Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowiez 23 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 1206/10

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Skład
Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik Sędziowie SO del. Anna Bembenek /spr./ NSA Maria Piórkowska
Sylwia Pacześniak protokolant
Rozpoznanie
w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 23 marca 2011 r.
Sprawa
sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2010 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - postanawia - Odmówić dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym Przedsiębiorstwa "[...]" Sp. jawna – J. K.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [..].09.2010r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. uchyliło decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [..].06.2010r. nr [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy na zamierzenie inwestycyjne pod nazwą: " osiedle mieszkaniowe wielorodzinne "W." z usługami nieuciążliwymi, usługami handlowymi, budynek biurowo-handlowy wraz z infrastrukturą techniczną i układem komunikacyjnym na działkach nr [..]/7, [..]/8, [..]/9, [..]/10, [..]/11, [..]/12, [..]/14, [..]/15, [..]/16, [..]/17, [..]/18, [..]/19, [..]/20, [..]/21, [..]/22, [..]/23, [..]/25, [..]/27, [..]/1, [..]/2, [..]/3, [..]/4, [..]/1, [..]/2, [..]/3, [..]/4, [..]/5, [..]/6, [..]/7, [..]/8, w obrębie [..] w R. oraz włączenia do dróg publicznych przez działki nr [..], [..]/4 w obrębie [...] w R. przy ulicy S. i T." i przekazało sprawę do ponownego rozstrzygnięcia organowi I Instancji.

Skargę na w/w decyzję wniosła " W.I." Spółka z o.o. w R. Wnioskiem z dnia [..] marca 20101r. (data stempla pocztowego) P.P.L." K." – J.K. spółka jawna z siedzibą w L. zwróciła się o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika na podstawie art. 33 par.2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.). W uzasadnieniu wniosku podano, że w postępowaniu administracyjnym zakończonym zaskarżoną decyzją P.P.L. "K." – J. K. spółka jawna w L. nie brała udziału, chociaż decyzja dotyczy interesu prawnego P.P.L. "K.".

W ocenie P.P.L. "K." interes prawny tej spółki wynika z faktu, że nieruchomość, na której znajduje się zakład P.P.L. " K." znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji. W ocenie P.P.L. "K." lokalizacja planowanej inwestycji przy ul. T. spowoduje zwiększenie liczby pojazdów uczestniczących w ruchu ulicznym na tej ulicy, co z kolei może doprowadzić do poważnych utrudnień w funkcjonowaniu zakładu wnioskodawcy, do którego dojeżdżają samochody o bardzo dużych gabarytach. Na poparcie wniosku podniesiono również, iż wynik prowadzonego postępowania dotyczy interesu prawnego P.P.L. "K." także z uwagi na treść art. 73 ust.6 w zw. z art. 73 ust.5 ustawy – Prawo ochrony środowiska. Zgodnie bowiem z drugim z powołanych przepisów osiedla mieszkaniowe powinny być lokalizowane w bezpiecznej odległości od zakładów stwarzających zagrożenie poważnych awarii. Takim zakładem jest P.P.L. " K." z uwagi na używanie amoniaku w procesie produkcji.

Brak zachowania wymogu bezpiecznej odległości przy budowie planowanego osiedla daje podstawę do nałożenia na zgłaszającego się dodatkowych obowiązków w oparciu o treść art. 73 ust.6 ustawy – Prawo ochrony środowiska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje

Stosownie do art. 33 § 2 p.p.s.a. udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu zainteresowany podmiot może złożyć w dowolnym czasie, dopóki postępowanie sądowoadministracyjne nie zostało zakończone. Obowiązkiem wnioskodawcy jest wykazanie, że spełnia przesłanki, o których mowa w art. 33 par.2 p.p.s.a. poprzez przedstawienie argumentów i dowodów, które przemawiają za tym, iż wynik postępowania będzie dotyczył jego interesu prawnego.

Pojecie interesu prawnego nie zostało zdefiniowane w ustawie. Judykatura przyjmuje, iż podmiot ma interes prawny w konkretnym postępowaniu, jeżeli "pomiędzy jego sytuacją prawną a przedmiotem danego postępowania istnieje uzasadnione treścią normy prawa materialnego realne, rzeczywiste powiązanie" (tak m.in. NSA w sprawie I OSK 413/2009, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie sądowym i w piśmiennictwie utrwalone jest również rozróżnienie między interesem prawnym w danej sprawie, zdeterminowanym przez normę prawa materialnego a interesem faktycznym, często subiektywnie rozumianym i nie mającym oparcia w przepisach prawa materialnego (vide; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka –Medek " Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz", Zakamycze 2005r., str. 86 pkt 3).

Uzasadniając istnienie po swojej stronie interesu prawnego wnioskodawca w pierwszej kolejności argumentował, iż planowana inwestycja spowoduje zwiększenie liczby pojazdów na ulicy T., co w konsekwencji w jego ocenie może doprowadzić do poważnych utrudnień w funkcjonowaniu zakładu, do którego dojeżdżają samochody o dużych gabarytach. Powyższa argumentacja w ocenie Sądu wskazuje, iż w związku z realizacją planowanej inwestycji może dojść do naruszenia interesu faktycznego wnioskodawcy. Interes ten przejawia się w dążeniu do zachowania dotychczasowych warunków komunikacyjnych. Usytuowanie w przy ul. Trembeckiego nowych budynków niewątpliwie w pewnym stopniu przyczyni się do zwiększenia ruchu na tej ulicy, jak również w sąsiedztwie tej ulicy. Ta jednak okoliczność nie może stanowić podstawy do przyjęcia, iż pomiędzy sytuacją prawną wnioskodawcy a przedmiotem postępowania istnieje uzasadnione treścią normy prawa materialnego realne, rzeczywiste powiązanie.

Odnosząc się natomiast do argumentacji skarżącego, w której wywodzi on swój interes prawny z przepisów art. 73 ust.5 i 6 ustawy – Prawo ochrony środowiska (DZ U.2008.25.150) stwierdzić należy, iż również ona nie prowadzi do wykazania przesłanki warunkującej w myśl art. 33 par.2 p.p.s.a. możliwość dopuszczenia do udziału w sprawie sądowoadministracyjnej w charakterze uczestnika. Zgodnie z art. 73 ust.5 p.o..ś. osiedla mieszkaniowe, obiekty użyteczności publicznej, budynki zamieszkania zbiorowego, obszary, o których mowa w ust.1 pkt 1 i 3, drogi krajowe oraz linie kolejowe o znaczeniu państwowym powinny być lokalizowane w bezpiecznej odległości od zakładów stwarzających zagrożenie poważnej awarii. Przepis art. 73 ust.6 p.o.ś. stanowi natomiast, że istniejącym zakładom, o których mowa w ust.3 i 4, dla których bezpieczna odległość nie została zachowana, organy Inspekcji Ochrony Środowiska mogą, po uzyskaniu opinii właściwego organu Państwowej Straży Pożarnej, wydać decyzję w zakresie nałożenia dodatkowych zabezpieczeń technicznych, aby zmniejszyć niebezpieczeństwa, na jakie są narażeni ludzie.

W ocenie skarżącego przewidziana w art. 73 ust.6 p.o.ś. możliwość nałożenia w przyszłości i pod warunkiem zrealizowania przez inwestora planowanej inwestycji z pominięciem zachowania bezpiecznej odległości od zakładu, o której mowa w art.. 73 ust.5 p.o.ś., przesądza o tym,że wynik prowadzonego postępowania dotyczy jego interesu prawnego. W ocenie Sądu powyższe stanowisko nie jest trafne, ponieważ zakłada istnienie interesu prawnego w przyszłości po spełnieniu warunku, iż wniosek inwestora zostanie pozytywnie rozstrzygnięty przy jednoczesnym zignorowaniu wymogów lokalizacyjnych, o których mowa w art. 73 ust.5 p.o.ś. Interes prawny, o którym mowa w art. 33 par.2 p.p.s.a. k.p.a. musi istnieć faktycznie w momencie złożenia wniosku a nie jedynie potencjalnie i przy jednoczesnym założeniu, że sprawa zostanie rozstrzygnięta z naruszeniem przepisów dotyczących lokalizacji osiedli mieszkaniowych w bezpiecznej odległości od zakładów stwarzających zagrożenie poważnej awarii.

Nadto wskazać należy,iż w orzecznictwie sądowym wskazuje się, że stronami postępowania w sprawie dotyczącej ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oprócz wnioskodawcy są właściciele lub użytkownicy wieczyści nieruchomości, na której ma być umiejscowiona inwestycja oraz właściciele lub użytkownicy wieczyści nieruchomości, na teren których rozciągać się będzie oddziaływanie inwestycji, której dotyczy postępowanie (por. wyrok NSA z 03.06.2008r., sygn. akt II OSK 592/07, wyrok WSA w Rzeszowie z 29.01.2009r., sygn. akt II SA/Rz 255/08, LEX nr 519837). Podzielając te poglądy judykatury stwierdzić należy, iż z argumentacji przytoczonej we wniosku nie wynika także, by interes prawny, o którym mowa w art. 33 par.2 p.p.s.a., wnioskodawca wywodził z faktu posiadania w stosunku do terenu planowanej inwestycji prawa własności lub użytkowania wieczystego. W tych okolicznościach powinien wykazać,iż jest właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości, na teren której będzie się rozciągać oddziaływanie inwestycji, której dotyczy postępowanie. Sam fakt położenia nieruchomości wnioskodawcy w obszarze analizowanym o takim oddziaływaniu nie przesądza.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art.33 par.2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 4 listopada 2011 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.