Uzasadnienie
M. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego na zakup opału. W sprawie tej wymieniona złożyła wniosek o ustanowienie adwokata. Wskazała w nim, że utrzymuje się z renty, zasiłku pielęgnacyjnego oraz niesystematycznego dożywiania przez gminę, na terenie której mieszka. Zajmuje piętro domu, na parterze którego mieszka jej syn, prowadzący jednak odrębne od niej gospodarstwo domowe. Skarżąca posiada udział (1/3) w dwóch nieruchomościach rolnych. Zaciągnęła zobowiązanie pieniężne w wysokości 5 000 zł, które to środki przeznaczone są na remont przeciekającego dachu, resztę potrzebnych w tym celu środków zapewnia jej starostwo. Wydatki strony są następujące: woda – do 100 zł, gaz – 70 zł, energia elektryczna – do 100 zł, wywóz śmieci – 5 zł, podatek – 120 zł kwartalnie, opał – 4000 zł na sezon.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", prawo pomocy w częściowym zakresie obejmuje m. in. ustanowienie adwokata i o taki właśnie wymiar wsparcia od Państwa ubiega się skarżąca. Wedle art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przesłankę powyższego stanowi niemożność poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie zaistnienia tego rodzaju sytuacji spoczywa na wnioskującym o pomoc, który winien rzetelnie przedstawić wszystkie okoliczności istotne w tym zakresie. M. G. w złożonym oświadczeniu o swoim stanie rodzinnym, dochodowym i majątku podała informacje, z których wynika, że poza zakresem jej możliwości finansowych znajduje się poniesienie wydatku na wynagrodzenie dla zawodowego pełnomocnika. Wymieniona utrzymuje się bowiem z bardzo niskich dochodów w postaci renty i zasiłku pielęgnacyjnego (łącznie kwota 743 zł), a co jakiś czas otrzymuje jeszcze wsparcie w wysokości 150 zł na żywność.
Wskazane środki przeznacza na podstawowe potrzeby tj. utrzymanie własne i części domu, w którym mieszka. Zaciągnięte przez nią zobowiązanie pieniężne w wysokości 5 000 zł należy uznać za niezbędne, bowiem jego przeznaczeniem jest remont znajdującego się w złym stanie dachu. Z akt administracyjnych wynika dodatkowo, że wnioskodawczyni jest osobą niepełnosprawną, niezdolną do pracy, a zatem nie może podjąć jakiegokolwiek zatrudnienia celem poprawy własnej sytuacji materialnej.
Z tych względów uznano, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie, bowiem przeznaczenie przez nią części swoich dochodów na sfinansowanie wynagrodzenia zawodowego zastępcy prawnego z pewnością spowodowałoby powstanie uszczerbku w jej koniecznym utrzymaniu. Dlatego postanowiono jak w sentencji na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.