Uzasadnienie
W. W. po doręczeniu wezwania sądowego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od całości kosztów sądowych (zwolnienie od opłat i wydatków sądowych). Wniosek ten złożono do sprawy o sygn. akt II SA/Rz 172/13, dotyczącej skargi wyżej wymienionego na postanowienie SKO. Należy zauważyć, iż sprawa o sygn. II SA/Rz 172/13, nie została zakończona przed WSA.
Sytuacja majątkowa skarżącego decyzję została opisana we wniosku PPF oraz w oświadczeniu złożonym w wyniku wezwania referendarza sądowego. Skarżący wyczerpująco przedstawił w nich swa sytuacją osobistą i majątkową. Wobec tego istnieją podstawy do rozpoznania wniesionego żądania.
Z treści złożonego wniosku PPF wynika, że strona oraz jej najbliżsi znajdują się w trudnej sytuacji majątkowej oraz rodzinnej. W. W. zamieszkuje u swoich rodziców. Nie dokłada się do rachunków za mieszkanie. Wyżej wymieniony ma syna, który zamieszkuje z matką. Strona nie pracuje, jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędu Pracy. Nie uzyskuje żadnych dochodów, nie posiada także nieruchomości oraz przedmiotów o szczególnej wartości. Nie występował do organów pomocy społecznej o tą pomoc ze względu na nieuregulowany status związku z konkubiną oraz brak stałego miejsca zamieszkania.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek strony skarżącej postanowienie SKO obejmuje wyłącznie zwolnienie od kosztów sądowych. Na powyższe koszty składają się opłaty i wydatki sądowe. Ze względu na tak zakreślone granice wniosku, strona skarżąca zobowiązana jest wyłącznie udowodnić, że poniesienie kosztów sądowych w postaci opłat sądowych i wydatków sądowych, spowoduje znaczne obniżenie warunków minimalnej egzystencji. Według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., zwana dalej P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku na poziomie utrzymania koniecznego.
W aktualnej sytuacji procesowej, w jakiej znajdują się W. W. koszty sądowe obejmują wpis sądowy w wysokości 200 zł. Oprócz tej kwoty strona wnioskująca o prawo pomocy może zostać na kolejnych etapach zobowiązana do uiszczenia wpisów należnych z tytułu wniesienia zażalenia, skargi kasacyjnej czy opłaty kancelaryjnej z tytułu sporządzenia uzasadnienia wyroku WSA. Należy mieć także świadomość ewentualności wydatków wynikających z kosztu ustanowienia fachowego pełnomocnika w celu sporządzenia określonych środków odwoławczych od orzeczeń WSA.
Opisana w wniosku PPF sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącego ponad wszelką wątpliwość udowodnia brak większych możliwości pokrycia wiążących się z procesem kosztów sądowych. Nie posiada on właściwie żadnych zasobów majątkowych dających szanse na uiszczenie pełnej kwoty wpisu sądowego jak i pozostałych ciężarów finansowych (opłat i wydatków sądowych) prowadzonej sprawy. Obecnie W. W. pozostaje na wyłącznym utrzymaniu rodziców. Sam jest zobowiązany do dostarczania środków utrzymania małoletniemu dziecku oraz jego matce. Strona nie posiada żadnych stałych jak i niestałych źródeł dochodów pieniężnych. Wymieniony nie posiada także wartościowych składników majątkowych, które dawałyby jakiekolwiek szanse na czerpanie pożytków. Jego sytuacje bytową może dopiero zmienić znacząco fakt zatrudnienia. Z tą chwilą wnioskodawcy może stać się zdolny do pokrycia przynajmniej części kosztów niniejszej sprawy.
Jeżeli strona zostanie zatrudniona to powinna o tym fakcie powiadomić WSA, w celu dostawania rozmiarów prawa pomocy do jego możliwości majątkowych. Ponieważ o kontynuowaniu postępowania sądowego nie mogą decydować wyłącznie posiadane przez stronę zasoby dochodowe i majątkowe, skarżącego należy zwolnić od kosztów sądowych w całości.
Z przedstawionych wyżej powodów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w części poprzez zastosowanie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.