Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2016 r., sygn. II SA/Rz 1600/15 referendarz sądowy po rozpoznaniu wniosku M. C. i J. C. umorzył postępowanie w przedmiocie zwolnienia wnioskodawców od kosztów sądowych (pkt I) oraz odmówił przyznania wnioskodawcom prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Odpis powyższego postanowienia wraz z pismem z dnia 22 grudnia 2016 r., w którym zawarte zostało pouczenie o przysługującym środku zaskarżenia oraz o terminie i sposobie jego wniesienia, został doręczony obu wnioskodawcom w dniu 27 grudnia 2016 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 81 i 82 akt sądowych).
W dniu 5 stycznia 2017 r. (data złożenia pisma w siedzibie tut. Sądu) M. C. i J. C. złożyli sprzeciw na powyższe postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – określanej dalej jako "P.p.s.a."), od zarządzeń i postanowień o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 P.p.s.a., strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.
Natomiast stosownie do art. 259 § 2 P.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Z powyższego wynika, że procesową konsekwencją złożenia środka zaskarżenia, jakim jest sprzeciw, po terminie jest konieczność jego odrzucenia.
Biorąc pod uwagę okoliczności niniejszej sprawy stwierdzić należy, że sprzeciw M. C. i J. C. podlega odrzuceniu.
Jak wcześniej wykazano odpis postanowienia referendarza sądowego z dnia 22 grudnia 2016 r. doręczony został obu stronom wnioskującym w dniu 27 grudnia 2016 r. (co wynika z zalegających w aktach zwrotnych potwierdzeniach odbioru – k. 81 i 82 akt sądowych). Termin do wniesienia środka zaskarżenia upływał w dniu 3 stycznia 2017 r. Tymczasem sprzeciw nadany został złożony w siedzibie tut. Sądu w dniu 5 stycznia 2017 r., a więc już po ustawowym siedmiodniowym terminie.
Wnioskodawcy nie złożyli także wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.