Uzasadnienie
W skardze na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [.], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty Powiatu [.] z dnia [.] lipca 2015 r. nr [.] o zatrzymaniu PP prawa jazdy kat. A i B oraz zobowiązaniu go do zwrotu dokumentu prawa jazdy z powodu przekroczenia dopuszczalnej maksymalnej liczby punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego (tj. 24), skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Podał, że zatrzymanie prawa jazdy narazi go na dodatkowe koszty podróżowania, a ponadto jest ono mu niezbędne w prowadzonej działalności gospodarczej podczas rozwożenia towarów. Niemożność prowadzenia pojazdu wpłynie na zmniejszenie osiąganego dochodu.
W odpowiedzi na skargę Kolegium nie odniosło się do powyższego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej zwanej: "Ppsa", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej winien być należycie umotywowany pod kątem zdarzeń określonych w art. 61 § 3 Ppsa, jakkolwiek - mając na względzie postanowienie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2014 r. sygn. II FPS 9/13 - Sąd powinien uwzględnić także materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy. Rozpoznanie wniosku odbywa się jednak bez oceny zasadności skargi.
Analiza wniosku przez pryzmat dyspozycji art. 61 § 3 Ppsa nie pozwoliła na jego uwzględnienie, gdyż skarżący nie uprawdopodobnił niebezpieczeństwa wystąpienia zdarzeń w nim określonych. Zatrzymanie prawa jazdy, w świetle przepisów ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2015 r. poz. 155), oznacza że ulegają wprawdzie zawieszeniu uprawnienia do kierowania pojazdami określonej kategorii (zob. art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 5 ust. 1, art. 6), jednak jest to tylko zwykła konsekwencja takiej decyzji. Samoistnie nie wynikają z niej żadne inne dolegliwości, które wnioskodawca winien co najmniej uprawdopodobnić, a czego nie uczynił. Stwierdzić bowiem należy, że konieczność poszukiwania innych sposobów i środków komunikacji aniżeli niezależne i samodzielne przemieszczanie się przy użyciu pojazdów mechanicznych łączyć się może wprawdzie z pewnymi dolegliwościami, wynikającymi wszak zazwyczaj z przyzwyczajeń, ale trudno jest podzielić ocenę skarżącego, że na ten skutek zostanie on narażony np. na dodatkowe koszty podróżowania.
Używanie własnego pojazdu także wiąże się z koniecznością ponoszenia wydatków, częstokroć wyższych aniżeli podczas korzystania np. z transportu zbiorowego. Łączy się również z ryzykiem popełniania wykroczeń drogowych mogących skutkować odpowiedzialnością majątkową. Nawet gdyby jednak wzrost taki miał nastąpić nie podano, jakiej skali byłby to zjawisko, jaka relację miałoby względem obecnie ponoszonych wydatków, i czy możliwe byłoby jego zakwalifikowanie do zdarzeń określonych w art. 61 § 3 Ppsa. Skarżący nie wykazał również stopnia negatywnego oddziaływania na wskazane trudności w prowadzeniu działalności gospodarczej i nie określił nawet, na czym ta działalność polega. W szczególności nie jest wiadome, czy inne osoby współpracujące z nim mogą również wykonywać te czynności oraz jak niemożność samodzielnego prowadzenia pojazdu mechanicznego wpłynie na poziom osiąganych dotychczas dochodów.
W takiej sytuacji, wobec braku uprawdopodobnienia możliwości wystąpienia przed zakończeniem postępowania sądowego okoliczności określonych w dyspozycji art. 61 § 3 Ppsa, na podstawie powołanego przepisu postanowiono o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.