Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 lutego 2013 r. sygn. akt j.w. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę A. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2012 r. Nr [...], zaś postanowieniem referendarza sądowego tegoż Sądu z dnia 11 marca 2013 r. – w wyniku rozpoznania złożonego przez niego wniosku - przyznano mu prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata, wyznaczonego następnie w osobie R. J. przez Okręgową Radę Adwokacką [...] (pismo ORA oznaczone datą 21 marca 2013 r.).
W dniu 16 kwietnia 2013 r. wpłynęła do Sądu opinia pełnomocnika skarżącego wskazująca na brak podstaw do sporządzenia i wniesienia od w/w wyroku skargi kasacyjnej wraz z zawartym w niej wnioskiem o przyznanie wedle norm prawem przewidzianych wynagrodzenia z tytułu udzielonej w związku z tym skarżącemu pomocy prawnej i oświadczeniem, że nie zostało ono uiszczone ani w całości, ani w części.
Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W przypadku adwokatów zasady te reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.), które w § 19 (rozdział 6) stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 - 5 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata (pkt 2).
Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosiłaby 240 zł. /mimo że skarga pośrednio związana jest z obowiązkiem zwrotu przez A. R. jako dłużnika alimentacyjnego konkretnej kwoty należności wypłaconych z funduszu alimentacyjnego, jej przedmiotem – stanowiącym punkt odniesienia do ustalenia wynagrodzenia pełnomocnika za udzieloną przez niego pomoc prawną – jest sam fakt nałożenia na skarżącego tego obowiązku i kwestionowanie przez niego jego zasadności/. W drugiej instancji, jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do jej wniesienia jest to 75 % tej stawki, nie mniej jednak niż 120 zł. (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia).
Uwzględniając charakter sprawy oraz nakład pracy pełnomocnika związany z zapoznaniem się z nią, stopniem jej skomplikowania i sporządzeniem w/w opinii przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną kwotę 180 zł. (100 % stawki), podwyższoną na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia o należny podatek od towarów i usług, tj. 41,40 zł.
Ponieważ ponoszone przez Skarb Państwa koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu oprócz opłaty obejmują również niezbędne, udokumentowane wydatki, za taki należy uznać wykazaną dowodem potwierdzenia nadania opłatę za przesłanie przez pełnomocnika przedmiotowej opinii skarżącemu (3,80 zł.).
Stosownie do powyższego, na podstawie powołanych przepisów w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.