentencji postanowienia decyzję, poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwotach po 500 złotych. Do zarządzeń dołączono pouczenia, iż procesową konsekwencją niezastosowania się do ich treści w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia wezwania, będzie odrzucenie skargi.
Wezwania skutecznie doręczono: w dniu 12 stycznia 2016 r. – S.B. i D.B. (doręczenie zastępcze – odebrał mąż S.B.), 13 stycznia 2016 r. – H.U., K.U. (doręczenie zastępcze – odebrała żona H.U.) i A.S. (doręczenie zastępcze – odebrała siostra H.U) oraz 15 stycznia 2016 r. – R.Ż. Fakt doręczenia potwierdzają zalegające w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru.
Termin do usunięcia braków fiskalnych skargi upływał zatem odpowiednio w odniesieniu do przesyłek doręczonych w dniu 12 stycznia 2016 r. - w dniu 19 stycznia 2016 r., w odniesieniu do przesyłek doręczonych w dniu w dniu 13 stycznia 2016 r. – w dniu 20 stycznia 2016 r. oraz w odniesieniu do przesyłki doręczonej w dniu 15 stycznia 2016 r. – w dniu 22 stycznia 2016 r. Mimo upływu zakreślonego terminu braków fiskalnych nie usunięto.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Po myśli art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli natomiast skarga nie została należycie opłacona, to zgodnie z art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a przewodniczący wzywa skarżącego do uiszczenia należnej opłaty, pod rygorem odrzucenia skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
Skarżący mimo pouczenia o konsekwencjach grożących w razie niewykonania wezwań, nie zastosowali się do ich treści.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.