Uzasadnienie
J. K. w terminie do uiszczenia wpisu od wniesionej przez siebie skargi, wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym na obowiązującym osoby fizyczne w postępowaniu sądowoadministracyjnym formularzu PPF wniósł o przyznanie mu częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, tj. o zwolnienie od opłaty od skargi ponad opłaconą kwotę 200 zł. Podniósł, że nie jest w stanie opłacić wpisu w pełnej wysokości, gdyż wraz z żoną utrzymuje się z pobieranej przez nią renty, która wraz z zasiłkiem pielęgnacyjnym wynosi 750 zł.; z kwoty tej, oprócz zwykłych kosztów utrzymania, pokrywają wydatki związane z jej leczeniem (stan po amputacji nogi, cukrzyca, choroba serca).
Jako posiadany majątek wnioskodawca wykazał dom o pow. 80 m² (z 1930 r.) oraz nieuprawianą ze względów zdrowotnych nieruchomość rolną o pow. ok. 2 ha.
Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje:
Obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadą jest ponoszenie przez strony kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie, o czym stanowi art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – określanej dalej jako P.p.s.a.
Zwolnienie od kosztów sądowych, zarówno w całości jak i w części, wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, którego przyznanie osobie fizycznej uzależnione jest od wykazania przez nią braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny – art. 245 § 3 w/z z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Stosownie do § 4 art. 245 tej ustawy, częściowe zwolnienie od opłat może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej.
Stosownie do powyższego, przyznanie prawa pomocy podyktowane jest przede wszystkim oceną możliwości finansowych osoby wnioskującej, dokonywanej z uwzględnieniem sytuacji majątkowej jej oraz innych osób, pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym (jeżeli takie są).
Dokonana w tym kontekście ocena sytuacji materialnej i możliwości płatniczych J. K. prowadzi do uznania, że bez takiego uszczerbku dla siebie i żony nie będzie on w stanie opłacić całego wpisu od skargi. Mimo braku kwotowego wskazania obciążających ich wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem siebie i domu oraz leczeniem, nie budzi wątpliwości, że pobierane przez żonę skarżącego świadczenie rentowe umożliwia zaspokojenie wyłącznie ich najważniejszych wydatków z tym związanych i to w wyłącznie w podstawowym zakresie. W tej sytuacji już samo wygospodarowanie na poczet wpisu kwoty 200 zł. zapewne stanowiło znaczące obciążenie dla ich domowego budżetu i musiało wiązać się z koniecznością poczynienia pewnych oszczędności, zwłaszcza przy braku alternatywnych możliwości pozyskania dodatkowych środków finansowych.
W związku z tym postanowiono pozytywnie odnieść się do wniosku skarżącego i uznać za celowe zwolnienie go z pozostałej – poza opłaconą – części wpisu od skargi, co umożliwi dokonanie przez Sąd merytorycznej kontroli zaskarżonej przez niego decyzji.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i 4 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.