Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowiez 27 sierpnia 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 165/20

Uzasadnienie

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej: "WINGiK", "organ odwoławczy" lub "organ II instancji"") z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty (dalej: "organ I instancji") z dnia [...].02.2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu N., polegającej na zmianie granicy działki nr 6098 z działką nr 6097 na mapie ewidencji gruntów obrębu N. W podstawie prawnej decyzji organ powołał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (jedn. tekst Dz. U. Z 2020 r., poz. 256 ze zm.; dalej: "k.p.a."), art. 7b ust. 2 pkt 2 i art. 24a ust 12 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Z 2020 r., poz. 276; dalej: "P.g.i k.") oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (jedn. tekst Dz. U. z 2019 r., poz. 393; dalej: "rozporządzenie").

Jak wynika z akt sprawy powyższa decyzja jest kolejną decyzją wydaną w sprawie z wniosku W.D. poprzedniego właściciela działki 6098, położonej w N. "o doprowadzenie do zgodności mapy ewidencji gruntów i budynków w obrębie działki nr 6098, położonej w N., ze stanem faktycznym na gruncie, w ramach rękojmi udzielonej przez wykonawcę prac związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków w 2015 r. Wnioskodawca wskazał, że w wyniku prac modernizacyjnych, powierzchnia działki 6098, która wynosiła 50 a uległa zmniejszeniu, zachodnia granica działki została przesunięta kosztem działki 6097". Organ II instancji decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] uchylając decyzję organu I instancji z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] odmawiającą wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu N. dotyczącej dokonania zmiany granic działki nr 6098 z działką nr 6097 na mapie ewidencji gruntów ustalił, że Starosta w 2014 r. przeprowadził modernizację ewidencji gruntów i budynków.

Postępowanie modernizacyjne zostało zakończone, a informacja Starosty z dnia 23.12.2015 r. o tym. że projekt operatu opisowo - kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu N. stał się operatem ewidencji gruntów i budynków, została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa z dnia 28.12.2015 r., poz. 4593. Organ II instancji stwierdził, że w aktach sprawy brak jest kopii zawiadomień o ustaleniu przebiegu granic dla właścicieli przedmiotowych działek oraz informacji czy skarżący składał uwagi podczas wyłożenia projektu operatu opisowo – kartograficznego.

WINGiK stwierdził również, że "granice działek zostały pozyskane w drodze pomiaru fotogrametrycznego na podstawie zdjęć lotniczych, spisano protokoły ustalenia granic". W wyniku prac modernizacyjnych został spisany protokół ustalenia przebiegu granic pomiędzy działką nr 6098 i działką nr 6097 (k. 44 Tom I akt sprawy), z którego wynikało, że przedmiotowa granica została ustalona w dniu 27.03.2015 r. na podstawie ostatniego spokojnego stanu posiadania na gruncie (kol.7 ww. protokołu), natomiast z adnotacji w kolumnie 9 tego protokołu wynika, że W.D. - właściciel działki nr 6098 odmówił złożenia podpisu. Organ II instancji zwrócił również uwagę, że do protokołu wpisano, że jest to granica sporna.

Dalej wskazał, że Starosta pismem z dnia 08.09.2016 r. wystąpił do wykonawcy modernizacji ewidencji gruntów i budynków o przeanalizowanie sprawy i wyjaśnienie, w związku z pismem W.D. z dnia 02.09.2016 r.

W odpowiedzi (pismo z dnia 16.09.2016 r.) wykonawca prac modernizacyjnych podał, że "zachodnia granica działki 6-6098 (...) ustalona została zgodnie ze wskazaniem Pana D., który wyraźnie wskazał jej przebieg podczas ustalenia granic". Wykonawca w piśmie wskazał również, że "obecnie wykazana w bazie EGiB powierzchnia działki 6-6098 wynika bezpośrednio z granic ustalonych z właścicielami stron oraz z sytuacją przedstawioną na zarysie pomiarowym sporządzonym podczas zakładania mapy ewidencyjnej dla obrębu N.".

Organ II instancji stwierdził, że powyższe wyjaśnienia stoją w sprzeczności z treścią protokołu ustalenia granic z dnia 27.03.2015 r.

Za nieuzasadnione uznał również twierdzenie Starosty, że "po dokonaniu analizy wszystkich dokumentów zalegających w przedmiotowej sprawie ocenia prawidłowo wykazany przebieg granic podczas modernizacji ewidencji gruntów, zgodnie z § 39 ust. 3" rozporządzenia. W ocenie organu II instancji stwierdzenie to nie znalazło potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym, bowiem zgodnie z § 39 ust. 3 rozporządzenia w przypadku gdy spokojnego stanu posiadania, o którym mowa w ust. 2, nie można stwierdzić lub jest on sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów, przebieg granic działek ewidencyjnych obejmujących te grunty, w tym położenie wyznaczających te granice punktów granicznych, ustala wykonawca po zbadaniu położenia znaków i śladów granicznych oraz przeprowadzeniu analizy wszelkich dostępnych dokumentów, zawierających informacje mające znaczenie w tym zakresie, w tym oświadczeń zainteresowanych podmiotów i świadków.

Tymczasem zdaniem organu II instancji w aktach sprawy brak było dowodu, że wykonawca dokonał zbadania położenia znaków i śladów granicznych oraz przeprowadził analizę zgodnie z ww. przepisem. W tym celu nakazał organowi I instancji sporządzić synchronizację graficzną przedstawiającą przebieg granic wykazany na mapie po modernizacji na tle mapy ewidencyjnej obowiązującej przed modernizacją oraz na tle ortofotomapy.

Stwierdził nieścisłości dotyczące sposobu wykazania przebiegu granicy pomiędzy działką nr 6098 i działką nr 6097 i nakazał wyjaśnienie tej kwestii w ponownie prowadzonym postępowaniu.

Zauważył przy tym, że w aktach sprawy zalega operat techniczny z podziału działki nr 6098 przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 07.04.2016 r. pod nr [...]. Ze sprawozdania technicznego (k. 25, 26 Tom III akt sprawy) "na podstawie analizy wpasowanego rastra mapy ewidencji gruntów w skali 1:2880 stwierdził rozbieżność w przebiegu granicy" przedmiotowej działki z działkami sąsiednimi "w stosunku do mapy po modernizacji". Na podstawie protokołu ustalenia przebiegu granic działki nr 6098 z działką nr 6097 z dnia 18.09.2015 r. stwierdził, że granica została ustalona na podstawie ostatniego spokojnego stanu posiadania, gdzie podczas ww. czynności przedstawiciel reprezentujący Gminę - działka nr 6097 odmówił podpisu do protokołu. Swoje stanowisko dotyczące przebiegu granic Urząd Miejski przedstawił w piśmie z dnia18.01.2016 r. nr [...]. Na podstawie mapy z projektem podziału nieruchomości (k,50 Tom III akt sprawy) przedmiotową granicę oznaczono jako sporną, a do podziału przyjęto ją wg stanu ewidencji gruntów i budynków (modernizacja). Opisana wyżej rozbieżność pomiędzy wpasowanym rastrem mapy ewidencyjnej w skali 1:2880 w stosunku do mapy po modernizacji wymagała szczegółowego wyjaśnienia.

Zauważył, że w dokumencie "Wydruk punktów granicznych" (k.21 Tom III akt sprawy) dla punktów granicznych nr nr 6-24426, 6-24401, 6-24392, 6-24342, 6-24357, 624360, 6-24381 przy pozycji operat wpisany jest nr operatu [...] z podziału działki nr 6098, natomiast w ww. operacie współrzędne tych punktów zostały przyjęte wg stanu ewidencji gruntów i budynków (modernizacja). Zatem wymaga wyjaśnienia według jakiej dokumentacji wskazano w ewidencji współrzędne wyżej wymienionych punktów.

W wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania Starosta decyzją z dnia [...] lutego 2019 r" nr [...]ponownie odmówił dokonania zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu N. polegającej na zmianie granicy działki nr 6098 z działką nr 6097 na mapie ewidencji gruntów obrębu N..

W wyniku rozpoznania odwołania WINGiK zaskarżoną do Sądu decyzją utrzymał tą decyzję w mocy.

Tym razem podstawą decyzji organu II instancji były następujące ustalenia. W 1969 r. została założona mapa ewidencji gruntów wsi N. w skali 1:2880, w oparciu o dawną mapę katastralną. W ramach zakładania ewidencji gruntów dokonano aktualizacji mapy katastralnej, w wyniku czego sporządzono szkice polowe dla obszaru całej wsi. Pomiaru nowych granic wykonano metodą bezpośrednią (ortogonalną) w nawiązaniu do sąsiednich niezmienionych granic, natomiast działki pozostające w granicach dotychczasowych sprawdzono przez pomiar czołówek. W oparciu o wyżej wymienione szkice polowe sporządzono zarysy pomiarowe, zawierające miary liniowe. Na zamieszczonym w aktach sprawy zarysie pomiarowym (k.36 Tom IV akt sprawy) stwierdzono miary liniowe z pomiaru m.in. na działce nr 6098 i działkach sąsiednich. Na podstawie szkicu z przeprowadzonej podczas założenia ewidencji gruntów weryfikacji terenowej stwierdzono, że nie wskazywał on na inny przebieg przedmiotowej granicy pomiędzy działką nr 6098, a działką nr 6097, niż wynikało to ze sporządzonego wówczas zarysu pomiarowego.

Na wyżej wymienione okoliczności sporządzony został operat pomiarowy, wpisany do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr [...]. Stwierdzono, że z akt sprawy nie wynikało by sporządzenie mapy ewidencji gruntów w 1969 r. zostało poprzedzone ustaleniem granic działek, spisaniem protokołów granicznych. Wykonano jedynie ustalenie stanu władania na gruncie. W wyniku tych prac sporządzono m.in. "Protokół nr 30 stwierdzenia stanu władania gruntami" z dnia 08.01.1969 r. (k.57 Tom VI akt sprawy), "Protokół stwierdzenia stanu władania gruntami" z dnia 30.01.1969 r., k.58 Tom VI akt sprawy), szkice z pomiaru tego stanu na gruncie oraz rejestry gruntów.

Jak ustalono dalej, w 1970 r. w rejestrze gruntów obrębu ewidencyjnego N. (k. 79 - 80 Tom VI akt sprawy) jako osoba władająca m.in. działką nr 6098 wpisany został L. D. s. A., natomiast dla działki nr 6097 (k. 81 - 82 Tom VI akt sprawy), zaliczonej do dróg wiejskich jako osobę władającą wpisano Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej w N..

W związku z ustawą z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz.U. Nr 27, poz. 250, z późn. zm.), podjęto prace uwłaszczeniowe. Podczas tych prac nie opracowywano nowej mapy ewidencyjnej, lecz bazowano na mapie ewidencyjnej w skali 1:2880 (k.7 Tom I akt sprawy). Dla m.in. działki nr 6098 wydany został w dniu 28.04.1975 r. przez Naczelnika Powiatu Akt własności ziemi nr [...] na rzecz L. D. Ustalono również, że w 1995 r. W.D. nabył m.in. działkę nr 6098 o pow. 0,50 ha, położoną w N. jako spadek po L. D. Nabycie spadku stwierdził Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 10.11.1995 r. Sygn. akt I.Ns.[....].

Na podstawie z kolei wypisu z rejestru gruntów dla działki nr 6098 (k.26 Tom VI akt sprawy) ustalono, że obecnym właścicielem tej działki jest M. D. na podstawie aktu notarialnego Rep. A nr [...] z dnia 12.09.2016 r. Z kolei działka nr 6097, położona w N., na podstawie art. 5 ust. 1 i art. 18 ust. 1 14 ustawy z dnia 10.05.1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32 poz. 191 z późn. zm.) na mocy decyzji Wojewody z dnia 21.06.2011r. nr [...] przeszła nieodpłatnie z mocy prawa na własność Gminy. Powyższy stan figuruje obecnie w obowiązującym operacie ewidencji gruntów i budynków.

Organ II instancji ustalił również, że w latach 2014 - 2015 Starosta przeprowadził modernizację ewidencji gruntów i budynków m.in. dla obrębu N.. W wyniku ww. czynności geodezyjnych Wykonawca sporządził operat techniczny, przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 19.11.2015 r. pod nr [...]. Projekt operatu opisowo - kartograficznego był przedmiotem wyłożenia w dniach od 08.06.2015 r. do 26.06.2015 r. Postępowanie modernizacyjne zostało zakończone, a informacja Starosty z dnia 23.12.2015 r. o tym, że projekt operatu opisowo - kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu N. stał się operatem ewidencji gruntów i budynków, została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa z dnia 28.12.2015 r., poz. [...]. Ówczesny właściciel działki nr 6098 W.D. nie skorzystał z prawa złożenia zarzutów do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków obrębu N. w przedmiocie swojej nieruchomości.

W wyniku modernizacji zmianie uległa powierzchnia działki nr 6098 z dotychczasowej 0,50 ha na 0,4837 ha. Organ odwoławczy ustalił także, że w 2016 r. wykonano podział działki nr 6098, położonej w N. udokumentowany w operacie technicznym przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 07.04.2016 r. pod nr [...].

Na podstawie sprawozdania technicznego (k. 17-18 Tom I akt sprawy), stanowiącego integralną część ww. dokumentacji geodezyjnej organ ll instancji stwierdził, że geodeta w wyniku przeprowadzonej analizy wpasowanego rastra mapy ewidencyjnej w skali 1:2880 stwierdził rozbieżność w przebiegu granicy działki nr 6098 z działkami sąsiednimi w stosunku do mapy po modernizacji, w związku z powyższym w dniu 18.09.2015 r. przeprowadził czynności ustalenia granic na gruncie. Odnosząc się do granicy pomiędzy działką nr 6098. a działką nr 6097 Wykonawca oznaczył ją jako sporną, a do podziału przyjął tą "wg stanu ewidencji gruntów i budynków (modernizacja)". W sprawozdaniu technicznym Wykonawca ww. operatu podniósł, że według właściciela działki nr 6098 granica przebiega "po krawędzi istniejącej w terenie drogi gruntowej - spokojny stan posiadania", co nie zostało potwierdzone przez obecnego na ustaleniach przedstawiciela Gminy.

Z dołączonej do ww. operatu kserokopii pisma Urzędu Miejskiego z dnia 18.01.2016 r. wynika, że "Gmina jako właściciel działki sąsiedniej oznaczonej numerem 6097 nie wyraża zgody na granice wskazaną przez Pana D., pokrywającą się ze stanem użytkowania". Wnosi o "przyjęcie granicy zgodnej z opracowaną modernizacją ewidencji gruntów i budynków obrębu N.". WINGiK ustalił, że w ramach ww. pracy geodezyjnej została sporządzona mapa z ustalenia granic w zakresie działek nr 6098, nr 6099, nr 6100 i nr 6101 (k. 18 Tom V akt sprawy), zawierająca wykaz zmian gruntowych, z którego wynikało, że zmianie uległy powierzchnie ww. działek tj. dla działki nr 6098 z pow. 0,4843 ha na 0,4837 ha, dla działki nr 6099 z pow. 0,1190 ha na 0,1181 ha, dla działki nr 6100 z pow. 0,1038 ha na 0,1027 ha oraz dla działki nr 6101 z pow. 0,5304 ha na 0,5331 ha. Ustalił także, że w oparciu o ww. operat nr [...] na podstawie wniosków o wprowadzenie zmiany do operatu ewidencji gruntów i budynków: G. G. - właścicielki działki nr 6100 (k.48 Tom IV akt sprawy), L. G. - właściciela działek nr 6099 i nr 6101 (k.49 Tom IV akt sprawy) oraz W.D. - ówczesnego właściciela działki nr 6098 (k.47 Tom IV akt sprawy) dokonano aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, dotyczącej granic pomiędzy działką nr 6098, a działkami nr 6100, nr 6099 i nr 6101, co znajduje potwierdzenie w zalegających w aktach sprawy wypisach z rejestru gruntów (k. 129, 131-133 akt sprawy).

Na podstawie zarysu pomiarowego (k.127 Tom VI akt sprawy) organ II instancji stwierdził, że w obowiązującym operacie ewidencji gruntów i budynków przedmiotowa granica biegnie od punktu granicznego nr 24381 przez punkty nr 24360, nr 24357, nr 24342, nr 24392, nr 24401, nr 24426 do punktu granicznego nr 470.

Następnie organ odwoławczy na podstawie materiału dowodowego, dokonał porównania współrzędnych punktów granicznych nr 24381, nr 24360, nr 24357, nr 24342, nr 24392, nr 24401 i nr 24426, zawartych w wykazie współrzędnych punktów (k.128 Tom VI akt sprawy), dołączonym do ww. zarysu pomiarowego (stan aktualny), ze współrzędnymi punktów granicznych, zawartymi w wykazie, pochodzącym z operatu z modernizacji ewidencji gruntów i budynków nr [...] (k. 39 - 43 Tom VI akt sprawy), z którego wynika, że są one tożsame. Odnośnie punktu granicznego nr 470 z analizy akt sprawy stwierdził, że pochodzi z ustalenia przebiegu granic dokonanych w dniu 18.09.2015 r" do których Wykonawca przystąpił w ramach wykonywanego podziału działki nr 6098, z którego sporządził operat nr [...].

Organ II instancji podzielił również dokonane przez organ I instancji ustalenia i wnioski, co do odmowy dokonania zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków dotyczących danych opisujących przebieg granicy dziełek nr 6097 i nr 6098, stwierdzając za organem I instancji, że w drodze postępowania przed organami prowadzącymi ewidencję gruntów i budynków nie można rozstrzygać sporów o prawa rzeczowe, a taki charakter ma spór graniczny będący w istocie sporem o zasięg prawa własności".

Końcowo organ II instancji stwierdził, ze ponieważ przeprowadzone postępowanie nie wykazało, że rozpatrywane dane ewidencyjne są błędne albo są niezgodne ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi, zaś wnioskodawca nie przedstawił dowodów uzasadniających wprowadzenie nowych danych ewidencyjnych, należało stwierdzić, że brak jest podstaw do aktualizacji danych ewidencji gruntów i budynków w sposób, jakiego domagał się M. D. w piśmie z dnia 02.09.2016 r. i stosownie do art. 24 ust. 2c ustawy P.g.ik., należało odmówić żądanej aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w drodze decyzji administracyjnej.

Jako bezzasadne organ II instancji ocenił wszystkie postawione w odwołaniu zarzuty.

W skardze do Sądu skarżący zarzucił:

1. - naruszenie art. 138 § 1 pkt. 1 w zw. z art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. art. 24 § 3 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji pomimo wadliwego rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o wyłącznie pracownika – Z. W. - Dyrektor Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami oraz pozostałych pracowników ww. jednostki - od udziału w postępowaniu w sprawie znak [...], postanowieniem z [...] stycznia 2018 r. [...].
2. - naruszenie art. 138 § 1 pkt. 1 w zw. z art. 7 w zw. z art. 77 k.p.a. poprzez powielenie stanowiska organu I instancji, pomimo braku przez organ zebrania materiału dowodowego sprawy w sposób pełny i wyczerpujący, a także nienależytą ocenę zebranego materiału dowodowego,
3. - naruszenie art. 9 k.p.a. poprzez powielenie działania organu l instancji i ponowne pozostawienie bez odpowiedzi pisma z dnia 15 marca 2018 r" jak również nie odniesienie się do jego treści w zaskarżonej decyzji,
4. - naruszenie art. 138 § 1 pkt. 1 w zw. 68 § 1 k.p.a. poprzez podzielenie stanowiska organu I instancji pomimo tego, iż miało miejsce sporządzenie protokołu z domniemanej rozprawy w sposób uniemożliwiający identyfikację czynności jakiej w istocie ten protokół dotyczył, niesporządzenie protokołu z przesłuchania (bądź innej czynności, gdyż nie wiadomo w istocie jakie czynności były prowadzone) M.W. w dniu 27.11.2018 r.,
5. - art. 138 § 1 pkt. 1 w zw. art. 89 k.p.a. poprzez powielenie działania organu I instancji, tj. nieprzeprowadzenie rozprawy administracyjnej w połączeniu z oględzinami działek i przesłuchaniem świadka M.W..

Na tych podstawach wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji i zwrócenie sprawy do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że: "nie można odmawiać sprostowania błędnie dokonanych zmian, jedynie dlatego, że na skutek ich wprowadzenia, na mapach pojawiła się na jego nieruchomości droga gminna, zaś jej właściciel - Gmina, nie interesuje się w ogóle jej ochroną, zaś śladowe odpowiedzi osób nieupoważnionych do jej reprezentacji w kwestiach własnościowych (referent niezakończonej sprawy podziału), są jedynie efektem uporu ze strony złośliwych sąsiadów, którzy wywołują naciski na Gminę, a ponadto przede wszystkim na osoby biorące udział w wydaniu zaskarżonej decyzji, gdzie w postępowaniu, w którym została wydana, takie zachowanie urzędników jest usprawiedliwiane w postanowieniu w przedmiocie odmowy wyłączenia pracownika od załatwienia sprawy, jako przejaw obojętnych dla sprawy osobistych, ogólnych upodobań i preferencji pracownika organu".

Kolejny podniesiony w skardze zarzut dotyczył bezprawnej zmiany (przemyconej w treści zawiadomienia z 1 marca 2018 r.) przez organ I instancji pierwotnego przedmiotu postępowania i związanego z tym naruszeniem zasady dwuinstancyjności postępowania z art. 15 k.p.a.

Jak wyjaśnił we wniosku z dnia 2 września 2016 r. zwrócił się do Starosty "o doprowadzenie do zgodności mapy ewidencji gruntów i budynków w obrębie działki nr 6098, położonej w N., (...) ze stanem faktycznym na gruncie, w ramach rękojmi udzielonej przez wykonawcę prac związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków w 2015 r.", podając że w wyniku prac modernizacyjnych "powierzchnia działki nr 6098, która wynosi 50a została na mapie zaniżona", oraz że zachodnia granica działki została przesunięta kosztem (...) działki nr 6097.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 2188 z późn. zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) – zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Uwzględnienie skargi skutkujące wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji lub postanowienia z obrotu prawnego w ramach sądowej kontroli może nastąpić wyłącznie przy spełnieniu warunków określonych w art. 145 § 1 P.p.s.a. Przepis ten obliguje Sąd do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub gdy zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności wymienione w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach.

Dokonując takiej kontroli w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Materialnoprawną podstawę wydania tej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2101, ze zm.) – P.g.ik.

Zgodnie z art. 24 ust. 2a P.g.ik., informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji:

1. 1. z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z:
2. a) przepisów prawa,
3. b) dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4,
4. c) materiałów zasobu,
5. d) wykrycia błędnych informacji;
6. 2. na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania.

Stosownie zaś do art. 24 ust. 2b P.g.ik., aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje:

1. 1. w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie:
2. a) przepisów prawa,
3. b) wpisów w księgach wieczystych,
4. c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu,
5. d) ostatecznych decyzji administracyjnych,
6. e) aktów notarialnych, ea) aktów poświadczenia Dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych,
7. f) zgłoszeń budowy budynku, zawiadomień o zakończeniu budowy budynku oraz zgłoszeń rozbiórki budynku, o których mowa odpowiednio w art. 30, art. 54 oraz art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, oraz zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu,
8. g) wpisów w innych rejestrach publicznych,
9. h) wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców;
10. 2. w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach.

Istotnym w zakresie aktualizacji jest też przepis § 45 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 1034, ze zm.) – dalej: "rozporządzenie", który w ust. 1 stanowi, że aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu:

1. 1) zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi;
2. 2) ujawnienia nowych danych ewidencyjnych;
3. 3) wyeliminowania danych błędnych.

Przepis ten otrzymał powyższą treść na skutek nowelizacji dokonanej rozporządzeniem z dnia 29 listopada 2013 r. (Dz. U. z 2013 r., poz. 1551), z mocą od 31 grudnia 2013 r., jednakże jeszcze przed dokonaną nowelizacją, pomimo braku wyraźnego wskazania ustawodawcy, nie było wątpliwości, że w postępowaniu dotyczącym aktualizacji ewidencji gruntów i budynków możliwe jest prostowanie błędnych wpisów w przypadku, gdy błędy te mają charakter oczywisty i wynikają z dokumentów geodezyjnych lub innych materiałów dowodowych.

Tak też przyjmowano w orzecznictwie - np. WSA w Lublinie w wyroku z dnia 15.05.2012 r., III SA/Lu 86/12, LEX Nr 1166264, przyjął, że dokonywanie zmian w ewidencji gruntów i budynków przez korygowanie błędów lub omyłek nie jest wyłączone, jeżeli pozostaje to w zgodzie ze stanem prawnym, który ewidencja ma odzwierciedlać, a nie tworzyć.

Podobny pogląd, stwierdzający, że w pojęciu "aktualizacji" ewidencji gruntów i budynków mieści się także usuwanie (prostowanie) błędnych wpisów do bazy danych ewidencyjnych, wyraził też WSA w Krakowie w wyroku z dnia 21.03.2013 r., II SA/Kr 1048/12, LEX Nr 1301267 (podobnie również m. in. wyroki WSA w sprawach o sygnaturach II SA/Rz 647/12, II SA/Rz 15/14, II SA/Rz 158/14 i II SA/Rz 1572/14, wszystkie orzeczenia dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wskazać należy, że w oparciu o powyższe regulacje nie można dokonywać żadnych zmian własnościowych (m.in. zmiany granic i powierzchni działek) poprzez samoistne zmiany w ewidencji gruntów. Ewidencja gruntów jest bowiem tylko publicznym rejestrem obejmującym dane o gruntach wynikające z odpowiedniej dokumentacji urzędowej, który powinien być utrzymywany w stałej aktualności co do stanu faktycznego i prawnego. Zmian w stanie prawnym zapisanym w ewidencji gruntów dokonuje się na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, a także innych aktów normatywnych (zob. wyrok WSA w Warszawie z 17 maja 2007 r. IV SA/Wa 301/07 i wyrok NSA z dnia 10 października 2008 r. I OSK 1696/07, dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl), zaś korekta danych zawartych w dokumentach ewidencyjnych jest możliwa, jeśli błędy mają charakter ewidentny. Istotną okolicznością, wynikającą ze wskazanych przepisów, a mającą znaczenie w kontekście niniejszej sprawy, jest również to, że dokumenty określające poprzedni stan prawny działek gruntu nie stanowią podstawy zarejestrowania tego stanu w ewidencji gruntów i budynków, jeżeli stan późniejszy został stwierdzony kolejnym dokumentem, z którym ustawodawca związał skutek wiążącego ustalenia stanu prawnego danych działek gruntu (zob. wyrok WSA w Warszawie z 8 listopada 2010 r., IV SA/Wa 1558/10, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przedmiotem niniejszego postępowania jest wniosek W.D., podtrzymany przez jego następcę prawnego w zakresie własności dz. 6098, tj.. D., skarżącego, w którym wnosi o doprowadzenie do zgodności mapy ewidencji gruntów i budynków w obrębie działki nr 6098, położonej w N., ze stanem faktycznym na gruncie, w ramach rękojmi udzielonej przez wykonawcę prac związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków w 2015 r. Wnioskodawca wskazał, że w wyniku prac modernizacyjnych, powierzchnia działki 6098, która wynosiła 50 a uległa zmniejszeniu, zaś zachodnia granica działki została przesunięta na korzyść działki 6097.

Organy odmówiły temu wnioskowi. Skarżący zakwestionował przebieg zachodniej granicy dz. 6098 powstałej na skutek modernizacji i w efekcie jej pomniejszoną powierzchnię.

Starosta w 2014 r. przeprowadził modernizację ewidencji gruntów i budynków. Postępowanie modernizacyjne zostało zakończone a informacja Starosty z dnia 23 grudnia 2015 r. o tym, że projekt operatu opisowo – kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu N. stał się operatem ewidencji gruntów i budynków, została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa z dnia [...] grudnia 2015 r., poz. [...]. Asumpt do złożenia wniosku dał skarżącemu operat techniczny z podziału działki nr 6098 przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 7 kwietnia 2016 r. pod nr [...]. Jak wynika ze sprawozdania technicznego (k. 25, 26 Tom III i k. 25 – 27 akt administracyjnych organu I instancji) sporządzonego na potrzeby tego operatu "na podstawie analizy wpasowanego rastra mapy ewidencji gruntów w skali 1:2880 stwierdzono rozbieżność w przebiegu granicy" przedmiotowej działki z działkami sąsiednimi "w stosunku do mapy po modernizacji".

W związku z powyższym w ramach ww opracowania wykonawca przystąpił do ustalenia przebiegu granic przedmiotowych działek. Z protokołu ustalenia przebiegu granic działki nr 6098 z działką nr 6097 z dnia 18 września 2015 r. wynika, że granica została ustalona na podstawie ostatniego spokojnego stanu posiadania, gdzie podczas ww czynności przedstawiciel reprezentujący Gminę – działka nr 6097 odmówił podpisu do protokołu. Swoje stanowisko dotyczące przebiegu granic Urząd Miejski przedstawił w piśmie z dnia 18 stycznia 2016 r. nr [...]. Na podstawie mapy z projektem podziału nieruchomości (k. 50 Tom III akt sprawy) przedmiotową granicę oznaczono jako sporną, a do podziału przyjęto ją wg stanu z ewidencji gruntów i budynków (modernizacja). Opisana wyżej rozbieżność pomiędzy wpasowanym rastrem mapy ewidencyjnej w skali 1:2880 w stosunku do mapy po modernizacji wymaga szczegółowego wyjaśnienia, czego jednak nie uczyniono.

Należy zauważyć, że w dokumencie "Wydruk punktów granicznych" (k. 21 Tom III akt sprawy) dla punktów granicznych nr 6-24426, 6-24401, 6-24392, 6-24342, 6-24357, 6-24360, 6-24381 przy pozycji operat wpisany jest nr operatu [...] z podziału działki nr 6098, natomiast w ww operat wpisany jest nr [...] z podziału działki nr 6098, natomiast w ww operacie współrzędne tych punktów zostały przyjęte wg stanu ewidencji gruntów i budynków (modernizacja). Zatem wymaga wyjaśnienia, na podstawie jakiej dokumentacji wykazano w ewidencji współrzędne ww punktów granicznych.

Jak wynika z pisma Starosty z dnia 4 grudnia 2017 r. podział działki nr 6098 "nie został (...) zatwierdzony w formie decyzji zatwierdzającej podział".

W sprawie niespornym jest, że zachodnia granica działki nr 6098 została zmieniona podczas modernizacji, zmniejszyła się także jej powierzchnia w stosunku do poprzedniego stanu ewidencyjnego. Istotne znaczenie ma tu pismo wykonawcy modernizacji z dnia 16 września 2016 r. (k. 20 tom I akt organu I instancji). Wykonawca stwierdził, że granica działki nr 6098 została wykreślona na mapie z modernizacji zgodnie z życzeniem W.D., który wyraźnie wskazał jej przebieg podczas ustalenia granic.

WINGiK już w decyzji uchylającej decyzję Starosty stwierdził sprzeczność wyjaśnień Wykonawcy - pisma Starosty z dnia 16.09.2016r. - z protokołem ustalenia przebiegu granic. Wyjaśnienia te nie mają pokrycia z ustaleniami wpisanymi w treści protokołu (por. strona 7 decyzji organu I instancji, k. 101, Tom VI).

W toku postępowania okazało się, że w czasie modernizacji granice działek zostały pozyskane w drodze pomiaru fotogrametrycznego na podstawie zdjęć lotniczych, spisano protokoły ustalenia granic. Metoda fotogrametryczna polega na fotogrametrycznym opracowaniu zdjęć lotniczych, sam pomiar ma miejsce na cyfrowych fotogrametrycznych stacjach roboczych lub autografach analitycznych. Ustalenia granic działek ewidencyjnych na podstawie zobrazowań lotniczych oraz wpasowanej lokalnie mapy ewidencyjnej przeprowadzono w Domu Kultury w N. wykorzystując do tego specjalnie przygotowane stanowiska komputerowe, które umożliwiały wyświetlanie na ekranie monitora ortofotomapy i mapy ewidencyjnej oraz nałożonych na nie ustalonych punktów granicznych i przebiegu ustalonych granic.

W dniu 27 marca 2015 r. dokonano ustalenia przebiegu granicy działki nr 6098 z działką nr 6097 na podstawie wskazań jednej ze stron, tj. przedstawiciela Gminy J. K., który ustaloną granicę akceptuje bez zastrzeżeń, a W.D. po wskazaniu odmówił podpisu. W uwagach wykonawca wpisał "zgadza się na wcześniej wskazaną drogę o szerokości 3,0 m", dodatkowo wpisał "granica sporna".

Lektura kontrolowanej decyzji nie daje odpowiedzi na pytanie na jakiej podstawie ostatecznie organy przyjęły granicę pomiędzy działkami nr 6097 i nr 6098 w toku modernizacji. Czym się kierowały przy wyznaczaniu przyjętych punktów granicznych, na podstawie jakich dokumentów znajdujących się w zasobie ewidencyjnym je ustaliły. Skoro jak same stwierdziły, że nieprawdziwe były twierdzenia wykonawcy modernizacji o ustaleniu granic pomiędzy działkami nr 6097 i nr 6098 wg zgodnych wskazań stron, to należało przyjęte granice zweryfikować przez pryzmat zebranego materiału dowodowego i przepisów prawa.

Analiza art. 24a P.g.k. prowadzi do wniosku, że modernizacja ewidencji gruntów i budynków na danym obszarze stanowi zespół czynności podejmowanych przez organ administracji publicznej (a ściślej ujmując - na jego zlecenie), którego rezultatem jest sporządzenie projektu operatu opisowo-kartograficznego, który z kolei staje się operatem ewidencji gruntów i budynków.

Wniosek taki znajduje pełne potwierdzenie w § 55 Regulaminu. Przepis ten stanowi, że modernizacja ewidencji to zespół działań technicznych, organizacyjnych i administracyjnych podejmowanych przez starostę w celu: uzupełnienia bazy danych ewidencyjnych i utworzenia pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami rozporządzenia (pkt 1), modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu (pkt 2). Działania modernizacyjne, o których mowa w § 55 pkt 1 i 2, wykonuje się albo w sposób ciągły (w ramach bieżącej aktualizacji operatu ewidencyjnego na zasadach i w trybie, o których mowa w § 45-49) albo kompleksowo, na zasadach i w trybie określonych przepisami rozdziału 2, z zastrzeżeniem § 82 Regulaminu.

W niniejszej sprawie modernizacja przeprowadzona przez Starostę stanowiła modernizację o charakterze kompleksowym (§ 56 pkt 2 Regulaminu). W ramach kompleksowego "uzupełnienia danych ewidencyjnych i utworzenia pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami rozporządzenia" i "modyfikacji danych ewidencyjnych" dokonuje się, między innymi, uzupełnienia bądź modyfikacji danych dotyczących granic ewidencyjnych, mieszczących się w zakresie "danych ewidencyjnych" (zob. § 22 pkt 1 i 6 w zw. z art. 23 ust. 1 oraz § 2 ust. 1 pkt 1 i 2 Regulaminu). W ramach kompleksowej modernizacji ewidencji nie są zatem wykluczone zmiany przebiegu granic działek ewidencyjnych (szerzej na ten temat zob. także wyrok z dnia 12 maja 2010 r. o sygn. akt III SA/Kr 782/09, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl).

Modernizację, w zakresie dotyczącym granic działek przeprowadza się w trybie określonym § 36-39 rozdziału 2 Regulaminu z zastrzeżeniem § 82 (zob. § 56 pkt 2 Regulaminu). Zgodnie z tymi przepisami przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji w pierwszej kolejności na podstawie dokumentacji ewidencyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej w procedurach określonych w § 36 pkt 1-6 Regulaminu. Natomiast w razie braku dokumentacji wymienionej w § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne, lub nie odpowiadają obowiązującym standardom technicznym, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku terenowych pomiarów geodezyjnych lub fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic na gruncie (§ 37 Regulaminu). Procedurę i warunki ustalenia przebiegu granic reguluje § 38 Regulaminu. Zgodnie z tym przepisem o czynnościach ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych wykonawca zawiadamia właściwe podmioty ewidencyjne (§ 17 Regulaminu) oraz osoby, jednostki organizacyjne i organy, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 1 Regulaminu.

Ustalenia przebiegu granic na gruncie dokonuje wykonawca w oparciu o złożone do protokołu granicznego zgodne oświadczenia woli osób, które stawiły się w określonym w zawiadomieniu miejscu i terminie. Ustalane punkty graniczne wykonawca oznacza na gruncie w sposób umożliwiający ich pomiar. Trwała ich stabilizacja może nastąpić wyłącznie z inicjatywy i na koszt zainteresowanych.

Przepisy § 37 i 38 Regulaminu należy rozumieć w ten sposób, że nakazuje on wykonawcy prac w pierwszej kolejności ustalić przebieg granic w oparciu o zgodne oświadczenia woli osób, które stawiły się w określonym w zawiadomieniu miejscu i terminie. Dopiero w razie braku takich oświadczeń dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku pomiarów (por. wyrok NSA z dnia 22 września 2011 r. o sygn. akt I OSK 1593/10, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl). Istotne jest też to, że zgodnie z § 39 spory graniczne nie wstrzymują czynności związanych z założeniem (i modernizacją) ewidencji. W razie ich wystąpienia przebieg spornych granic działek ewidencyjnych wykazuje się na podstawie danych państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego lub wyników pomiaru stanu posiadania na gruncie. Regulacja ta ma na celu uniezależnienie założenia (modernizacji) ewidencji gruntów, obejmującej z natury rzeczy kompleksy gruntów w ramach obrębów czy większych jednostek, od rozpatrzenia sporów o zasięg prawa własności konkretnych działek, dla rozpatrzenia których właściwy jest tryb postępowania rozgraniczeniowego lub tryb postępowań sądowych (tak: wyrok z dnia 24 maja 2005 r. o sygn. akt II SA/Kr 3051/02, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl).

W kontrolowanej sprawie z zalegających w tomie VI dokumentów z postępowania modernizacyjnego wynika, że W.D. faktycznie nie wyraził zgody na granicę proponowaną w toku modernizacji. Odmówił on podpisu protokołu, zgadzał się na wcześniej wskazaną granicę, granica jest sporna.

Odnośnie granic działki nr 6097 wpisano adnotację, że została ona ustalona na podstawie wskazania jednej ze stron, czyli Gminy (k. 47 – 51 Tom VI). To samo dotyczy granic dz. 6144 z dz. nr 6098 ustalonej wg punktów granicznych wskazania Powiatu. Tak więc granice działki nr 6098 zarówno od zachodu jak i od południa ustalono na podstawie wskazania jej przez Gminę i Powiat.

Oceniając powyższe Sąd zauważa, że w przypadku, gdy ww podmioty nie złożą do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych zgodnego oświadczenia, o którym mowa w ust. 1 § 39 ww rozporządzenia (co miało miejsce w niniejszej sprawie), to przebieg granic działek ewidencyjnych, w tym położenie wyznaczających je punktów granicznych, ustala wykonawca według ostatniego spokojnego stanu posiadania, jeżeli ten stan posiadania nie jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów w granicach tych działek (ust. 2 § 39 rozporządzenia).

Z powyższego przepisu wynika, iż wykonawca modernizacji dokonuje ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych według ostatniego spokojnego stanu posiadania pod warunkiem, że stan posiadania nie jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów w granicach tych działek.

Organ I instancji przyjął, że granice działek nr 6097 i nr 6098 w trakcie modernizacji obrazują spokojny stan posiadania na gruncie (por. str. 10 i str. 11 decyzji organu I instancji, k. 102, 103 T. VI).

Powyższe ma wynikać z operatu [...] geodety M. G. Tymczasem stan posiadania określony krawędzią istniejącej na gruncie drogi gruntowej pomiędzy dz. nr 6097 i nr 6098 określa granica wskazana przez skarżącego w postępowaniu o podział działki nr 6098 (k. 27, T. III).

Nie jest jasne, zdaniem Sądu, czy dokonując analizy prawidłowości ustalenia granicy działek nr 6097 i nr 6098 podczas modernizacji organy ostatecznie oparły się na dokumentach geodezyjnych i własnościowych, przyjmując, że są wiarygodne i wystarczające dla ustalenia granic (decyzja organu II instancji, str. 8 – 9), czy też na "wątpliwym" co wyżej wskazano "stanie spokojnego posiadania".

Organ I instancji poczynił ustalenia co do granicy działek nr 6097 i nr 6098, porównując jej przebieg wg stanu ewidencyjnego sprzed i po modernizacji. Sposób w jaki tego dokonał budzi wątpliwości co do rzetelności opracowania.

Powołany na stronie 7 decyzji organu I instancji wykaz synchronizacji graficznej w skali 1:500 nie zalega w tomie III na kartach 32, 33, 34, 35. W tym tomie na kartach 32 – 35 są tylko wypisy z rejestru gruntów. Dokument taki – na jednej karcie – znajduje się w tomie IV na karcie 39. Porównanie "starych" granic sprzed modernizacji i po modernizacji na ortofotomapie obrazuje k. 42, T. IV.

Jednocześnie stwierdził on, że mapa ewidencyjna w skali 1:2880 okr. N. przedstawia granice działki nr 6098 "węższe", a stan zaużytkowania działki nr 6098 wykracza poza granice prawne działki nr 6098, droga została częściowo zaużytkowana przez Pana D.a.

Na karcie 39 w T. IV zalega wykaz z synchronizacji graficznej między działkami nr 6097 i nr 6098 na tle mapy ewidencyjnej w skali 1:2880, sporządzonej w skali 1:500. Organ nie podał źródłowej mapy – operatu w skali 1:2880, w związku z czym dokument ten jest nieweryfikowalny i nie może stanowić podstawy do jakichkolwiek ustaleń.

Dokumenty te i wnioski organu stawiają pod znakiem zapytania racjonalność skarżącego, dla którego modernizacja oznaczałaby przesunięcie zachodniej granicy dz. nr 6098 jeszcze dalej na zachód na jego korzyść. Że tak nie jest i dokumenty te nie mają większej wartości świadczy operat z postępowania podziałowego z 2016 r., czy nawet wyniki oględzin w toku postępowania z 30 sierpnia 2018 r. Symptomatyczne jest, że organ II instancji ogólnikowo akceptując ustalenia organu I instancji nie powołał się na tę ich część.

Zupełnym nieporozumieniem jest porównywanie przez organ II instancji w kontrolowanej decyzji punktów granicznych z modernizacji z punktami granicznymi przyjętymi na mapie podziałowej z 2016 r. przez geodetę G. Porównano bowiem te same punkty ze sobą. Geodeta G. wyraźnie stwierdził w swoim operacie, że pozostawia granice jako sporne, przyjmując dane z ewidencji gruntów czyli z modernizacji.

Kluczowa w sprawie jest więc kwestia prawidłowości ustalenia granic w postępowaniu modernizacyjnym.

Zdaniem Sądu organy w dalszym ciągu nie wyjaśniły tej kwestii. Uzasadnienia decyzji obu instancji nie dają pewnej odpowiedzi na to pytanie.

Nie wyjaśniono czy dokumenty będące w zasobie są wiarygodne i wystarczające dla określenia granic nieruchomości. Organ II instancji przedstawiając historię ewidencyjną działek nr 6097 i nr 6098 (str. 8 – 9 decyzji II instancji) nie odniósł się do tej kwestii. A jest ona istotna, gdyż granice działek nr 6097 i nr 6098 uległy zmianie w modernizacji w stosunku do poprzedniego stanu ewidencyjnego.

Organy nie dotknęły podstawowego problemu w tej sprawie. Nie wyjaśniły czy geodeta G. stwierdzając "na podstawie analizy wpasowanego rastra mapy ewidencji gruntów w skali 1:2880 rozbieżność w przebiegu granicy działki 6098 z działkami sąsiednimi w stosunku do mapy po modernizacji", miał rację, tj. że w modernizacji doszło do zmiany granicy dz. nr 6098 w stosunku do poprzedniego stanu ewidencyjnego, w jaki sposób i dlaczego. W końcu nie odpowiedziały na pytanie, kluczowe z punktu widzenia niniejszego postępowania czy w takim razie podczas modernizacji popełniono błąd przy wyznaczaniu granicy pomiędzy działkami nr 6097 i nr 6098 i czy da się do usunąć w postępowaniu aktualizacyjnym.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy ustalą jaki był stan ewidencyjny granic działek nr 6097 i nr 6098 przed modernizacją. Szczegółowo wyjaśnią na podstawie jakich dokumentów, czynności wskazano w niej ich przebieg. Odniosą się do punktów granicznych między nimi i podstaw ich wyznaczenia. Następnie jednoznacznie ustalą jak zmieniła się granica między tymi działkami podczas modernizacji. Ocenia prawidłowość wyznaczenia punktów granicznych w modernizacji przez pryzmat ustalonego stanu faktycznego i wskazanych wyżej przepisów. Ocenią argumentację skarżącego i dokumenty, na które się powołuje, w tym także np. mapy zasadniczej z 1995 r., która przestawia stan, w którym działka nr 6097 nie łączy się z drogą działką nr 6144 (str. 5 decyzji I instancji z 21 sierpnia 2017 r.).

Istotne braki postępowania dowodowego, brak jednoznacznego stanowiska co do podstaw wykreślenia granicy w modernizacji i prawidłowości procedowania zgodnie z § 36 - § 39 Rozporządzenia z obrazą art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 k.p.a. w stopniu, który mógł wpłynąć na wynik sprawy przesądzają o tym, że sprawa nie została wyjaśniona należycie. Samo istnienie sporu granicznego pomiędzy stronami nie uzasadnia automatycznie jako jedyny powód odmowy uwzględnienia żądania wnioskodawcy.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 P.p.s.a. orzekł jak w wyroku.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy będą miały na względzie treść niniejszego uzasadnienia.