Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 lutego 2013 r. sygn. II SA/Rz 156/15 referendarz sądowy przyznał E. D. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i jednocześnie odmówił przyznania prawa pomocy obejmującego ustanowienie adwokata.
Wnioskiem z dnia 8 maja 2015 r. E. D. zwróciła się o ustanowienie adwokata, wskazując na brak wiedzy prawniczej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Skarżąca ponownie wnosząc o ustanowienie adwokata domaga się w istocie zmiany prawomocnego postanowienia WSA w Rzeszowie z dnia 20 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Rz 156/15. Wobec powyższego złożony wniosek podlega rozpoznaniu w trybie art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej: "Ppsa"), stanowiącym że postanowienia nie kończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.
W niniejszej sprawie skarżącej przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, zaś wnosząc o ustanowienie adwokata domaga się ona zgodnie z art. 245 § 2 Ppsa przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 Ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przesłanką modyfikacji orzeczenia na podstawie powyższego przepisu jest zatem zmiana okoliczności sprawy, przez które przy rozpoznawaniu wniosku o prawo pomocy należy rozumieć dane dotyczące sytuacji rodzinnej, stanu majątkowego i dochodów wnioskującego o takie wsparcie. Te bowiem są decydujące w kontekście przyznania prawa pomocy. Chodzi więc o zmianę w zakresie okoliczności, w oparciu o które wydano poprzednie orzeczenie, przy czym musi być ona na tyle istotna, aby uzasadniała modyfikację tego orzeczenia.
Analiza wniosku skarżącej nie daje podstaw do zmiany dotychczas wydanego postanowienia w przedmiocie prawa pomocy, gdyż jak wskazano powyżej nie brak wiedzy prawniczej, lecz wyłącznie sytuacja materialno – bytowa może uzasadniać rozszerzenie dotychczas przyznanego stronie prawa pomocy. Wnioskodawczyni zaś na okoliczności takie nie wskazała.
Na marginesie zaznaczyć należy, że w myśl art. 134 § 1 Ppsa Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd z urzędu bada legalność zaskarżonego aktu poddanego jego kontroli, bez względu na aktywność samej strony, co dodatkowo przemawia za uznaniem, że udział zawodowego pełnomocnika nie jest w postępowaniu pierwszoinstancyjnym konieczny.
Mając na względzie powyższe, orzekając na podstawie art. 165 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 i § 3 Ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.