Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2016 r. referendarz sądowy odmówił Skarżącej przyznania wnioskowanego przez nią prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. obejmującego zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata.
Postanowienie doręczono Skarżącej w dniu 11 lutego 2016 r. z pouczeniem o przysługującym prawie wniesienia sprzeciwu w terminie 7 dni od dnia otrzymania postanowienia.
W dniu 22 lutego 2016 r. do Sądu wpłynął sprzeciw Skarżącej wniesiony za pośrednictwem operatora pocztowego publicznego In Post.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."): od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, (zarządzenia, postanowienia w zakresie prawa pomocy)strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia.
Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (§ 2).
Dla zachowania terminu do wniesienia sprzeciwu decydująca jest data wpływu sprzeciwu do Sądu, chyba, że sprzeciw został nadany za pośrednictwem Poczty Polskiej – decyduje data nadania w placówce pocztowej.
Zgodnie z art. 83 § 3 P.p.s.a.,: "oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Decyzją Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia 30 czerwca 2015 r., nr DRP.WKP.710.2.2015., jako operatora wyznaczonego do świadczenia usług powszechnych na lata 2016 – 2025 wybrano Pocztę Polską S.A., określając termin rozpoczęcia wykonywania obowiązku świadczenia usług powszechnych na dzień 1 stycznia 2016 r. Do tego czasu kwestię tą regulował art. art. 178 ust. 1 ustawy z 23 listopada 2012r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529) również wyznaczający Pocztę Polską S.A. do pełnienia obowiązków operatora wyznaczonego.
W niniejszej sprawie Skarżąca wniosła sprzeciw za pośrednictwem operatora pocztowego publicznego In Post niebędącego operatorem wyznaczonym.
Oddanie pisma innemu podmiotowi niż Poczta Polska (w tym przypadku InPost), chociaż posiadającemu uprawnienia do prowadzenia działalności pocztowej, nie oznacza zachowania terminu do dokonania czynności procesowej. W takiej sytuacji o zachowaniu terminu decyduje data wpływu pisma do Sądu, tj 22 lutego 2016 r., podczas, gdy ostatni dzień terminu na wniesienie sprzeciwu przypadał 18 lutego 2016 r.
W ocenie Sądu zachowała aktualność uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2015 r. sygn. akt I OPS 1/15, zgodnie z którą "Oddanie przed upływem przewidzianego prawem terminu pisma procesowego w polskiej placówce pocztowej innego operatora niż operator wyznaczony w rozumieniu art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w zw. z art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529) nie skutkuje zachowaniem terminu w sytuacji, gdy pismo dostarczono sądowi po jego upływie".
Mając powyższe na uwadze należało przyjąć, ze sprzeciw nadany za pośrednictwem operatora publicznego InPost w dniu 18 lutego 2016 r. został wniesiony do Sądu w dniu 22 lutego 2016 r. – data faktycznego wpływu do Sądu, a więc z czterodniowym opóźnieniem, co mając na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 259 §2 P.p.s.a.