Uzasadnienie
Skarżący A. G. i A. G. złożyli do sprawy o sygn. II SA/Rz 111/11, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym polegającym na zwolnieniu od kosztów sądowych. Sprawa o podanej sygnaturze nie została zakończona przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie (dalej WSA). Na aktualnym etapie postępowania strony powinny pokryć solidarnie wpis sądowy w wysokości 100 zł z tytułu złożenia skargi sądowoadministracyjnej.
W treści uzasadnienia wniosku podano następujące fakty: skarżący są małżeństwem. Zamieszkują w domu o pow. 90m². Posiadają nieruchomość rolną o pow. 0,62 ha. Nie posiadają zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych. Skarżący zgodnie oświadczyli, że są osobami schorowanymi i z tego względu znaczną część ich dochodów pochłania zakup leków oraz koszty wizyt lekarskich. Skarżący utrzymują się wyłącznie z emerytur w łącznej wysokości 1631, 53 zł.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek stron zasługuje na uwzględnienie.
Żądanie skarżących obejmuje swymi granicami tylko jedną z instytucji składających się na prawo pomocy - zwolnienie od kosztów sądowych czyli opłat i wydatków. Ze względu na tak zakreślone granice żądania, strony powinny udowodnić, że poniesienie kosztów sądowych w postaci opłat sądowych i wydatków sądowych, spowoduje znaczne obniżenie warunków egzystencji. Według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku na poziomie utrzymania koniecznego. Złożone w odrębnych wnioskach żądanie stron skarżących zostanie rozpoznane jednym orzeczeniem. Strony są bowiem zobowiązane do solidarnego ponoszenia kosztów i opłat sądowych w niniejszej sprawie.
W oparciu o ustalone na podstawie analizy wniosku okoliczności rodzinne i majątkowe nie sposób zaprzeczyć, że strony skarżące nie są zdolne do pokrycia wszystkich kosztów sądowych niniejszej sprawy. Ich łączne dochody, wobec poziomu cen za dobra i usługi o znaczeniu podstawowym dla osoby fizycznej są zdecydowanie zbyt niskie, aby mogły wystarczyć do opłacenia wpisu sądowego w pełnej wysokości jak i zaspokojenia elementarnych potrzeb dwuosobowej rodziny. Skarżący są osobami w podeszłym wieku i schorowanymi, co w oczywisty sposób generuje zwiększone wydatki na leczenie.
Jednocześnie, mając na uwadze wyjątkowy charakter prawa pomocy, nie można pominąć, iż rodzina G. dysponuje lokalem mieszkalnym, nieruchomością rolną oraz stałą kwotą dochodów. Te składniki majątku nie pozwalają przyznać prawa pomocy poprzez pełne zwolnienie od kosztów sądowych. Zdaniem rozpoznającego wniosek, uiszczenie kosztów sądowych w kwocie 40 zł nie spowoduje zagrożenia dla egzystencji stron wnioskujących o prawo pomocy.
Zniesienie kosztów sądowych ponad wysokość 40 zł, oznacza, że strony poza kwotą wpisu sądowego 40 zł, nie będą zobowiązane w przyszłości pokryć jakichkolwiek kosztów sądowych w postaci opłat i wydatków (np. wpisu od skargi kasacyjnej). Wykluczenie tych ciężarów finansowych, jest adekwatne do ujawnionego poziomu zdolności majątkowych A. G. i A. G. Wobec wskazanych wyżej okoliczności zostały spełnione przez strony przesłanki przyznania prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Orzeczono, więc jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.