Uzasadnienie
Sygn. II SA/Rz 156/10
Postanowieniem z dnia 1.04.2010 r., o sygn. II SA/Rz 156/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej WSA) przyznał Z. W. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. WSA na mocy postanowienia z 24.06.2010 r., o sygn. II SA/Rz 156/10, umorzył postępowanie sądowe.
Wyznaczony przez Radę, adwokat I. P. w piśmie z 24.06.2010 r. wniosła do Sądu o przyznanie wynagrodzenia za wykonanie nieopłaconej pomocy prawnej stronie skarżącej przed sądem pierwszej instancji. W treści wniosku zostało zawarte oświadczenie o tym, iż pomoc prawna nie została opłacona w całości jak i w części przez stronę skarżącą.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz do zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej zwana p.p.s.a.).
Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa zostały uregulowane przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.; zwane dalej rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości).
Stosownie do treści przepisu § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz
- 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Stawki minimalne, o których mowa w powołanej wyżej regulacji określa natomiast § 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. W niniejszej sprawie stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji 240 zł. Wskazana wysokość wynika bezpośrednio z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia. Adwokat prowadził sprawę przed wydaniem przez WSA orzeczenia kończącego postępowanie.
Praca adwokata w niniejszej sprawie polegała na zapoznaniu się z aktami sądowymi i administracyjnymi sprawy. Biorąc pod uwagę ten nakład pracy adwokata ustanowionego z urzędu, referendarz WSA przyznaje I. P. od Skarbu Państwa kwotę 240 zł, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 19 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Opłata w wysokości 240 zł, podlega podwyższeniu zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o 22 % ustalonej kwoty wynagrodzenia.
Nie podlegają zwrotowi wydatki poniesione przez adwokata w toku postępowania sądowoadministracyjnego w postaci opłaty skarbowej od pełnomocnictwa substytucyjnego w wysokości 17 zł. Wnioskodawczyni nie wykazała, że wydatek ten był, zgodnie z § 19 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, konieczny dla reprezentowania interesów prawnych skarżącego.
W powyższy sposób koszty udzielonej pomocy prawnej zostały ustalone na łączną kwotę 292,8 zł.