Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 16 grudnia 2015 r. K.F. zwrócił się do Sądu o wstrzymanie wykonania opisanego w sentencji postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: "PINB"). Postanowieniem tym wstrzymano wykonywanie robót budowlanych związanych z nadbudową budynku mieszkalnego i jednocześnie nałożono na skarżącego obowiązek przedłożenia dokumentacji projektowej, celem ewentualnej legalizacji dokonanej samowoli budowlanej. W przypadku zaś sporządzenia wymaganej dokumentacji, której koszt oszacowano na kwotę około 7 000 zł i uwzględnienia skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: "WINB"), wnioskodawca poniesie znaczny wydatek finansowy, którego nie będzie w stanie odzyskać. Zaskarżonym postanowieniem WINB uchylił bowiem poprzednio wydane przez PINB postanowienie o wstrzymaniu wykonywania robót budowlanych i zakwalifikował wykonane przez skarżącego roboty jako samowolną nadbudowę obiektu.
Realizując zaś wytyczne organu odwoławczego, PINB wdrożył procedurę naprawczą określoną w art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.) i opisanym wyżej postanowieniem z dnia [....] września 2015 r. zobowiązał skarżącego do sporządzenia i opracowania m.in. czterech egzemplarzy projektu budowlanego. W przypadku zatem uchylenia zaskarżonego postanowienia WINB i przyjęcia przez Sąd innej kwalifikacji wykonanych przez niego robót budowlanych, wykonana dokumentacja projektowa stałaby się w zasadzie bezużyteczna. Ponadto odmowa wstrzymania wykonania wnioskowanego postanowienia spowoduje znaczne opóźnienie realizacji inwestycji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "Ppsa"), po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Co istotne, przedmiotem wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej mogą zostać uczynione akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 Ppsa).
Przedmiotem wniosku skarżącego uczyniono postanowienie PINB o wstrzymaniu wykonania robót budowlanych, wydane wskutek zaskarżonego kasacyjnego postanowienia WINB. Nie budzi wątpliwości Sądu, że postanowienie to zostało wydane w granicach tej samej sprawy administracyjnej – dotyczy bowiem tej samej inwestycji, co zaskarżone postanowienie organu odwoławczego. Ponadto, postanowienie wydane na podstawie art. 48 ustawy Prawo budowlane, jest postanowieniem, które podlega wykonaniu a zatem wniosek skarżącego podlega merytorycznemu rozpoznaniu.
Niemniej, na podstawie przedstawionej przez stronę skarżącą argumentacji, jak i dokumentów złożonych w aktach sprawy, nie było możliwe ustalenie, jakie negatywne skutki mogą dla niej wyniknąć z wykonania objętego wnioskiem postanowienia. Skarżący wskazał na przybliżony koszt opracowania dokumentacji projektowej, jednakże bez wykazania swojej sytuacji materialno – bytowej nie sposób ocenić, czy wydatek poczyniony na sporządzenie dokumentacji spowoduje wyrządzenie dla skarżącego znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Nie sposób również podzielić argumentację wnioskodawcy, że przesłankami wstrzymania wykonania postanowienia organu nadzoru budowlanego jest spowodowanie opóźnienia realizacji inwestycji budowlanej lub samo w sobie wykonanie dokumentacji projektowej, która w przypadku uwzględnienia skargi stałaby się bezużyteczna. Są to bowiem normalne skutki wykonania postanowienia, a w przepisie art. 61 § 3 Ppsa, chodzi o dodatkowe dolegliwości, które mogą wystąpić wskutek wykonania danego aktu. W niniejszej sprawie Sąd okoliczności takich nie stwierdził.
Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.